Да Рымлянаў 11 разьдзел

 

 

Таму пытаюся: няўжо Бог адкінуў свой народ? Канешне, не! Бо і я ізраэльцянін, з патомства Абрагама, з роду Бэньяміна.

 

Дык кажу: няўжо Бог адапхнуў народ Свой? Няхай ня станецца! Бо і я — Ізраільцянін, з насеньня Абрагама, з калена Бэн’яміна.

Не адкінуў Бог народ свой, які пазнаў раней. Ці ж не ведаеце, што пра Іллю кажа Пісанне? Як ён абвінавачваў перад Богам Ізраэль:

 

Не адапхнуў Бог народу Свайго, які Ён наперад ведаў. Ці ня ведаеце, што кажа Пісаньне пра Ільлю, як той скардзіцца Богу на Ізраіля, кажучы:

«Пане, прарокаў Тваіх пазабівалі, ахвярнікі Твае зруйнавалі. Застаўся я адзін, а яны палююць на маё жыццё».

 

«Госпадзе! Прарокаў Тваіх пазабівалі і ахвярнікі Твае зруйнавалі; застаўся я адзін, і душу́ маю́ шукаюць».

Але што адказвае яму Бог? «Я пакінуў сабе сем тысяч чалавек, што не схілілі калені перад Баалам».

 

Але што кажа яму адказ Божы? «Я пакінуў Сабе сем тысячаў мужоў, якія не схілілі калены перад Баалам».

Вось так і цяпер, паводле выбару ласкі, захавалася рэшта.

 

Дык гэтак і ў цяперашні час рэшта паводле выбраньня ласкі захавалася.

А калі праз ласку, то не праз учынкі, інакш ласка не была б ужо ласкай.

 

А калі праз ласку, дык не праз учынкі, іначай ласка ўжо ня ёсьць ласка. А калі праз учынкі, дык гэта ня ласка, іначай учынак ужо ня ёсьць учынак.

І што? Чаго Ізраэль шукаў, таго не дасягнуў. Выбраныя дасягнулі, астатнія заўпарціліся,

 

Дык што? Што шукае Ізраіль, таго не атрымаў; выбраныя атрымалі, а іншыя былі скамянеўшы,

як напісана: «Даў ім Бог духа здранцвення: вочы, якімі не бачаць, і вушы, якімі не чуюць, ажно па сённяшні дзень».

 

як напісана: «Даў ім Бог духа дрымоты, вочы, якімі ня бачаць, і вушы, якімі ня чуюць, аж да сёньняшняга дня».

І Давід кажа: «Няхай будзе іх стол пасткаю і сілом, спакусай і адплатаю ім.

 

І Давід кажа: «Няхай станецца стол іхні па́сткаю, і цянётамі, і згаршэньнем, і аднагародаю.

Няхай зацьмяцца вочы іх, каб не бачыць,і хрыбет іх няхай будзе сагнуты назаўсёды!»

 

Няхай заце́мняцца вочы іхнія, якімі ня бачаць, і хрыбет іхні няхай будзе сагнуты назаўсёды».

Таму кажу: няўжо яны спатыкнуліся, каб упасці? Канешне, не! Але ад іх падзення прыйшло збаўленне язычнікам, каб абудзіць у іх руплівасць.

 

Дык кажу: Няўжо яны спатыкнуліся, каб упасьці? Няхай ня станецца. Але праступак іхні — збаўленьне паганам, каб збудзі́ць у іх рупнасьць.

Калі ж падзенне іхняе — гэта багацце для свету, а іхняе прыніжэнне — багацце для язычнікаў, то наколькі ж большая іх паўната!

 

Калі ж праступак іхні — багацьце сьвету, і ўпадак іхні — багацьце паганаў, дык наколькі больш поўнасьць іхняя?

Я кажу вам, язычнікам: як Апостал язычнікаў я праслаўляю сваё служэнне,

 

Бо кажу вам, паганам: як апостал паганаў я ўслаўляю служэньне маё,

каб абудзіць руплівасць сярод сваіх суайчыннікаў і каб прывесці да збаўлення некаторых з іх.

 

ці, можа, збуджу рупнасьць у маіх паводле цела і ці ня збаўлю некаторых з іх.

Бо калі адкідванне іх — гэта прымірэнне для свету, то што ж тады іх прыняцце, калі не паўстанне з мёртвых да жыцця?

 

Бо калі згуба іхняя — прымірэньне сьвету, дык што прыняцьцё, як не жыцьцё з мёртвых?

Калі рошчына святая, то і цеста; і калі корань святы, то і галлё.

 

Калі зачатак сьвяты, дык і месіва; і калі корань сьвяты, дык і галіны.

Калі ж некаторыя з галін адламаліся, а ты, будучы дзікай аліўкай, прышчапіўся замест іх і жывішся ад аліўкавага кораня,

 

Калі ж некаторыя з галінаў былі адламаныя, а ты, дзікая аліўка, быў прышчэплены замест іх і стаўся ўдзельнікам кораня і тлустасьці аліўкі,

то не выхваляйся перад галінамі. Калі выхваляешся, то памятай, што не ты трымаеш корань, але корань цябе.

