Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Міхаіла Астапчыка
Хваліце Ягову! Дзякуйце Ягове, бо Ён ёсьць добры, бо Міласэрнасьць Ягоная трывае вечна.
Алелюйя. Праслаўце Бога, бо Добры, Вечна міласэрнасць Ягоная.
Хто можа магутныя Дзеі Яговы апісаць і абвясьціць усе Чыны Славы Ягонай?
Так кажуць ратаваныя Богам, Якіх Ён вызваліў ад рук варожых,
Шчасьлівыя тыя, што трымаюцца Права, (і) той, хто чыніць справядлівасьць ва ўсякі час.
І з усіх краін сабраў іх — Зыходу, усходу, поўдня і поўначы.
Спамяні пра мяне, Ягова, пры зычлівасьці да народу Твайго наведай мяне Ратаваньнем Тваім,
Блукалі па пустэльні бязводнай І не знаходзілі шлях да горада заселянага.
каб мне ўбачыць дабрабыт выбранцаў Тваіх, каб мне радавацца радасьцю народу Твайго, хваліцца з спадкам Тваім.
Без вады і ежы знікала жыццё іхняе.
Саграшылі мы (разам) з ба́цькамі нашымі, рабілі бяспраўе, учынілі бяззаконьне.
І заклікалі Бога пад час скрухі сваёй, І ад нягод збавіў іх,
Ба́цькі нашыя ў Ягіпце ня зразумелі Цудаў Тваіх, ня помнілі мноства Міласэрнасьцяў Тваіх. І яны працівіліся каля мора, мора Чырвонага.
І на шлях верны накіраваў, Каб выйшлі да заселянага горада.
Але Ён выратаваў іх дзеля Імені Свайго, каб абвясьціць Магутнасьць Сваю.
Да ўславяць міласэрнасць Бога І цуды Яго ўзвешчуць сынам чалавечым,
Пагразіў Ён Чырвонаму мору, і яно высахла. І правёў іх праз глыбіні, як праз пустэльню.
Бо насыціў душу спустошаную, І душу прагную напоўніў дабром.
І Ён выратаваў іх з рукі нянавісьніка і вызваліў іх з рукі ворага.
Сядзелі ў цені смяротнай Акаваныя галечай і кандаламі,
І воды накрылі іхных ворагаў. Ніводзін зь іх ня застаўся.
Бо не паслухалі словы Божыя І наказ Ягоны адрынулі.
Тады яны паверылі Словам Ягоным; і пяялі хвалу Яму.
Таму змірыў сэрца іх тугою, Што знямоглі, і не было каму дапамагчы.
Але яны хутка забыліся Дзеі Ягоныя, ня дачакаліся Парады Ягонай;
І заклікалі да Бога, калі былі ў скрусе, І ад нягод ратаваў іх,
і яны разгарэліся ў пустэльні пажадай і спакушалі Ўсемагутнага ў пустэльні.
І вывеў іх з цемры і цені смяротныя, І кандалы іх разбіў.
І Ён даў ім паводля просьбы іхнай, але паслаў на іхныя душы пошасьць.
Да ўславяць міласэрнасць Бога І цуды Яго ўзвешчуць сынам чалавечым,
І яны пазайздросьцілі ў таба́ры Масею (і) Агарону, сьвятому Яговы.
Бо Ён разбіў брамы медныя І завалы жалезныя зламаў.
(І) расступілася зямля і праглынула Дата́на і накрыла зборню Авірама.
Павярнуў іх ад шляху бязбожнага, Бо ад бязбожнасці сваёй цярпелі яны.
І ўзгарэўся агонь у асяродку іхнай зборні. Полымя зьнішчыла бязбожнікаў.
Усякай ежай грэбавала душа іх, І наблізіліся да брамы смерці.
Яны зрабілі маладога быка каля Харыва і пакланіліся літой выяве;
І заклікалі Бога ў час скрухі сваёй, І ад нягод ратаваў іх.
і яны памянялі Славу сваю на абраз быка, які жарэ траву.
Паслаў слова Свае і даў вылячэнне ім, І збавіў іх ад пагібелі іх.
Яны забыліся Бога, Выратавальніка свайго, Які вялікае ўчыніў у Ягіпце,
Да ўславяць міласэрнасць Бога І цуды Яго ўзвешчуць сынам чалавечым,
Цудадзеі ў зямлі Хама, страшное каля Чырвонага мора.
І да прынясуць Яму ахвяру пахвалы, І да ўзвесцяць справы Яго ў радасці.
І сказаў Ён, што вынішчыць іх. Калі б ня Масей, выбранец Ягоны, які стаў перад Ім у праломе, каб адхіліць Ярасьць Ягоную ад зьнішчэньня.
