Псалтыр 56 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Міхаіла Астапчыка
Кіраўніку хору. На мелёдыю: «Бязмоўная галубка ў далечыні». Давідава апісаньне, як пілішчаны схапілі яго ў Гаце.
Кіроўцу хору. Пісанне Давіда, калі ён уцёк ад Саула ў пячэру.
Зьлітуйся нада мною Ты, Божа, бо чалавек хоча мяне праглынуць. Цэлы дзень ён ваюе і ўціскае мяне.
Памілуй мяне, Божа, памілуй мяне, бо на Цябе спадзяецца душа мая, Схаваюся ў цені крылаў Тваіх, пакуль бяззаконне не міне.
Цэлы дзень мае перасьледнікі шукаюць мяне праглынуць. Многія ваююць супраць мяне о, Найвышэйшы!
Усклічу да Бога Вышняга, Да Бога дабрадзеючага мне.
У дзень, калі страх хапае мяне, я спадзяюся на Цябе.
Паслаў з Неба ратаванне мне, зняславіў зняславячых мяне. Пасаў Бог міласэрнасць Сваю і праўду Сваю,
(Толькі) праз Бога я слаўлю Ягонае Слова. Надзею маю я ускладаю на Бога. Я ня баюся. Што цела зробіць мне?
І вызваліў мяне з асяродзя драпежнікаў, сярод якіх я правёў ночы ў страсе — Сыноў чалавечых, чыі зубы — зброя і стрэлы, язык — востры меч.
Цэлы дзень яны перакру́чваюць словы мае; усе іхныя думкі супраць мяне на зло.
Узнясіся да неба, Божа! Няхай па ўсёй зямлі будзе слава Твая.
Яны зьбіраюцца разам. Яны сочаць за мной. Яны назіраюць за маімі крокамі, каб ухапіць маю душу́.
Сеці прыгатавалі нагам маім і шукалі душы маёй, Выкапалі яму перада мной, і самі ўваліліся ў яе.
За бяззаконьне іхнае адплаці Ты ім. У гневе Тваім, Божа, кінь народы далоў!
Гатова сэрца мае, Божа, Гатова сэрца мае спяваць славу Табе.
Ты Сам залічы (мне) маё туляньне! Складзі сьлёзы мае ў судзіну Тваю. (Ці ёсьць яны) у Тваім скрутку?
Паўстані, слава мая, паўстаніце, псалцір і гуслі! Паднімуся зранку і заспяваю Табе, і ўслаўлю Цябе сярод людзей, Божа.
Тады паве́рнуць мае ворагі наўцёкі ў дзень, калі я гукну. Гэта я ведаю, што Бог за мяне.
Бо ўзышла вышэй неба міласэрнасць Твая, і вышэй хмараў — праўда Твая. Узнясіся да неба, Божа, няхай па ўсёй зямлі будзе слава Твая.
Дзеля Бога я буду славіць Слова. У Ягову я буду славіць Слова.
Я спадзяюся на Бога. Я ня буду баяцца. Што зробіць мне чалавек?
На мне, Божа, абяцаньні Твае. Я Табе аддам ахвяры ўдзячнасьці,
бо Ты ўратаваў маю душу́ ад сьмерці і ногі мае ад падзеньня, — ці ж ня так? — каб я хадзіў перад Абліччам Бога ў сьвятле жывых.