 

не вывышайся перад галінамі; а калі вывышаешся, дык [ведай, што] ня ты трымаеш корань, але корань — цябе.

Можа скажаш: «Галіны адламаліся, каб я быў прышчэплены».

 

Дык скажаш: «Галіны былі адламаныя, каб я быў прышчэплены».

Добра. Яны адламаліся з прычыны бязвер’я, а ты трымаешся дзякуючы веры. Не ўзвышайся, але бойся.

 

Добра. Яны адламаныя праз недаве́рства, а ты трымаешся праз веру; дык не ўзьвялічвайся, але бойся.

Калі Бог прыродных галін не пашкадаваў, то і цябе не пашкадуе.

 

Бо калі Бог прыродных галінаў не пашкадаваў, дык ці цябе пашкадуе.

Убач дабрыню і суровасць Божую: суровасць да адпаўшых, а дабрыню Божую да цябе, калі будзеш трываць у гэтай дабрыні. Інакш і ты будзеш адрэзаны.

 

Дык глядзі на ласкавасьць і срогасьць Божую, срогасьць да тых, якія ўпалі, а ласкавасьць да цябе, калі застанешся ў ласкавасьці [Божай], іначай і ты будзеш сьсечаны.

Яны ж, калі не застануцца ў бязвер’і, будуць прышчэпленыя, бо мае Бог моц ізноў прышчапіць іх!

 

І тыя, калі не застануцца ў недаве́рстве, будуць прышчэпленыя, бо Бог магутны ізноў прышчапіць іх.

Калі ты адрэзаны ад натуральнай для цябе дзікай аліўкі і насуперак прыродзе прышчэплены да добрай аліўкі, тым больш тыя, прыродныя, будуць прышчэпленыя да сваёй аліўкі.

 

Бо калі ты адсечаны ад дзікае паводле прыроды аліўкі і, насуперак прыродзе, прывіты да добрае аліўкі, наколькі больш тыя, якія паводле прыроды [ад добрае аліўкі], будуць прышчэпленыя да сваёй аліўкі?

Не хачу пакінуць вас, браты, у няведанні гэтай таямніцы, каб вы не лічылі сябе мудрымі, таму што ўпартасць ахапіла Ізраэль часткова, пакуль не ўвойдзе паўната язычнікаў.

 

Бо не хачу, браты, каб вы ня ведалі гэтае тайны, каб вы не былі мудрымі праз сябе, што скамяне́ньне сталася ў Ізраілі часткова, аж пакуль ня ўвойдзе поўнасьць паганаў,

І так увесь Ізраэль збавіцца, як напісана: «Прыйдзе з Сіёна Вызваліцель і адверне бязбожнасць ад Якуба.

 

і гэтак увесь Ізраіль збаўлены будзе, як напісана: «Прыйдзе з Сыёну Выбавіцель і адверне бязбожнасьць ад Якуба.

Гэта запавет Мой з імі, калі забяру грахі іхнія».

 

І гэта Мой запавет з імі, калі забяру грахі іхнія».

Паводле Евангелля — яны ворагі праз вас;

 

Дык паводле Эва́нгельля яны — ворагі для вас, а паводле выбраньня — улюбёныя дзеля бацькоў.

а паводле выбрання — умілаваныя з прычыны айцоў. Бо дары і пакліканне Божае нязменныя!

 

Бо нязьменныя дары і пакліканьне Божае.

Як і вы некалі былі непаслухмяныя Богу, а цяпер памілаваны праз іхнюю непаслухмянасць,

 

Бо як і вы некалі не скараліся Богу, а цяпер памілаваныя праз няскоранасьць іхнюю,

гэтак і яны цяпер непаслухмяныя, каб праз змілаванне над вамі і яны былі памілаваныя.

 

гэтак і яны цяпер не скараюцца дзеля вашага памілаваньня, каб і яны былі памілаваныя.

Бог замкнуў усіх у непаслухмянасць, каб усіх памілаваць!

 

Бо ўсіх Бог замкнуў у няскоранасьць, каб усіх памілаваць.

О глыбіня багацця і мудрасці, і пазнання Бога! Якія неспасцігальныя прысуды Яго і нязведаныя шляхі Ягоныя!

 

О, глыбіня багацьця, і мудрасьці, і веданьня Божага! Як неспасьцігальныя прысуды Ягоныя і недасьледныя шляхі Ягоныя!

Бо хто спазнаў розум Пана? Або хто быў дарадцам Ягоным?

 

Бо хто пазнаў розум Госпада? Ці хто стаўся дарадцам Яму?

Або хто даў Яму раней, каб атрымаць адплату?

 

Ці хто даў Яму наперад, каб Ён аддаў яму?

Бо з Яго і праз Яго, і для Яго ўсё. Яму хвала навекі. Амэн.

 

Бо ўсё з Яго, і праз Яго, і для Яго. Яму слава на вякі. Амэн.