Псалтыр 69 псалом

Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору: на лад: Лілеі. Псальм Давідавы.
 
Кіраўніку хору. Паводле «Лілея...» Давідаў.

Памажы мне, о Божа, бо воды да душы маёй даходзяць!
 
Збаў мяне, Божа, бо падступіліся воды аж да горла майго.

Я заграз у глыбокім балоце бяздонным; я папаў у глыб водную, і цячэньне мяне залівае.
 
Заграз я глыбока ў балоце і няма дна; увайшоў я ў глыбокія воды, і цячэнне цягне мяне.

Я зьнямогся ад крыку, засохла горла ў мяне; змарыліся вочы мае, выглядаючы Бога майго.
 
Знямогся я, крычучы, ахрыплым сталася горла маё; стаміліся вочы мае, так чакаю я Бога майго.

Тых, што мяне бяз віны ненавідзяць, больш, чым валасоў на маёй галаве; больш чысьлены, чым косьці, мае ворагі, што несправядліва мяне перасьледуюць. Чаго не ра-баваў, мушу аддаваці.
 
Больш чым валасоў на маёй галаве тых, што зненавідзелі мяне без прычыны. Падужэлі тыя, што чыняць мне пераслед, ворагі мае лжывыя; чаго не забіраў, аддаваў я тады.

Божа, Ты ведаеш неразумнасьць маю, і грахі мае ад Цябе не схаваны.
 
Божа, Ты ведаеш неразумнасць маю, і злачынствы мае ад Цябе не ўтоены.

Ня дай праз мяне асароміцца тым, што на Цябе спадзяюцца, о Госпадзе, Валадару сілаў нябесных; ня дай праз мяне асароміцца тым, што шукаюць Цябе, Божа Ізраіля!
 
Хай не пачырванеюць за мяне тыя, што чакаюць Цябе, Госпадзе, Госпадзе магуццяў. Хай не пасаромеюцца з-за мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраэля!

Бо дзеля Цябе я ганьбу цярплю, і сорамам твар мой пакрыты.
 
Бо з-за Цябе цярплю я ганьбу, сорам пакрывае твар мой;

Я стаўся чужым для братоў маіх, незнаёмцам для сыноў маткі маёй.
 
чужым стаўся я для братоў маіх, і іншаземцам для сыноў маці маёй.

Бо рупнасьць аб Дом Твой зжорла мяне, і лаянкі тых, што Цябе зьняважаюць, на мяне папалі.
 
Бо руплівасць па доме Тваім згрызае мяне, і знявагі тых, што зневажалі Цябе, звалілася на мяне.

Я душу маю пастом марыў, і гэта за ганьбу мне сталася;
 
І аплакаў я ў посце душу маю, і залічылі яны гэта ганьбаю для мяне.

я валасяніцу ўзьдзеў замест вопраткі і прыповесьцяй стаўся для іх;
 
Валасяніца на мне замест адзення майго, і стаўся я пасмешышчам для іх.

яны абмаўляюць мяне, ля варот пасядаўшы, і прыпеўкі пяюць, віно папіваючы.
 
Нагаворваюць супраць мяне тыя, што сядзяць пры браме, і спяваюць пра мяне тыя, што п’юць віно.

Я-ж да Цябе малюся, о Госпадзе, у час спрыяньня Твайго: о Божа, праз веліч ласкі Тваёй пачуй Ты мяне і спасі мяне!
 
А я — малітву маю да Цябе, Госпадзе, у час спагаднасці Тваёй, Божа. У бязмежжы міласэрнасці Тваёй выслухай мяне, у праўдзе збаўлення Твайго.

Вырві з балота мяне, каб я не заграз; ратуй ад тых, што мяне ненавідзяць, дый із водных глыбіняў!
 
Уратуй мяне з багны, каб я не заграз, уратуй, калі ласка, ад тых, што ненавідзяць мяне, і ад водных глыбіняў.

Цячэньню водаў ня дай Ты мяне затапіць, ня дай, каб глыб праглынула мяне, каб бяздоньне ляпу сваю нада мной сашчыміла.
 
