Псалтыр 102 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Малітва нешчасьлівага, калі ён ные й прад Богам свой сум вылівае.
Малітва нешчасьлівага, калі ён ные й прад Богам свой сум вылівае.
Госпадзе, пачуй малітву маю, і плач мой дойдзе да Цябе!
Госпадзе, пачуй малітву маю, і плач мой дойдзе да Цябе!
Не хавай аблічча Твайго ад мяне ў дзень тугі маёй; прыхіліТваё вуха ка мне, калі клічу; борзда мяне Ты выслухай.
Не хавай аблічча Твайго ад мяне ў дзень тугі маёй; прыхіліТваё вуха ка мне, калі клічу; борзда мяне Ты выслухай.
Бо зьніклі, як дым, мае дні, і косьці мае як на горне апалены.
Бо зьніклі, як дым, мае дні, і косьці мае як на горне апалены.
Абгарэла ды высахла сэрца маё, як трава, ажно хлеб свой я есьці забываюся.
Абгарэла ды высахла сэрца маё, як трава, ажно хлеб свой я есьці забываюся.
Ад галоснага стагнаньня майго косткі мае да цела ліпнуць.
Ад галоснага стагнаньня майго косткі мае да цела ліпнуць.
Я падобны да пэлікана ў пустыні, да савы, што сярод руіны.
Я падобны да пэлікана ў пустыні, да савы, што сярод руіны.
Сну мне няма, і наракаю, як птушка на страсе адзінокая.
Сну мне няма, і наракаю, як птушка на страсе адзінокая.
Усьцяж зьняважаюць мяне маі ворагі; і тыя, што супраць мяне паўстаюць, праклінаюць мяне.
Усьцяж зьняважаюць мяне маі ворагі; і тыя, што супраць мяне паўстаюць, праклінаюць мяне.
Ем я попел за хлеб і напой мой з сьлязамі мяшаю
Ем я попел за хлеб і напой мой з сьлязамі мяшаю
праз гнеў Твой і абурэньне; бо падняў Ты мяне ды вон кінуў.
праз гнеў Твой і абурэньне; бо падняў Ты мяне ды вон кінуў.
Маі дні, быццам цені, зьнікаюць, і сохну я, быццам трава.
Маі дні, быццам цені, зьнікаюць, і сохну я, быццам трава.
А Ты, Госпадзе, будзеш навекі, і памяць Твая з роду ў род.
А Ты, Госпадзе, будзеш навекі, і памяць Твая з роду ў род.
Ты паўстанеш, над Сыонам зьлітуешся, бо пара дараваці яму, бо настаў назначаны час.
Ты паўстанеш, над Сыонам зьлітуешся, бо пара дараваці яму, бо настаў назначаны час.
Бо рабы Тваі палюбілі й камні ягоныя ды плачуць над руінамі яго.
Бо рабы Тваі палюбілі й камні ягоныя ды плачуць над руінамі яго.
І ўбаяцца пагане іменьня Гасподняга, і цары ўсе зямныя — славы Тваёй,
І ўбаяцца пагане іменьня Гасподняга, і цары ўсе зямныя — славы Тваёй,
бо адбудаваў Госпад Сыон і зьявіў Сябе ў славе Сваёй.
бо адбудаваў Госпад Сыон і зьявіў Сябе ў славе Сваёй.
Да малітвы нагога прыхіліўся Ты і маленьнем іх не пагрэбаваў.
Да малітвы нагога прыхіліўся Ты і маленьнем іх не пагрэбаваў.
Хай запісана гэтае будзе пакаленьнем патомным, і народ, што народзіцца, няхай Госпада хваліць,
Хай запісана гэтае будзе пакаленьнем патомным, і народ, што народзіцца, няхай Госпада хваліць,
бо Ён глянуў з сьвятое Сваёй вышыні, глянуў Госпад з нябёсаў на землю,
бо Ён глянуў з сьвятое Сваёй вышыні, глянуў Госпад з нябёсаў на землю,
каб пачуць стагнаньне вязьня, каб на сьмерць празначаных вызваліць,
каб пачуць стагнаньне вязьня, каб на сьмерць празначаных вызваліць,
каб імя Госпада на Сыоне абвяшчалі, а славу Яго — ў Ерузаліме,
каб імя Госпада на Сыоне абвяшчалі, а славу Яго — ў Ерузаліме,
калі разам зьбяруцца народы і царствы, каб Госпаду паслужыці.
калі разам зьбяруцца народы і царствы, каб Госпаду паслужыці.
Змардаваў у дарозе Ён сілу маю, скараціў дні жыцьця майго.
Змардаваў у дарозе Ён сілу маю, скараціў дні жыцьця майго.
Кажу я: Мой Божа, не вазьмі Ты мяне ў палове дзён маіх! Ты, што леты Твае з роду ў род!
Кажу я: Мой Божа, не вазьмі Ты мяне ў палове дзён маіх! Ты, што леты Твае з роду ў род!
Прад вякамі зямлю заснаваў Ты, і неба ёсьць твор Тваіх рук.
Прад вякамі зямлю заснаваў Ты, і неба ёсьць твор Тваіх рук.
Яны згінуць, Ты-ж астанешся; як шаты, струхлеюць яны, як вопратку іх пераменіш, і яны пазьмяняюцца;
Яны згінуць, Ты-ж астанешся; як шаты, струхлеюць яны, як вопратку іх пераменіш, і яны пазьмяняюцца;
але Ты — ўсё Той самы, летам Тваім нет канца!
але Ты — ўсё Той самы, летам Тваім нет канца!
Сыны рабоў Тваіх будуць жыці, і насеньне іх будзе ўсьцяж прад Табою.
Сыны рабоў Тваіх будуць жыці, і насеньне іх будзе ўсьцяж прад Табою.
