Псалтыр 139 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіраўніку хору. Давіда. Псальм. ГОСПАДЗЕ, Ты дасьледаваў мяне і ведаеш [мяне].
Кіраўніку хору. Давідаў. Псальм. Госпадзе, Ты выпрабаваў і ведаеш мяне,
Ты ведаеш, калі я сядаю і калі я ўстаю; разумееш думку маю здалёк.
Ты ведаеш мяне, калі сяджу і калі падымаюся. Ты разумееш думкі мае здалёк,
Сьцежку маю і ляжаньне маё Ты спазнаў, і ўсе шляхі мае Табе вядомыя.
Ты бачыш, калі я хаджу і калі кладуся. І ўсе дарогі мае Ты праглядаеш,
Бо няма яшчэ словаў на языку маім, а Ты, ГОСПАДЗЕ, ведаеш усё.
бо няма яшчэ слова на языку маім — і вось, Госпадзе, Ты пра ўсё ведаеш.
Ззаду і сьпераду Ты абняў мяне і паклаў на мяне руку Тваю.
Абхапляеш Ты мяне ззаду і спераду, і кладзеш на мяне руку Тваю.
Надзвычай дзівоснае веданьне, перавышае мяне, не магу яго сьцяміць!
Вельмі дзівосным сталася Тваё веданне адносна мяне, узнёслае, і не спасцігну яго.
Куды мне ісьці ад Духа Твайго і ад аблічча Твайго куды ўцячы?
Куды пайду я ад Духа Твайго, і куды ўцяку ад аблічча Твайго?
Калі б я ўзыйшоў на неба, Ты там; калі б паслаў сабе [ложак] у пекле, — вось, [і там] Ты!
Калі пайду ў неба, Ты там; калі спушчуся ў цемру, Ты там прабываеш.
Калі б я ўзяў крылы сьвітаньня, калі б пасяліўся на канцы мора,
Хоць бы ўзяў крылы зараніцы, хоць бы апынуўся на ўскрайках мора,
там таксама рука Твая вадзіла б мяне, і трымала б мяне правіца Твая.
нават там вяла б мяне рука Твая, і трымала б мяне правіца Твая.
Калі б я сказаў: «Няхай цемра пакрые мяне, і ноччу няхай станецца сьвятло вакол мяне»,
Калі скажу: «Можа, цемра пакрые мяне і ноч будзе святлом вакол мяне»,
дык і цемра ня будзе цёмнай для Цябе, і ноч заясьнее, як дзень; цемра, як сьвятло.
нават цемра не будзе скрытай ад Цябе, і ноч, як дзень, не асвятліцца — як цемра Яго, так і святло Яго.
Бо Ты стварыў ныркі мае, выткаў мяне ва ўлоньні маці маёй.
Бо Ты сфармаваў мае ныркі, заснаваў Ты мяне ў жываце маці маёй.
Слаўлю Цябе, бо я захапляльна і дзівосна збудаваны; цудоўныя справы Твае, і душа мая ведае [гэта] добра.
Буду вызнаваць Цябе, што так дзівосна створаны я; дзівосныя справы Твае, і душа мая добра ведае [гэта].
Не былі схаваныя косткі мае перад Табою, калі я кшталтаваўся пад заслонай, быў вытканы ў глыбінях зямлі.
Не былі ўхаваныя ад Цябе косці мае, хаця я створаны быў таемна, сфармаваны ў глыбінях зямлі.
Зародак мой бачылі вочы Твае; і ў кнізе Тваёй запісаны ўсе дні, што былі вызначаны, калі яшчэ ніводнага з іх не было.
Зародак мой бачылі, вочы Твае, і ў кнізе Тваёй былі запісаны ўсе дні: яны былі ўпарадкаваны, ды яшчэ аніводнага з іх не было.
Якія каштоўныя для мяне думкі Твае, Божа, якая вялікая безьліч іх!
Для мяне ж незвычайна каштоўныя задумы Твае, Божа; надзвычай вялікая колькасць іх.
Лічу іх, але іх больш, чым пяску. Я буджуся, і я ўсьцяж з Табою.
Калі б пералічыў, дык болей іх, чым пяску, калі б дабраўся да канца, я ўсё яшчэ з Табою.
Калі б Ты, Божа, забіў бязбожніка, тады людзі крывавыя адыйдуць ад мяне.
Хаця б Ты, Божа, знішчыў грэшнікаў; ухіліцеся ад мяне, прагныя крыві.
Яны гавораць супраць Цябе зламыснае; дарэмна робяць сябе ворагамі Тваімі.
Яны прамаўляюць ліхое супраць Цябе: узносяцца дарэмна супраць Цябе
Ці ж ня мушу я ненавідзець тых, што ненавідзяць Цябе, ГОСПАДЗЕ, і брыдзіцца тымі, што супраць Цябе паўстаюць?
Ці ж мне не ўзненавідзець тых, што зненавідзелі Цябе, і ці не адцурацца мне тых, што бунтуюць супраць Цябе?
Нянавісьцю поўнай я іх ненавіджу, яны сталіся ворагамі для мяне.
Страшнаю нянавісцю ненавіджу я іх, непрыяцелямі сталі яны для мяне.
Дасьледуй мяне, Божа, і спазнай сэрца маё, выспрабуй мяне і спазнай думкі мае!
Правер мяне, Госпадзе, і ўведай сэрца маё, выпрабуй мяне, пазнай сцежкі мае
І паглядзі, ці не на гаротным я шляху, і шляхам вечнасьці вядзі мяне.
і пабач, ці ёсць ува мне дарога марнасці, і выведзі мяне дарогай вечнай.
