Псалтыр 102 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Міхаіла Астапчыка
Малітва нешчасьлівага, калі ён ные й прад Богам свой сум вылівае.
Псалом Давіда. Дабраславі, душа мая, Бога, Усім сэрцам імя святое Яго.
Госпадзе, пачуй малітву маю, і плач мой дойдзе да Цябе!
Дабраславі, душа мая, Бога, І не забывай усіх дабрадзеянняў Яго.
Не хавай аблічча Твайго ад мяне ў дзень тугі маёй; прыхіліТваё вуха ка мне, калі клічу; борзда мяне Ты выслухай.
Даруючага ўсе бяззаконні Твае, Ацаляючага ўсе немачы Твае.
Бо зьніклі, як дым, мае дні, і косьці мае як на горне апалены.
Вызваляючага ад смерці жыццё твае, Вянчаючага цябе дабротамі і шчадротамі.
Абгарэла ды высахла сэрца маё, як трава, ажно хлеб свой я есьці забываюся.
Выконваючага ўсе добрыя пажаданні твае, Звернецца арлянём юнацтва твае.
Ад галоснага стагнаньня майго косткі мае да цела ліпнуць.
Робіць міласціну Бог І суд для ўсіх пакрыўджаных.
Я падобны да пэлікана ў пустыні, да савы, што сярод руіны.
Казаў шляхі Свае Маісею, Сынам Ізраіля ўсе жаданні Свае.
Сну мне няма, і наракаю, як птушка на страсе адзінокая.
Шчодры і Міласэрны Бог, Шматцярпялівы і Шматміласны.
Усьцяж зьняважаюць мяне маі ворагі; і тыя, што супраць мяне паўстаюць, праклінаюць мяне.
Не навечна ўгневаецца, Не вечна абураецца.
Ем я попел за хлеб і напой мой з сьлязамі мяшаю
Не паводле бяззаконняў сатварыў нам, Не паводле грахам нашым аддаў нам.
праз гнеў Твой і абурэньне; бо падняў Ты мяне ды вон кінуў.
Як высока неба над зямлёю, Так вялікая дабрыня Яго да ўсіх багабаязных.
Маі дні, быццам цені, зьнікаюць, і сохну я, быццам трава.
Як далёка ўзыход ад заходу, Так падаліў ад нас бяззаконні нашы.
А Ты, Госпадзе, будзеш навекі, і памяць Твая з роду ў род.
Як бацька шчодры да сына свайго, Так Госпад шчодры да багабаязных.
Ты паўстанеш, над Сыонам зьлітуешся, бо пара дараваці яму, бо настаў назначаны час.
Бо ведае сутнасць нашу, Ведае, што попел мы.
Бо рабы Тваі палюбілі й камні ягоныя ды плачуць над руінамі яго.
Чалавек, дні яго як трава, Як кветкі палявыя адквітнеюць.
І ўбаяцца пагане іменьня Гасподняга, і цары ўсе зямныя — славы Тваёй,
Дух яго пройдзе ў ім і не стане, І не знойдуць месца яго.
бо адбудаваў Госпад Сыон і зьявіў Сябе ў славе Сваёй.
Міласэрнасць жа Божая ад веку І да веку на багабаязных.
Да малітвы нагога прыхіліўся Ты і маленьнем іх не пагрэбаваў.
І праўда Яго на сынах сыноў, што захавалі запавет Ягоны, І што памятаюць загады Яго, каб выконваць іх.
Хай запісана гэтае будзе пакаленьнем патомным, і народ, што народзіцца, няхай Госпада хваліць,
Бог на Небе прыгатаваў прастол Свой, І царства Яго над усім валадарыць.
бо Ён глянуў з сьвятое Сваёй вышыні, глянуў Госпад з нябёсаў на землю,
Дабраслаўце Бога, усе Анёлы Яго, дужыя і моцныя, Творачыя загады Яго, пачуйце голас слоў Ягоных.
каб пачуць стагнаньне вязьня, каб на сьмерць празначаных вызваліць,
Пачуйце Бога, усе сілы Яго, Службіты Яго, творачыя волю Яго.
каб імя Госпада на Сыоне абвяшчалі, а славу Яго — ў Ерузаліме,
Дабраславі Бога, усё створанае Ім. На ўсялякім месцы валадарства Яго дабраславі, душа мая, Бога!
калі разам зьбяруцца народы і царствы, каб Госпаду паслужыці.
Змардаваў у дарозе Ён сілу маю, скараціў дні жыцьця майго.
Кажу я: Мой Божа, не вазьмі Ты мяне ў палове дзён маіх! Ты, што леты Твае з роду ў род!
Прад вякамі зямлю заснаваў Ты, і неба ёсьць твор Тваіх рук.
Яны згінуць, Ты-ж астанешся; як шаты, струхлеюць яны, як вопратку іх пераменіш, і яны пазьмяняюцца;
але Ты — ўсё Той самы, летам Тваім нет канца!
Сыны рабоў Тваіх будуць жыці, і насеньне іх будзе ўсьцяж прад Табою.