Адыходзячыя ў мора на караблях, Што займаюцца справамі на морах вялікіх,
І яны адкінулі пажада́ную зямлю, ня паверылі Ягонаму Слову,
Тыя бачылі справы Божыя І цуды Ягоныя ў глыбінях.
і яны наракалі ў буданох сваіх, ня слухалі Голасу Яговы.
Казаў, і зрабілася бура, І ўзняла яна хвалі,
Тады падняў Ён Руку Сваю супраць іх і (пакляўся), што, (сьмяротна) адрыне іх у пустэльні
Што да неба ўздымаюцца і ападаюць у бездань, Душа іх знікала ў бядзе.
і іхнае насеньне кіне сярод паганаў і іх расьцяру́шыць па землях.
Захісталіся, быццам п’яныя, І розум пакінуў іх.
І яны прыляпіліся да Ваал-Пэора, і яны елі ахвяры мёртвым.
І заклікалі да Госпада, калі ў скрусе былі, І бяду адвёў ад іх.
І яны правакавалі (Яго) на гнеў учынкамі сваімі, і пляга выбухнула сярод іх.
І загадаў буры, і ператварылася ў цішыню, Замоўклі хвалі яе.
Тады паўстаў Пінхас і ўчыніў суд, і спынілася пляга.
І калі заціхла, узрадаваліся яны, І накіраваў іх да жаданай прыстані.
І гэта залічана яму ў праведнасьць з роду ды ў род аж на векі вечныя.
Да ўславяць міласэрнасць Бога І цуды Яго ўзвешчуць сынам чалавечым,
І яны ўгнявілі (Яго) ля водаў Мэрыбы, і Масей пацярпеў за іх,
Да ўздымуць Яго сярод людзей, І старэйшыны на радзе сваёй няхай усхваляць Яго.
бо яны ўпарціліся духу ягонаму, так што ён сказаў няабдумана вуснамі сваімі.
Ён ператвараў рэкі ў пустэльні, Крыніцы водныя — у зямлю,
Яны ня зьнішчылі народы, пра якія сказаў ім Ягова.
Зямлю пладавітую — у саланчак, За ліха тых, што жывуць на ёй.
І яны зьмяшаліся з паганамі і навучыліся іхных справаў.
Ён пераўтварыў пустэльню ў азёрышчы І бязводную зямлю — у крыніцы водныя.
І яны служылі іхным (паганскім) балваном. І тыя сталіся ім сеткай.
І засяляіў там прагнучых, Што ўзбудавалі гарады там,
І яны ахвяравалі сыноў сваіх і дачок сваіх дэманам.
І засеялі нівы, Насададжалі вінаград і вырошчвалі жыта.
І яны пралівалі бязьвінную кроў, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх яны ахвяравалі балваном канаанскім. І зямля ад крыві была зьгнюшана.
І дабраслаўвіў іх, і памножыліся яны вельмі, І скот іх не зменьшыўся.
І яны зьнячысьцілі сябе сваімі ўчынкамі, і яны блудадзейнічалі сваімі дзеямі.
А тыя збяднелі і забедавалі Ад скрухі і хваробаў.
І ўзгарэўся гнеў Яговы супраць народу Ягонага, і абрыдла Яму спадчына Ягоная.
Знявага найшла на начальнікаў іх, І пакінуліся блукаць па непраходным мясцінам.
І Ён аддаў іх у руку паганаў, і запанавалі над імі іхныя нянавісьнікі;
І дапаможа Бог убогаму ў галечы, І памножыў род ягоны як авечак.
і іхныя ворагі ўціскалі іх, і яны былі прыгнечаны пад рукой тых.
Убачаць гэта правядныя і ўзрадуюцца, А ўсялякае бяззаконне зачыніць вусны свае.
Шмат разоў Ён вызваляў іх, але яны былі няўрымсьлівымі са сваімі ра́дамі. І яны былі прыніжаны па прычыне бяззаконьня іхнага.
Хто мудры, каб захаваць гэта? І хто зразумее міласэрнасць Бога?
Але Ён зважаў на іхны прыгнёт, калі Ён чуў іхны моцны лямант.
І Ён успамінаў Запавет Свой зь імі, І Ён шкадаваў іх паводля збытку Міласэрнасьці Сваёй.
І Ён абуджаў спагаду да іх ва ўсіх, хто браў іх у палон.
Ратуй нас, Ягова, Бог наш, і зьбяры нас з (асяродку) паганаў, каб мы вызнавалі славу Сьвятому Імю Твайму, каб мы хваліліся Славаю Тваёю.
Хай будзе багаславёны Ягова, Бог Ізраэля, спрадвеку і навечна. І ўвесь народ хай скажа: «Амін.» Хваліце вы Ягову!
