Псалтыр 89 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Навучаньне Этана Эзрахі.
 
Паэма. Этана Эзрахіта.

Пра міласэрнасьць ГОСПАДА буду сьпяваць вечна; з пакаленьня ў пакаленьне буду апавядаць пра вернасьць Тваю вуснамі маімі.
 
Міласэрнасць Госпада вечна буду апяваць, з пакалення ў пакаленне абвяшчаць буду праўду Тваю вуснамі маімі.

Бо я сказаў: «Навечна збудаваная міласэрнасьць, на нябёсах Ты ўгрунтаваў вернасьць Тваю».
 
Бо Ты сказаў: навечна збудавана міласэрнасць, у нябёсах зацвярдзіў Ты вернасць Тваю.

«Я заключыў запавет Мой з выбранцам Маім, прысягнуў Давіду, слузе Майму:
 
Пастанавіў Ты запавет выбранніку Твайму, прысягнуў Давіду, слузе Твайму:

“На вякі ўгрунтую насеньне тваё, збудую пасад твой з пакаленьня ў пакаленьне”». (Сэлях)
 
«Навечна зацверджу Я патомства Тваё і збудую сталец Твой з пакалення ў пакаленне».

І нябёсы славяць цуды Твае, ГОСПАДЗЕ, і вернасьць Тваю — у царкве сьвятых.
 
Нябёсы будуць вызнаваць цуды Твае, Госпадзе, і праўду Тваю на сходзе святых.

Бо хто параўнаецца ў аблоках з ГОСПАДАМ? Хто падобны да ГОСПАДА сярод сыноў Божых?
 
Бо хто на воблаках зраўняецца з Госпадам, хто стане падобны Госпаду паміж сыноў Божых?

Бог гэтак страшлівы на нарадзе сьвятых, і страшны для ўсіх, што вакол Яго.
 
Бог, годны ўшанавання на нарадзе святых, вялікі і жахлівы Ён над усімі, хто навокал Яго.

ГОСПАДЗЕ, Божа Магуцьцяў, хто гэтакі моцны, як Ты, ГОСПАДЗЕ? І вернасьць Твая навакол Цябе.
 
Госпадзе, Божа магуццяў, хто падобны да Цябе? Магутны Ты, Госпадзе, і праўда Твая — навокал Цябе.

Ты пануеш над узьнёсласьцю мора, і калі хвалі ўздымаюцца, Ты іх сьцішаеш.
 
Ты валодаеш гордым морам, Ты суцішваеш узбураныя хвалі яго.

Ты скрышыў Рагава, быццам параненага; рамяном моцы Тваёй Ты раскідаў ворагаў Тваіх.
 
Ты стаптаў прабітага Рагаба, рукою магутнай Тваёю разагнаў непрыяцеляў Тваіх.

Тваё ёсьць неба, і Твая — зямля; сусьвет і ўсё, што ў ім, Ты заснаваў.
 
Твае нябёсы і Твая зямля, Ты заснаваў сусвет і ўсё, што яго напаўняе.

Поўнач і поўдзень — Ты іх стварыў; Табор і Гермон радуюцца дзеля імя Твайго.
 
Ты стварыў поўнач і поўдзень, Табор і Гэрмон радуюцца з Твайго імя.

Рамяно Тваё магутнае; рука Твая дужая, узьнятая правіца Твая.
 
Ты маеш моцнае плячо, моцная Твая правіца ўзнята.

Праведнасьць і суд — падставы пасаду Твайго; міласэрнасьць і праўда ідуць перад абліччам Тваім.
 
Падмурак пасада Твайго — справядлівасць і закон. Міласэрнасць і праўда крочаць перад абліччам Тваім.

Шчасьлівы народ, які ведае трубны голас Твой. ГОСПАДЗЕ, яны ходзяць у сьвятле аблічча Твайго!
 
Шчасны той народ, што ведае кліч радасці. Ходзяць яны, Госпадзе, у святле аблічча Твайго.

