1 да Карынфянаў 11 разьдзел

 

 

Насьлядуйце мяне́, як і я Хрыста.

 

Будзьце пасьлядоўнікамі маімі, як я пасьлядоўнік Хрыстовы.

Хвалю вас, браты, што вы ўсе маё помніце і дзе́ржыце наказы, як я наказаў вам.

 

Хвалю вас, браты, што ва ўсім памятаеце пра мяне, ды трымаецеся ўсяго, што я вам перадаў (навучыў).

Хачу-ж, каб вы ве́далі, што ўсякаму мужу галава Хрыстос, жонцы галава — муж, а Хрысту галава — Бог.

 

Хачу, каб вы ведалі, што галавой кожнага мужчыны — Хрыстус, а кожнае жанчыны — мужчына, а галавой Хрыстуса — Бог.

Усякі муж, што моліцца або прарочыць з пакрытаю галавою, сароміць сваю галаву;

 

Кожны мужчына, калі моліцца або праракуе з накрытай галавой — паганіць сваю галаву (ганьбіць).

і ўсякая жанчына, што моліцца або прарочыць з непакрытаю галавою, сароміць сваю галаву, бо гэта адно і тое-ж, як-бы яна аголена;

 

Кожная ж жанчына, калі моліцца або праракуе з адкрытай галавой — паганіць сваю галаву, выглядае быццам з аголенай галавой.

бо, калі жанчына не пакрываецца, дык няхай і стрыжэцца; а калі жанчыне сорамна стрыгчыся ці галіцца, няхай пакрываецца.

 

Дык калі якая жанчына не пакрывае галавы, хай абстрыжэ свае валасы. А калі ганьбіць (паганіць) жанчыну тое, што пастрыжана або падголена — дык хай накрывае галаву.

Дык мужу ня трэба накрываць галаву, бо ён абраз і слава Божая; жонка-ж ёсьць слава мужава.

 

Мужчыну неналежыцца накрываць галавы, бо ён вобразам і хвалою Бога, а жанчына — хвалою мужчыны.

Бо ня муж ад жаны, але жана́ ад мужа.

 

Бо не мужчына ад жанчыны, а жанчына ад мужчыны.

І ня муж створаны дзеля жаны, але жана́ дзеля мужа.

 

І не мужчына створаны для жанчыны, але жанчына для мужчыны.

Дзеля гэтага жана́ і павінна ме́ць на галаве́ знак улады над ёю, дзеля Ангелаў.

 

Таму то жанчына мусіць мець на галаве знак падданасьці (падчыненьня) дзеля анёлаў.

Дый ні муж бяз жонкі, ні жана́ бяз мужа, у Госпадзе.

 

Дарэчы ў Госпада ані мужчына ня без жанчыны, ані жанчына ня без мужчыны.

Бо, як жана́ ад мужа, так і муж праз жану; усе́-ж ад Бога.

 

Бо як жанчына з мужчыны, так мужчына родзіцца з жанчыны. А ўсё — ад Бога!

Судзіце самі ў сабе́: ці прыстойна жане́ маліцца Богу з непакрытаю галавою?

 

Разсудзіце дарэчы самі: ці належыцца жанчыне маліцца да Бога з адкрытай галавой?

Або ці сама прырода ня вучыць вас, што, калі муж расьціць валасы, дык ганьба яму,

 

Сама натура вучыць нас, што ганьба для мужчыны насіць доўгія валасы,

але, калі жанчына расьціць валасы, для яе́ гэта чэсьць, бо валасы дадзены ей заме́ст пакрыцьця.

 

а наадварот для жанчыны ж — гонарам. Бо валасы дадзены ёй на пакрыцьцё.

А калі-б хто захаце́ў спрачацца, то мы ня маем гэткага звычаю, ані цэрквы Божыя.

 

Калі хто аб гэтым хоча спорыць (спрачацца), хай ведае, што ані мы ня маем такога звычаю, ані Божыя Касьцёлы.

Запаве́дываючы-ж гэтае, не хвалю вас, што зьбіраецеся не на ле́пшае, але на горшае.

 

Робячы вам гэтыя заўвагі, не магу вас пахваліць за тое, што сабіраецеся не на лепшае але на горшае.

Бо, напе́рш, калі зьбіраецеся ў царкву, дык, чую, між вамі бывае падзе́л, дый я крыху ве́ру,

 

Перад усім чую, што, калі сходзіцеся разам як Касьцёл бываюць у вас спрэчкі. Гэтаму я адчасьці веру.

бо мусяць быць між вамі і гэрэзіі, каб ве́рныя выявіліся міжы вамі.

