Псалтыр 89 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017
Навука Этама Эзрахіта.
Паэма. Этана Эзрахіта.
Ласкі Гасподнія буду навекі я славіць; з роду ды ў род буду праўду Тваю маімі вуснамі абвяшчаць.
Міласэрнасць Госпада вечна буду апяваць, з пакалення ў пакаленне абвяшчаць буду праўду Тваю вуснамі маімі.
Бо сказаў Ты: навекі ласка заснована будзе, — і на нябёсах Ты праўду Тваю ўгрунтаваў:
Бо Ты сказаў: навечна збудавана міласэрнасць, у нябёсах зацвярдзіў Ты вернасць Тваю.
Я даў запавет Мой выбранцу Майму, пакляўся Давіду, рабу Майму:
Пастанавіў Ты запавет выбранніку Твайму, прысягнуў Давіду, слузе Твайму:
навек забясьпечу насеньне тваё, збудую пасад твой із роду ды ў род. (Зэля)
«Навечна зацверджу Я патомства Тваё і збудую сталец Твой з пакалення ў пакаленне».
І нябёсы славяць цуды Твае, Госпадзе, і вернасьць Тваю ў зграмаджэньні сьвятых.
Нябёсы будуць вызнаваць цуды Твае, Госпадзе, і праўду Тваю на сходзе святых.
Бо хто роўны Госпаду па-над аблокамі, хто спасярод сыноў Божых упадобіцца Госпаду,
Бо хто на воблаках зраўняецца з Госпадам, хто стане падобны Госпаду паміж сыноў Божых?
Богу, што гэткі страшнй ў зграмаджэньні сьвятых, страшны для ўсіх, што Яго акружаюць?
Бог, годны ўшанавання на нарадзе святых, вялікі і жахлівы Ён над усімі, хто навокал Яго.
Госпадзе, Божа сілаў нябесных! Хто гэткі магутны, як Ты, о Госпадзе? І праўда Твая навакол Цябе.
Госпадзе, Божа магуццяў, хто падобны да Цябе? Магутны Ты, Госпадзе, і праўда Твая — навокал Цябе.
Ты над ярасьцяй мора пануеш, і калі хвалі яго ўздымаюцца, Ты іх сьцішаеш.
Ты валодаеш гордым морам, Ты суцішваеш узбураныя хвалі яго.
Ты растаптаў Эгіпт, быццам забітага; моцнай рукой Тваёй Ты ворагаў Тваіх расьцярушыў.
Ты стаптаў прабітага Рагаба, рукою магутнай Тваёю разагнаў непрыяцеляў Тваіх.
Тваё ёсьць неба й Твая зямля; сусьвет і ўсё, што яго напаўняе, стварыў Ты.
Твае нябёсы і Твая зямля, Ты заснаваў сусвет і ўсё, што яго напаўняе.
Поўнач і палудзень — Ты іх стварыў; Табор і Гэрмон радасна імя Тваё апяваюць.
Ты стварыў поўнач і поўдзень, Табор і Гэрмон радуюцца з Твайго імя.
Плячо Тваё поўнае сілы; рука Твая крэпкая, высака ўзьнята правіца Твая.
Ты маеш моцнае плячо, моцная Твая правіца ўзнята.
Справядлівасьць і правы суд — падваліны пасаду Твайго; ласкавасьць і праўда йдуць прад абліччам Тваім.
Падмурак пасада Твайго — справядлівасць і закон. Міласэрнасць і праўда крочаць перад абліччам Тваім.
Шчасьлівы народ, які ведае трубны Твой кліч, што ходзе ў сьвятле аблічча Твайго, Госпадзе!
Шчасны той народ, што ведае кліч радасці. Ходзяць яны, Госпадзе, у святле аблічча Твайго.
У іменьні Тваім весяляцца яны ўвесь дзень, і Тваёй справядлівасьцяй будуць узьнесены.
І з імя Твайго будуць радавацца цэлы дзень, і справядлівасцю Тваёй будуць узвышаны.
Бо Ты — краса іхняе сілы, і ласкай Тваёй высака ўзьняты наш рог.
Бо Ты — аздоба магуцця іх; і ў спагаднасці Тваёй узвысіцца рог наш.
Бо ад Госпада шчыт наш, і ад Сьвятога Ізраілявага цар наш.
Бо Госпад — шчыт наш, і ад святога Ізраэля — Валадар наш.
Калісь Ты ў зьяве казаў да сьвятога Твайго: Я ўзлажыў дыадэму на волата, узвысіў выбранца з народу.
Калісьці ў бачанні гаварыў Ты сваім святым і сказаў: «Паклаў Я ўспамогу на моцным і ўзвысіў выбранніка з народа.
Адшукаў Я Давіда, раба Майго, сьвятым алеем Маім памазаў яго.
Выбраў Я Давіда, слугу Свайго, намасціў Я яго святым алейкам Маім,
Заўсёды з ім будзе рука мая, і плячо Маё дасьць яму сілу.
і рука Мая моцная з ім, і плячо Маё ўмацоўвае яго.
Не пераможа вораг яго, і сын беззаконьня не асіліць яго.
Нічога не дасягне на ім непрыяцель, і сын несправядлівасці не прыцісне яго.
Прад абліччам ягоным скрышу Я тых, што яго прыгнятаюць, і паражу ненавідзячых яго.
І знішчу перад абліччам яго непрыяцеляў яго, і тых, што ненавідзяць яго, змяту.
З ім будзе праўда й ласка Мая, і імем Маім высока ўзьнясецца рог яго.
І праўда Мая, і міласэрнасць Мая — з ім, і ў імя Маё ўзрасце сіла яго.
Зроблю, што рука яго ляжа на мора й правіца яго — на рэках.