У іменьні Тваім будуць радавацца яны ўвесь дзень, і праведнасьцю Тваёй будуць узвышаны.
 
І з імя Твайго будуць радавацца цэлы дзень, і справядлівасцю Тваёй будуць узвышаны.

Бо Ты — краса сілы іхняй, і праз ласку Тваю ўзьняты рог наш.
 
Бо Ты — аздоба магуцця іх; і ў спагаднасці Тваёй узвысіцца рог наш.

Бо ад ГОСПАДА шчыт наш, і ад Сьвятога Ізраіля валадар наш.
 
Бо Госпад — шчыт наш, і ад святога Ізраэля — Валадар наш.

Тады, гаворачы ў відзежы да багабойнага Твайго, Ты сказаў: «Я даў успамогу волату, узвысіў юнака з народу.
 
Калісьці ў бачанні гаварыў Ты сваім святым і сказаў: «Паклаў Я ўспамогу на моцным і ўзвысіў выбранніка з народа.

Знайшоў Я Давіда, слугу Майго, сьвятым алеем Маім памазаў яго.
 
Выбраў Я Давіда, слугу Свайго, намасціў Я яго святым алейкам Маім,

Рука Мая ўмацуе яго, і рамяно Маё ўзмоцніць яго.
 
і рука Мая моцная з ім, і плячо Маё ўмацоўвае яго.

Не пераможа вораг яго, і сын беззаконьня не асіліць яго.
 
Нічога не дасягне на ім непрыяцель, і сын несправядлівасці не прыцісне яго.

І Я скрышу перад абліччам ягоным тых, што прыгнятаюць яго, а тых, што ненавідзяць яго, павалю.
 
І знішчу перад абліччам яго непрыяцеляў яго, і тых, што ненавідзяць яго, змяту.

І будзе вернасьць Мая і міласэрнасьць Мая з ім, і ў імя Маё ўзьнясецца рог ягоны.
 
І праўда Мая, і міласэрнасць Мая — з ім, і ў імя Маё ўзрасце сіла яго.

І Я палажу руку ягоную на мора, а правіцу ягоную — на рэкі.
 
І выцягну Я руку яго над морам, і над рэкамі — правіцу яго».

Ён будзе клікаць Мяне: “Ты — Айцец Мой, Ты — Бог мой і скала збаўленьня майго!”
 
Ён пакліча мяне: «Ты — Бацька мой, Бог мой і прыстанішча збаўлення майго».

Я зраблю яго першародным, найвышэйшым між валадароў зямлі.
 
І Я яго ўстанаўляю першародным, найвышэйшым за каралёў зямлі.

На вякі захоўваючы, захаваю для яго міласэрнасьць Маю, і запавет Мой з ім будзе верным.
 
Навечна захаваю ласку Сваю для яго, і запавет Мой верны для яго.

І Я зраблю, што насеньне ягонае будзе трываць вечна, і пасад ягоны — як дні нябёсаў.
 
І ўстанаўлю на векі вечныя патомства яго, і пасад яго, як дні неба.

Калі сыны ягоныя пакінуць Закон Мой і ня будуць хадзіць паводле судоў Маіх,
 
Калі б сыны яго занядбалі закон Мой і не жылі паводле Маіх прыказанняў,

калі парушаць пастановы Мае і прыказаньняў Маіх ня будуць захоўваць,
 
калі б зневажалі пастановы Мае і не трымаліся загадаў Маіх, —

Я наведаю правіны іхнія з кіем, і беззаконьні іхнія — з пакараньнямі,
 
наведаю Я з палкай злачынства іх, і з бічамі — несправядлівасць іх,

але міласэрнасьці Маёй не забяру ў яго, і вернасьці Маёй ня здраджу.
 
але міласэрнасці Маёй не адвярну ад яго і не падману ў праўдзе Маёй.

Не парушу Я запавету Майго і таго, што выйшла з вуснаў Маіх, не зьмяню.
 
Не парушу запавету Майго і таго, што выходзіць з вуснаў Маіх, — не змарную.

Я пакляўся [адзін] раз у сьвятасьці Маёй, што не схлушу Давіду.
 
