Псалтыр 80 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Міхаіла Астапчыка
Кіраўніку хору: на лад: Лілеі. Псальм Асапавы.
Кіроўцу хору. На Гефскай прыладзе. Псалом Асафа.
Пастыру Ізраіля! Пачуй! Ты, што, як авечак, водзіш Язэпа, што над Хэрубінамі сядаеш, зьяві Сябе!
Радуйцеся Богу, Памочніку нашаму, Усклікайце да Бога Якава.
Перад Яхрэмам і Бэніямінам і перад Манассай узьнімі Ты сілу Сваю і выйдзі нам на ўспамогу!
Бярыце псалом і грайце на тымпану, І на псалціры прыгожай з гуслямі.
Божа, вярні нас назаді Няхай аблічча Тваё нам зазьяе, і спасемся!
Затрубіце ў маладзік трубою, У дзень урачысты свята вашага.
Госпадзе, Божа нябесных сілаў, дакуль будзеш Ты ў гневе пры малітве народу Твайго?
Бо так загадана Ізраілю, Так вызначана Богам Якава.
Ты іх хлебам сьлёзным карміу і шчодра сьлязамі паіў іх.
Засведчыў Іёсіфу гэта, калі зыходзіў ён ад зямлі Егіпецкай, Дзе пачуў мову, якой не ведаў.
Ты зрабіў з нас прадмет барацьбы дзеля нашых суседзяў, і ворагі нашы зьдзекі строяць над намі.
Зняты з плячэй яго цяжар, І рук ягоныя ад кошыкаў.
Божа сілаў! Адбудуй Ты нас! Зазьяй абліччам Тваім, і спасемся!
«У самоце паклікаў Мяне, і Я збавіў цябе, Пачуў цябе сярод буры, выпрабаваў цябе у вады разладу.
Ты куст вінаградны вынес з Эгіпту, выгнаў народы й яго пасадзіў.
Слухайце, людзі Мае, і засведчу вам! Ізраілю, паслухай мяне!
Ты расчысьціў месца яму, і ён укараніўся ды напоўніў зямлю.
Не рабі сабе багоў новых І не пакланіся богу чужому.
Горы пакрыліся ценем ягоным, а вецьце яго, як кедры Божыя.
Я ёсць Уладар Бог твой, што вывеў цябе з зямлі Егіпецкай, Адчыні вусны свае, і Я напоўню іх.
Ён галіны свае пусьціў аж да мора, а парасткі сваі да ракі.
І не паслухалі людзі Мае голаса Майго, І Ізраіль не прыслухаўся да Мяне.
Чаму Ты раскінуў агарожу ягоную, і кожын, хто міма праходзе, абрывае яго?
І адпусціў іх па падумках сэрцаў іх, Няхай ідуць як жадаюць яны.
Вяпрук лясны падкапывае яго, і зьвер палявы аб’ядае яго.
Калі б людзі паслухалі Мяне, Калі б Ізраіль па Маім шляхам хадзіў,
Божа сілаў! Павярніся, зірні з неба, паглядзі й адведай вінаграднік гэты!
То змірыў бы ворагаў іх, І на прыгнётчыкаў іх паклаў бы руку Маю.
Захавай тое, што правіца Твая пасадзіла, ды парасьці, што Ты для Сябе ўзмацаваў.
Ворагі Божыя зманіліся перад імі, І будзе ім свой час.
Ён агнём апалены ды пасечаны і гіне ад гневу аблічча Твайго.
І насыціў іх хлебам багата, І насычаў іх мёдам».
Хай рука Твая будзе над мужам правіцы Тваёй, над сынам чалавечым, якога Ты ўмацаваў для Сябе!
Мы-ж ад Цябе не адступімся; ажыві нас, і мы будзем імя Тваё прызываці.
Госпадзе, Божа сілаў нябесных! Вярні нас назад! Няхай зазьяе аблічча Тваё, і спасемся!
