1 да Карынфянаў 11 разьдзел

 

 

Будзьце насьлядоўцамі мне, як і я Хрысту.

 

Будзьце пасьлядоўнікамі маімі, як я пасьлядоўнік Хрыстовы.

Хвалю ж вас, браты, што ўсё маё па́мятаеце і трымаеце пераказы (пераданае мною вам вучэньне дакладна) так, як я перадаў вам.

 

Хвалю вас, браты, што ва ўсім памятаеце пра мяне, ды трымаецеся ўсяго, што я вам перадаў (навучыў).

Хачу ж, (каб) вы ведалі, што кожнаму мужу галава — Хрыстос, галава ж жонцы — муж, Галава ж Хрысту — Бог.

 

Хачу, каб вы ведалі, што галавой кожнага мужчыны — Хрыстус, а кожнае жанчыны — мужчына, а галавой Хрыстуса — Бог.

Усякі мужчына (муж), які моліцца альбо прарочыць з накрытаю галавою, сароміць галаву сваю.

 

Кожны мужчына, калі моліцца або праракуе з накрытай галавой — паганіць сваю галаву (ганьбіць).

Усякая ж жонка, якая моліцца альбо прарочыць зь нянакрытаю галавою, сароміць галаву сваю: бо гэта тое самае, што і з паголенай галавою.

 

Кожная ж жанчына, калі моліцца або праракуе з адкрытай галавой — паганіць сваю галаву, выглядае быццам з аголенай галавой.

Бо калі жонка ня пакрывае галавы сваёй, дык хай тады і абстрыжэ галаву сваю; а калі жонцы сорамна быць абстрыжанай альбо паголенай, хай тады (і) пакрывае галаву сваю.

 

Дык калі якая жанчына не пакрывае галавы, хай абстрыжэ свае валасы. А калі ганьбіць (паганіць) жанчыну тое, што пастрыжана або падголена — дык хай накрывае галаву.

А муж ня павінен пакрываць галаву сваю, бо ён ёсьць вобраз і слава Бога; а жонка зьяўляецца славай мужа.

 

Мужчыну неналежыцца накрываць галавы, бо ён вобразам і хвалою Бога, а жанчына — хвалою мужчыны.

Таму што ня муж ад жонкі, але жонка ад мужа;

 

Бо не мужчына ад жанчыны, а жанчына ад мужчыны.

бо і ня муж створаны дзеля жонкі, але жонка дзеля мужа.

 

І не мужчына створаны для жанчыны, але жанчына для мужчыны.

Таму жонка павінна мець на галаве (сваёй знак) улады дзеля Ангелаў.

 

Таму то жанчына мусіць мець на галаве знак падданасьці (падчыненьня) дзеля анёлаў.

Але ў Госпадзе (Хрысьце) ні муж бяз жонкі, ні жонка бяз мужа (ня зьяўляюць самазначнай адзінкі).

 

Дарэчы ў Госпада ані мужчына ня без жанчыны, ані жанчына ня без мужчыны.

Бо як (жанчына становіцца) жонкай ад мужа, так і (мужчына становіцца) мужам цераз жонку, і ўсё (гэта) ад Бога.

 

Бо як жанчына з мужчыны, так мужчына родзіцца з жанчыны. А ўсё — ад Бога!

Самі разважце, ці прыстойна жанчыне маліцца Богу зь нянакрытай (галавою)?

 

Разсудзіце дарэчы самі: ці належыцца жанчыне маліцца да Бога з адкрытай галавой?

Ці ня вучыць вас сама прырода, што калі мужчына гадуе доўгія валасы, то гэта га́ньба для яго.

 

Сама натура вучыць нас, што ганьба для мужчыны насіць доўгія валасы,

А калі жанчына гадуе доўгія валасы, гэта для яе слава (знак страху Божага), таму што валасы да́дзены ёй замест покрыва.

 

а наадварот для жанчыны ж — гонарам. Бо валасы дадзены ёй на пакрыцьцё.

Калі ж хто мае намер (аб гэтым) спрачацца, (дык) мы такога звыча́ю ня маем, і ні цэрквы Бога.

 

Калі хто аб гэтым хоча спорыць (спрачацца), хай ведае, што ані мы ня маем такога звычаю, ані Божыя Касьцёлы.

І даючы гэткі наказ, ня хвалю вас, таму што (вы) зьбіраецеся ня на лепшае, але на горшае.

 

Робячы вам гэтыя заўвагі, не магу вас пахваліць за тое, што сабіраецеся не на лепшае але на горшае.

Бо, па-першае, калі вы зьбіраецеся ў царкве, чую, што паміж вамі адбываюцца падзелы, і часткова гэтаму веру.

 

Перад усім чую, што, калі сходзіцеся разам як Касьцёл бываюць у вас спрэчкі. Гэтаму я адчасьці веру.