Аднойчы прысягнуў Я святасцю Маёй: не падману Давіда.

Насеньне ягонае будзе на вякі, і пасад ягоны — як сонца перада Мною.
 
Патомства яго будзе трываць вечна, а пасад яго на віду ў Мяне, як сонца

Як месяц будзе ўмацаваны ён на вякі, а сьведка ў небе — верны». (Сэлях)
 
і як месяц моцны, стаяць будзе вечна; і сведка верны на небе.

Але Ты пакінуў і пагрэбаваў, адвярнуўся ад памазанца Твайго!
 
Ты, аднак, адпіхнуў яго і адкінуў, вельмі разгневаўся на Свайго намашчэнца;

Ты пагардзіў запаветам са слугою Тваім, кінуў на зямлю дыядэму ягоную.
 
парушыў запавет слугі Твайго, на знявагу аддаў яго вянец.

Ты збурыў усе загарадкі ягоныя, прывёў загубу ў замкі ягоныя.
 
Зруйнаваў Ты ўсе муры яго, у разваліны абярнуў усе яго ўмацаванні.

Усе, што праходзілі дарогаю, рабавалі яго; ён стаўся ганьбаю для суседзяў сваіх.
 
Абрабавалі яго ўсе, што праходзілі дарогай, стаўся ён пасмешышчам для сваіх суседзяў.

Ты ўзьняў правіцы тых, якія перасьледавалі яго, і ўзрадаваў усіх ворагаў ягоных.
 
Узвысіў Ты правіцу прыгнятальнікаў яго, напоўніў радасцю ўсіх яго ворагаў.

Ты назад павярнуў джала мяча ягонага і ня даў перамогі ў вайне,
 
Ты адвёў назад лязо меча яго і не падтрымаў яго на вайне.

Ты прыбраў бляск ягоны і пасад ягоны паваліў на зямлю.
 
Ты паклаў канец ззянню яго, і сталец яго паваліў на зямлю.

Ты скараціў дні маладосьці ягонай, ганьбай пакрыў яго. (Сэлях)
 
Скараціў Ты дні яго маладосці, пакрыў яго няславай.

Як доўга, ГОСПАДЗЕ? Ці назаўсёды Ты будзеш хавацца? Ці будзе палаць, як агонь, ярасьць Твая?
 
Як доўга, Госпадзе, ці вечна будзеш хавацца? [Як доўга,] быццам агонь, будзе палымнець Твой гнеў?

Узгадай, які век мой, якой марнасьцю Ты стварыў усіх сыноў чалавечых!
 
Памятай, якое кароткае маё жыццё. Дзеля якой марнасці стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых?

Хто з людзей можа жыць і ня ўгледзіць сьмерці? Хто выбавіць душу сваю з рукі пекла? (Сэлях)
 
Ці ёсць хто такі, хто будзе жыць і не ўбачыць смерці, хто вырве душу сваю з рукі апраметнай?

Дзе, Госпадзе, даўнейшая міласэрнасьць Твая, як Ты прысягаў Давіду ў вернасьці Тваёй!
 
Дзе ж былая міласэрнасць Твая, Госпадзе, як прысягнуў Ты Давіду ў праўдзе Тваёй?

Узгадай, Госпадзе, ганьбу слугаў Тваіх, што ў нутры я нашу ад усіх народаў шматлікіх,
 
Успомні, Госпадзе, знявагі Тваіх паслугачоў; я захаваў гэта ў сэрцы маім, ад усіх паганаў,

якою зьневажаюць ворагі Твае, ГОСПАДЗЕ, якой зьневажаюць сьляды памазанца Твайго!
 
гэтым наракалі непрыяцелі Твае, Госпадзе, гэтым наракалі яны на сляды намашчэнца, якою паганяць сляды Твайго намашчэнца.

Няхай будзе дабраслаўлёны ГОСПАД на вякі. Амэн! Амэн!
 
Дабраславёны Госпад навечна. Хай будзе [так], хай будзе!