Псалтыр 102 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Міхаіла Астапчыка
Малітва прыгнечанага, калі ён зьнямагае і вылівае сваю жа́льбу перад Яговам.
Псалом Давіда. Дабраславі, душа мая, Бога, Усім сэрцам імя святое Яго.
Ягова, пачуй маю малітву, няхай дойдзе да Цябе маё галашэньне!
Дабраславі, душа мая, Бога, І не забывай усіх дабрадзеянняў Яго.
Ня хавай Аблічча Свайго ад мяне ў дзень майго бядаваньня. Прыхілі да мяне Вуха Тваё. У дзень, калі я клічу, Ты хутка адкажы мне,
Даруючага ўсе бяззаконні Твае, Ацаляючага ўсе немачы Твае.
бо дні мае зьнікаюць, як дым, і косткі мае гараць, як вугольле.
Вызваляючага ад смерці жыццё твае, Вянчаючага цябе дабротамі і шчадротамі.
Сэрца маё пабíта і высахла, як трава, ажно я забываюся есьці мой хлеб.
Выконваючага ўсе добрыя пажаданні твае, Звернецца арлянём юнацтва твае.
Ад голасу майго стагнаньня прыліпаюць косткі мае да майго цела.
Робіць міласціну Бог І суд для ўсіх пакрыўджаных.
Я стаўся падобным да пэлікана ў пустэльні або да савы ў руінах.
Казаў шляхі Свае Маісею, Сынам Ізраіля ўсе жаданні Свае.
Я ня сьплю і стаўся, як самотная птушка на даху.
Шчодры і Міласэрны Бог, Шматцярпялівы і Шматміласны.
Цэлы дзень зьняважаюць мяне мае ворагі; і тыя, што шалеюць супраць мяне, клянуць мяне;
Не навечна ўгневаецца, Не вечна абураецца.
бо ем я попел, як хлеб, і пітво маё я мяшаю са сьлязьмі
Не паводле бяззаконняў сатварыў нам, Не паводле грахам нашым аддаў нам.
ад Абурэньня Твайго і Гневу Твайго, бо Ты падняў мяне і кінуў мяне долу.
Як высока неба над зямлёю, Так вялікая дабрыня Яго да ўсіх багабаязных.
Дні мае зьнікаюць, як цень, і я, я сохну, як трава.
Як далёка ўзыход ад заходу, Так падаліў ад нас бяззаконні нашы.
Але Ты, Ягова, прабываеш вечна, і памяць Твая (трывае) з роду ды ў род.
Як бацька шчодры да сына свайго, Так Госпад шчодры да багабаязных.
Ты паўстанеш, зьлітуешся над Сыёнам, бо надыйшоў час аказаць яму міласэрнасьць, бо надыйшоў вызначаны час,
Бо ведае сутнасць нашу, Ведае, што попел мы.
бо слугі Твае ўзьлюбілі (нават) камні ягоныя, і яны носяць сум аб развалінах ягоных.
Чалавек, дні яго як трава, Як кветкі палявыя адквітнеюць.
І ўбаяцца пагане Імені Яговы, і ўсе каралí зямлі — славы Тваёй;
Дух яго пройдзе ў ім і не стане, І не знойдуць месца яго.
бо збудуе Ягова Сыён, зьявіцца ў Славе Сваёй.
Міласэрнасць жа Божая ад веку І да веку на багабаязных.
Ён прыхінецца да малітвы галечы, і ня пакіне бяз увагі малітву іхную.
І праўда Яго на сынах сыноў, што захавалі запавет Ягоны, І што памятаюць загады Яго, каб выконваць іх.
Гэта будзе напісана роду наступнаму. І народ, які будзе створаны, будзе славіць Ягову;
Бог на Небе прыгатаваў прастол Свой, І царства Яго над усім валадарыць.
бо Ён глянуў з вышыні Свайго Сьвяцілішча. Ягова глядзіць зь нябёсаў на зямлю,
Дабраслаўце Бога, усе Анёлы Яго, дужыя і моцныя, Творачыя загады Яго, пачуйце голас слоў Ягоных.
каб пачуць стагна́ньне вязьня і вызваліць сыноў сьмерці,
Пачуйце Бога, усе сілы Яго, Службіты Яго, творачыя волю Яго.
каб абвяшчалі Імя Яговы на Сыёне і Хвалу Ягоную ў Ярузаліме,
Дабраславі Бога, усё створанае Ім. На ўсялякім месцы валадарства Яго дабраславі, душа мая, Бога!
калі зьбяруцца народы разам і каралеўствы, каб служыць Ягове.
«Ён змардаваў у дарозе сілу маю, скараціў дні мае.
Я кажу: Божа мой! Ня забяры мяне ў палове дзён маіх.» — «Гады Твае трываюць ад пакаленьня да пакаленьня.
Напачатку Ты заснаваў зямлю, і нябёсы ёсьць Справа Рук Тваіх.
Яны загінуць, а Ты застанешся. І ўсе яны састарэюць, як вопратка; Ты пераменіш іх, як вопратку, і яны пераменяцца.
Але Ты — Той Самы, і гады Твае ня скончацца.
Сыны слугаў Тваіх будуць жыць, і насеньне іхнае ўмацуецца перад Абліччам Тваім.»
