Псалтыр 80 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Міхаіла Астапчыка
Кіраўніку хору: на лад: “Лілея сьведчаньня”. Псальм Асафа.
Кіроўцу хору. На Гефскай прыладзе. Псалом Асафа.
Пастыру Ізраіля, прыхілі вуха! Ты, Які, як авечкі, водзіш Язэпа, Які на херувімах сядаеш, зазьзяй!
Радуйцеся Богу, Памочніку нашаму, Усклікайце да Бога Якава.
Перад абліччам Эфраіма, і Бэн’яміна, і Манасы абудзі магутнасьць Тваю і прыйдзі збавіць нас!
Бярыце псалом і грайце на тымпану, І на псалціры прыгожай з гуслямі.
Божа, вярні нас назад. Асьвяці нас абліччам Тваім, і будзем збаўленыя!
Затрубіце ў маладзік трубою, У дзень урачысты свята вашага.
ГОСПАДЗЕ, Божа Магуцьцяў, дакуль Ты будзеш у гневе пры малітве народу Твайго?
Бо так загадана Ізраілю, Так вызначана Богам Якава.
Ты накарміў іх хлебам сьлёзаў і шчодра сьлязьмі напаіў іх.
Засведчыў Іёсіфу гэта, калі зыходзіў ён ад зямлі Егіпецкай, Дзе пачуў мову, якой не ведаў.
Ты паставіў нас як [костку] нязгоды дзеля суседзяў нашых, і ворагі нашыя кпяць з нас.
Зняты з плячэй яго цяжар, І рук ягоныя ад кошыкаў.
Божа Магуцьцяў, вярні нас назад. Асьвяці нас абліччам Тваім, і будзем збаўленыя!
«У самоце паклікаў Мяне, і Я збавіў цябе, Пачуў цябе сярод буры, выпрабаваў цябе у вады разладу.
Ты вінаградную лазу вынес з Эгіпту, выгнаў народы і яе пасадзіў.
Слухайце, людзі Мае, і засведчу вам! Ізраілю, паслухай мяне!
Ты расчысьціў [месца] перад абліччам яе, і ўкараніў карані ейныя, і яна напоўніла зямлю.
Не рабі сабе багоў новых І не пакланіся богу чужому.
Горы пакрыліся ценем яе, і вецьце яе — як кедры Божыя.
Я ёсць Уладар Бог твой, што вывеў цябе з зямлі Егіпецкай, Адчыні вусны свае, і Я напоўню іх.
Яна пусьціла галіны свае аж да мора, і парасткі свае — да ракі.
І не паслухалі людзі Мае голаса Майго, І Ізраіль не прыслухаўся да Мяне.
Чаму Ты раскідаў агароджу ейную, і кожны, хто ідзе дарогаю, абрывае яе?
І адпусціў іх па падумках сэрцаў іх, Няхай ідуць як жадаюць яны.
Дзік лясны падкопвае яе, і зьвер палявы пасьвіцца ў ёй.
Калі б людзі паслухалі Мяне, Калі б Ізраіль па Маім шляхам хадзіў,
Божа Магуцьцяў, павярніся [да нас], зірні з неба, і паглядзі, і наведай вінаградную лазу гэтую!
То змірыў бы ворагаў іх, І на прыгнётчыкаў іх паклаў бы руку Маю.
Захавай тое, што правіца Твая пасадзіла, і парасткі, якія Ты для Сябе ўмацаваў.
Ворагі Божыя зманіліся перад імі, І будзе ім свой час.
Яны спалены агнём і пасечаны, і гінуць ад гневу аблічча Твайго.
І насыціў іх хлебам багата, І насычаў іх мёдам».
Няхай рука Твая будзе над мужам правіцы Тваёй, над сынам чалавечым, якога Ты ўмацаваў для Сябе!
А мы не адступімся ад Цябе; ажыві нас, і мы будзем клікаць імя Тваё.
ГОСПАДЗЕ, Божа Магуцьцяў, вярні нас назад. Асьвяці нас абліччам Тваім, і будзем збаўленыя!