 

Дарэчы мусяць быць сярод вас раздоры, каб выявіліся выправяныя людзі.

Дый, калі вы зьбіраецеся разам, гэта ня ёсьць спажываці вячэру Гасподнюю:

 

Дык калі вы сабіраецеся разам, няма ў вас спажыцьця Вячэры Госпадавай.

бо кожны хапаецца перад другімі зье́сьці ўласную вячэру, дык адзін бывае галодны, а іншы ўпіваецца.

 

Кожны бо з вас сьпяшыць перш сваю з'есьці вячэру, ды бывае, што адзін галодны, а ў той час другі нетрэзвы.

Хіба-ж дамоў ня маеце, каб есьці й піць? Або ганьбіце царкву Божую і сароміце тых, што ня маюць? Што сказаць вам? Ці пахваліць вас за гэтае? Не́ пахвалю.

 

Ці ня маеце дамоў, каб там есьці і піць? Ці мо хочаце паганіць (ганьбіць) Касьцёл Божы (сабраньне Божае), ды засароміць тых, што нічога ня маюць? Што вам магу сказаць? Можа буду вас хваліць? А не! За гэта вас не хвалю!

Бо я ад Госпада прыняў, ды тое й вам перадаў, што Госпад Ісус у тую ноч, калі быў выданы, узяў хле́б

 

Я гэта атрымаў ад Госпада і перадаў вам, што Госпад Езус у тую ноч, калі меў быць выдадзены, узяў хлеб

і, аддаўшы хвалу, паламаў ды сказаў: прыме́це, е́шце, гэта ёсьць Це́ла Мае́, за вас ламанае; рабе́це гэта на ўспамін аба Мне́.

 

і ўчыніўшы падзяку, паламаў і сказаў: "Гэта ёсьць Цела Маё, Якое за вас (даецца). Рабіце гэта ў Маю памяць!"

Таксама й чару пасьля вячэры, кажучы: гэта чара есьць новы запаве́т у Мае́й крыві; гэтае рабе́це, калі будзеце піць, на ўспамін аба Мне́.

 

Падобным спосабам па вячэры Ён узяў чашу (келіх) і сказаў: "Гэта чаша (келіх) ёсьць Новым Прымірэньнем у Крыві Маёй. Рабіце гэта колькі раз будзеце піць у Маю памяць".

Бо кожны раз, калі вы ясьцё хле́б гэты і п’ецё чару гэтую, сьме́рць Гасподнюю абвяшчаеце, дакуль (Ён) прыйдзе.

 

Бо колькі раз будзеце есьці гэты хлеб і піць чашу (келіх) будзеце апавяшчаць сьмерць Госпада, пакуль ня прыйдзе.

Дзеля гэтага, хто будзе е́сьці хле́б гэты ці піць чару Гасподню няпрыстойна, вінны будзе Це́ла й Крыві Гасподняе.

 

Дзеля таго, хто негодна есьць хлеб гэты ды п'е з чашы (келіха), той вінавата (грашыць) што да Цела і Крыві Госпадавай.

Няхай жа паўзіраецца на сябе́ чалаве́к ды гэтак няхай е́сьць з хле́ба гэтага і п’е́ з чары гэтае.

 

Дык хай прасьлядзіць чалавек сябе самога і тады хай ёсьць гэтае Цела ды п'е з чашы тае.

Бо хто е́сьць і п’е́ няпрыстойна, той е́сьць і п’е́ прысуд сабе́, не разважаючы аб Це́ле Гасподнім.

 

Бо хто есьць і п'е нягодна, не зважаючы на Цела Госпадава — прысуд сабе есьць і п'е.

Дзеля гэтага сярод вас многа слабых ды хворых, і даволі ўмірае.

 

Таму шмат у нас кволых і хворых ды многа ўмірае.

Бо, каб мы судзілі самых сябе́, дык ня былі-б засуджанымі.

 

А калі мы самі сябе асудзім, дык ня будзем суджаны.

Суджаныя-ж, Госпадам караны бываем, каб ня быць разам з сьве́там засуджанымі.

 

Калі нас Госпад судзіць, то і карае, каб не былі мы асуджаны разам з усім сьветам.

Гэтак, браты маі, зьбіраючыся на вячэру, адзін на аднаго чакайце;

 

Таму, браты мае, калі сабіраецеся есьці Вячэру, пачакайце адзін на другога.

калі-ж хто галодны, няхай е́сьць дома, каб зьбірацца вам не на асуджэньне. Рэшту ўладжу, калі прыду.

 

Калі хто галодны, хай з'есьць дома, каб вам не на асуджэньне. Іншыя справы наладжу, як прыеду.