Псалтыр 139 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Міхаіла Астапчыка
Кіраўніку хору. Давіда. Псальм. ГОСПАДЗЕ, Ты дасьледаваў мяне і ведаеш [мяне].
Кіроўцу хору. Псалом Давіда.
Ты ведаеш, калі я сядаю і калі я ўстаю; разумееш думку маю здалёк.
Аддзялі мяне, Божа, ад чалавек хлуслівых, Ад чалавека няправеднага вызвалі мяне.
Сьцежку маю і ляжаньне маё Ты спазнаў, і ўсе шляхі мае Табе вядомыя.
Бо задумляюць у сэрцы сваім няпраўду, Увесь час рыхтуюцца да нападу.
Бо няма яшчэ словаў на языку маім, а Ты, ГОСПАДЗЕ, ведаеш усё.
Навастрылі языкі свае, як змеі, Атрута аспідава на вуснах іх.
Ззаду і сьпераду Ты абняў мяне і паклаў на мяне руку Тваю.
Ратуй мяне, Божа, із рук грэшнага, ад людзей няправых аддзялі мяне, Бо жадаюць спатыкнення нагам маім.
Надзвычай дзівоснае веданьне, перавышае мяне, не магу яго сьцяміць!
Схавалі пыхлівыя пастку для мяне, Сплялі сетку нагам маім.
Куды мне ісьці ад Духа Твайго і ад аблічча Твайго куды ўцячы?
На шляху маім Засаду зрабілі.
Калі б я ўзыйшоў на неба, Ты там; калі б паслаў сабе [ложак] у пекле, — вось, [і там] Ты!
Звярнуўся да Госпада: «Божа Ты мой, Пачуй, Божа, голас малення майго!
Калі б я ўзяў крылы сьвітаньня, калі б пасяліўся на канцы мора,
Божа, Божа, сіла ратавання майго, Ты ахінуў галаву маю пад час змагання,
там таксама рука Твая вадзіла б мяне, і трымала б мяне правіца Твая.
Да не апраўдаюцца жаданні грэшных, што задумляюць супраць мяне. Не пакінь мяне, да не ўзганарацца.
Калі б я сказаў: «Няхай цемра пакрые мяне, і ноччу няхай станецца сьвятло вакол мяне»,
Завадар жорстка атачаючых мяне Няхай звернецца на іх саміх.
дык і цемра ня будзе цёмнай для Цябе, і ноч заясьнее, як дзень; цемра, як сьвятло.
Пакрый іх вуголлем палымяным, Пакутамі агарні іх, да не ўздымуцца.
Бо Ты стварыў ныркі мае, выткаў мяне ва ўлоньні маці маёй.
Чалавек зламоўны не выправіцца на зямлі, Чалавека няправяднага ягонае ліха зловіць на пагібель.
Слаўлю Цябе, бо я захапляльна і дзівосна збудаваны; цудоўныя справы Твае, і душа мая ведае [гэта] добра.
Ведаю, што сатворыць суд Божа дзеля бедных І адпомсціць за ўбогіх.
Не былі схаваныя косткі мае перад Табою, калі я кшталтаваўся пад заслонай, быў вытканы ў глыбінях зямлі.
Тады правядныя ўславяць імя Твае, Узрадуюцца справядлівыя перад тварам Тваім».
Зародак мой бачылі вочы Твае; і ў кнізе Тваёй запісаны ўсе дні, што былі вызначаны, калі яшчэ ніводнага з іх не было.
Якія каштоўныя для мяне думкі Твае, Божа, якая вялікая безьліч іх!
Лічу іх, але іх больш, чым пяску. Я буджуся, і я ўсьцяж з Табою.
Калі б Ты, Божа, забіў бязбожніка, тады людзі крывавыя адыйдуць ад мяне.
Яны гавораць супраць Цябе зламыснае; дарэмна робяць сябе ворагамі Тваімі.
Ці ж ня мушу я ненавідзець тых, што ненавідзяць Цябе, ГОСПАДЗЕ, і брыдзіцца тымі, што супраць Цябе паўстаюць?
Нянавісьцю поўнай я іх ненавіджу, яны сталіся ворагамі для мяне.
Дасьледуй мяне, Божа, і спазнай сэрца маё, выспрабуй мяне і спазнай думкі мае!
І паглядзі, ці не на гаротным я шляху, і шляхам вечнасьці вядзі мяне.