І выцягну Я руку яго над морам, і над рэкамі — правіцу яго».
Будзе ён клікаць Мяне: Ты мой ацец, Ты мой Бог і скала збаўленьня майго!
Ён пакліча мяне: «Ты — Бацька мой, Бог мой і прыстанішча збаўлення майго».
Гэтак зроблю яго першаком, над царамі зямлі найвышэйшым.
І Я яго ўстанаўляю першародным, найвышэйшым за каралёў зямлі.
Ласку Маю для яго навекі Я захаваю, і Мой запавет з ім астанецца верным.
Навечна захаваю ласку Сваю для яго, і запавет Мой верны для яго.
І зроблю, што насеньне яго трываць будзе вечна, і пасад ягоны — пакуль неба істнуе.
І ўстанаўлю на векі вечныя патомства яго, і пасад яго, як дні неба.
Калі сыны яго кінуць закон Мой і ня будуць хадзіць водле запаведзяў Маіх,
Калі б сыны яго занядбалі закон Мой і не жылі паводле Маіх прыказанняў,
калі паганьбяць уставы Маі і загадаў Маіх захоўваць ня будуць,
калі б зневажалі пастановы Мае і не трымаліся загадаў Маіх, —
дык пакараю праступкі іх паліцай і ўдарамі іх беззаконьне,
наведаю Я з палкай злачынства іх, і з бічамі — несправядлівасць іх,
але ласкі Маёй назад не вазьму і вернасьць Маю захаваю.
але міласэрнасці Маёй не адвярну ад яго і не падману ў праўдзе Маёй.
Не апаганю Я запавету Майго і не зьмяню таго, што выйшла із вуснаў Маіх.
Не парушу запавету Майго і таго, што выходзіць з вуснаў Маіх, — не змарную.
Раз Я пакляўся сьвятасьцяй Маёю, ніколі не зманю Давіду.
Аднойчы прысягнуў Я святасцю Маёй: не падману Давіда.
Навекі будзе насеньне ягонае, і пасад ягоны, як сонца прада Мною.
Патомства яго будзе трываць вечна, а пасад яго на віду ў Мяне, як сонца
Як месяц, будзе стаяць ён навекі, а сьведка ў аблоках — верны. (Зэля)
і як месяц моцны, стаяць будзе вечна; і сведка верны на небе.
І ўсё-ж Ты цяпер адапхнуў і адрокся, разгневаўся на памазанца Твайго!
Ты, аднак, адпіхнуў яго і адкінуў, вельмі разгневаўся на Свайго намашчэнца;
Ты пагардзіў запаветам з рабом Тваім, дыадэму яго паганьбіў і кінуў яё на зямлю.
парушыў запавет слугі Твайго, на знявагу аддаў яго вянец.
Ты збурыў усе сьцены яго, усе замкі ягоныя ў руіну абярнуў.
Зруйнаваў Ты ўсе муры яго, у разваліны абярнуў усе яго ўмацаванні.
Усе, што праходзілі міма, усе рабавалі яго; для суседзяў сваіх ён стаўся пасьмешышчам.
Абрабавалі яго ўсе, што праходзілі дарогай, стаўся ён пасмешышчам для сваіх суседзяў.
Ты даў перамогу правіцы тых, што ўціскаюць яго, і ўсіх ворагаў яго Ты усьцешыў.
Узвысіў Ты правіцу прыгнятальнікаў яго, напоўніў радасцю ўсіх яго ворагаў.
Ты назад павярнуў джала мяча ягонага і не ўспамог яго ў барацьбе,
Ты адвёў назад лязо меча яго і не падтрымаў яго на вайне.
узяў ад яго бліск ягоны і пасад яго паваліў на зямлю.
Ты паклаў канец ззянню яго, і сталец яго паваліў на зямлю.
Ты дні моладасьці скараціў яму, ганьбай ахутаў яго. (Зэля)
Скараціў Ты дні яго маладосці, пакрыў яго няславай.
Дакуль, о Госпадзе, будзеш усьцяж Ты хавацца? як агонь, будзе гнеў Твой палаці?
Як доўга, Госпадзе, ці вечна будзеш хавацца? [Як доўга,] быццам агонь, будзе палымнець Твой гнеў?
Прыпомні, які век мой кароткі, якой марнасьцяй стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых!
Памятай, якое кароткае маё жыццё. Дзеля якой марнасці стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых?
Хто-ж із людзей мог-бы жыць ды ня ўгледзіў-бы сьмерці, хто-б вызваліў душу сваю ад бяздоньня сьмяротнага?
Ці ёсць хто такі, хто будзе жыць і не ўбачыць смерці, хто вырве душу сваю з рукі апраметнай?
Дзе-ж, о Госпадзе, даўнейшыя ласкі Твае? Ты-ж кляўся Давіду праўдай Тваёю!
Дзе ж былая міласэрнасць Твая, Госпадзе, як прысягнуў Ты Давіду ў праўдзе Тваёй?
Прыпомні, о Госпадзе, ра-оў Тваіх ганьбу, што ў нутры я нашу ад усіх народаў магутных,
Успомні, Госпадзе, знявагі Тваіх паслугачоў; я захаваў гэта ў сэрцы маім, ад усіх паганаў,
якою ворагі Твае зьневажаюць, о Госпадзе, якой зьневажаюць сьляды стоп памазанца Твайго!
гэтым наракалі непрыяцелі Твае, Госпадзе, гэтым наракалі яны на сляды намашчэнца, якою паганяць сляды Твайго намашчэнца.
Няхай будзе пахвалены Госпад навекі. Амін! Амін!
Дабраславёны Госпад навечна. Хай будзе [так], хай будзе!