Бо належыць пранікаць да вас і гарэзіям, каб сярод вас выявіліся выпрабаваныя.

 

Дарэчы мусяць быць сярод вас раздоры, каб выявіліся выправяныя людзі.

Таму вы зьбіраецеся ра́зам (такім чынам), (што гэта) ня азначае спажываць вячэру Госпадаву;

 

Дык калі вы сабіраецеся разам, няма ў вас спажыцьця Вячэры Госпадавай.

бо кожны сьпяшаецца першым зьесьці ўласную вячэру, і (такім чынам) адзін застаецца галодным, а другі напіваецца.

 

Кожны бо з вас сьпяшыць перш сваю з'есьці вячэру, ды бывае, што адзін галодны, а ў той час другі нетрэзвы.

Хíба няма ў вас дамоў, каб есьці і піць? Ці пагарджаеце царкву Бога і сароміце тых, хто (нічога) ня мае? Што скажу вам? Ці пахваліць вас за гэта? Ня хвалю.

 

Ці ня маеце дамоў, каб там есьці і піць? Ці мо хочаце паганіць (ганьбіць) Касьцёл Божы (сабраньне Божае), ды засароміць тых, што нічога ня маюць? Што вам магу сказаць? Можа буду вас хваліць? А не! За гэта вас не хвалю!

Бо я ад Госпада прыняў (тое), што і вам перадаў, што Госпад Ісус у тую ноч, у якую быў выдаваны, узяў хлеб

 

Я гэта атрымаў ад Госпада і перадаў вам, што Госпад Езус у тую ноч, калі меў быць выдадзены, узяў хлеб

і, падзякаваўшы (Богу), паламаў і сказаў: прымеце, е́шце, гэта ёсьць Цела Маё, за вас лама́нае; гэтае рабеце на ўспамін пра Мяне.

 

і ўчыніўшы падзяку, паламаў і сказаў: "Гэта ёсьць Цела Маё, Якое за вас (даецца). Рабіце гэта ў Маю памяць!"

Таксама і чару пасьля вячэры, кажучы: «гэта чара ёсьць Новы Запавет у Маёй Крыві; гэта рабіце кожны раз, калі (толькі) п’яце на ўспамін аба Мне».

 

Падобным спосабам па вячэры Ён узяў чашу (келіх) і сказаў: "Гэта чаша (келіх) ёсьць Новым Прымірэньнем у Крыві Маёй. Рабіце гэта колькі раз будзеце піць у Маю памяць".

Бо кожны раз, калі (вы) ясьце хлеб гэты і п’яце чару гэтую, сьмерць Госпада абвяшчаеце, дакуль (Ён) прыйдзе.

 

Бо колькі раз будзеце есьці гэты хлеб і піць чашу (келіх) будзеце апавяшчаць сьмерць Госпада, пакуль ня прыйдзе.

А таму, калі хто есьць хлеб гэты альбо п’е чару Госпада (будучы) нявартым, вінаваты будзе (супраць) Цела і Крыві Госпада.

 

Дзеля таго, хто негодна есьць хлеб гэты ды п'е з чашы (келіха), той вінавата (грашыць) што да Цела і Крыві Госпадавай.

Дык выпрабуй сябе чалавек і такім чынам еш ад хлеба гэтага і пі ад чары гэтай.

 

Дык хай прасьлядзіць чалавек сябе самога і тады хай ёсьць гэтае Цела ды п'е з чашы тае.

Бо хто есьць і п’е (будучы) нявартым, той есьць і п’е на засуджэньне сябе, ня ўдумваючыся ў тое, што (гэта) Цела Госпада.

 

Бо хто есьць і п'е нягодна, не зважаючы на Цела Госпадава — прысуд сабе есьць і п'е.

З-за гэтага сярод вас многія слабыя і хворыя, і многія паміраюць.

 

Таму шмат у нас кволых і хворых ды многа ўмірае.

Бо, калі б мы самі сябе судзілі, то ня былí б су́джанымі.

 

А калі мы самі сябе асудзім, дык ня будзем суджаны.

Засуджаныя ж, Госпадам караны бываем, каб (мы) ня былí засуджанымі разам з гэтым сьветам.

 

Калі нас Госпад судзіць, то і карае, каб не былі мы асуджаны разам з усім сьветам.

Таму, браты мае, зьбіраючыся, каб зьесьці (запаветную вячэру), чакайце адзін аднаго.

 

Таму, браты мае, калі сабіраецеся есьці Вячэру, пачакайце адзін на другога.

Калі ж хто галодны, еш дома, каб ня зьбірацца вам на асуджэньне. А астатняе ўладжу, калі прыйду.

 

Калі хто галодны, хай з'есьць дома, каб вам не на асуджэньне. Іншыя справы наладжу, як прыеду.