Хай не зацягне мяне цячэнне водаў, хай не праглыне мяне вір, хай не самкне нада мною бездань пашчы сваёй, хай не закрые нада мной студня ўваходу свайго.

Пачуй мяне, Госпадзе, бо вялікая ласка Твая! Праз веліч Твайго міласэрдзя зірні на мяне.
 
Выслухай мяне, Госпадзе, бо спагадная міласэрнасць Твая; у бязмежжы міласэрнасці Тваёй зірні на мяне.

Ад раба Твайго не хавай Ты аблічча Твайго, бо жах зьнімае мяне; пасьпяшы мяне выслухаць!
 
І не адварочвай аблічча Твайго ад слугі Твайго; бо перапалоханы я, хутчэй выслухай мяне.

Да душы прыбліжся маёй, ратуй Ты яе; насупраць ворагам маім, вызваль Ты мяне!
 
Прыхініся да душы маёй, абарані яе, барані мяне ад непрыяцеляў маіх.

Ты ведаеш ганьбу маю і мой сорам і зьняважэньне; усе, што мяне перасьледуюць, ёсьць прад Табою.
 
Ты ведаеш ганьбу маю, і сорам мой, і знявагу маю. Перад Табою — усе тыя, што прыгнятаюць мяне;

Ганьба разьбіла мне сэрца, дык роспач мяне агартае; чакаў зьмілаваньня, ды ня маю яго, і пацяшыцеляў, ды не знайшоў іх.
 
ганьба знявечыла сэрца маё, і я змогся. І чакаў я таго, хто б падзяліў са мною смутак — і не было нікога, і таго, хто б суцешыў, — і не знайшоў.

Замест стравы яны жоўць далі мне; і, калі прагнуў, мяне напаілі воцатам.
 
І далі яны для ежы мне жоўць, і ў смазе маёй напаілі мяне воцатам.

Няхай стол іх абернецца ў сетку для іх, і бясьпечнасьць — у сіло.
 
Хай стол іх станецца ім сілом, і адплатаю, і згаршэннем.

Няхай ночы зацьмяцца ім, каб ня бачылі сьвету, няхай ім заўсёды лыдкі дрыжаць!
 
Хай вочы іх зацемрацца, каб не бачылі, і сцёгны іх абнясіль назаўсёды.

Вылі на іх Ты ярасьць Тваю, і полымя гневу Твайго няхай іх дасягне!
 
Вылій на іх гнеў Твой, і лютасць гневу Твайго хай ахопіць іх.

Няхай апусьцее сяліба іх, няхай ніхто ня жыве ў палатках іхніх!
 
Хай будзе пустым іх панадворак, і ў палатках іх не будзе таго, хто б жыў у іх.

Бо таго перасьледуюць, каго Сам Ты скараў, бо над мукамі тых пацяшаюцца, каго Ты паражаеш.
 
Бо таму, каго Ты пакараў, яны пераслед чынілі і павялічылі пакуту таго, каго Ты параніў.

Далічы беззаконьне да іх беззаконьня і ня дай Ты ім праўды Тваёй дасягнуць.
 
Прыкладзі несправядлівасць да несправядлівасці іх, і хай яны не прыйдуць да справядлівасці Тваёй.

Няхай вычыркнуць іх із кнігі жывых і не запішуць разам з пабожнымі.
 
Хай выкрасляць іх з кнігі жывых і са справядлівымі хай не будуць упісаны.

Я-ж нешчасьлівы й поўны тугі; Твая помач, о Божа, хай падыме мяне!
 
А я — бедны і спакутаваны; збаўленне Тваё, Божа, падтрымлівае мяне.

Я буду хваліць імя Божае ў песьнях, буду славіць Бога у гімнах.
 
Буду хваліць я імя Бога з песняю і ўзвялічваць буду Яго ў пахвале.

Будзе Госпаду гэта больш даспадобы, чымся бык, вол з рагамі й капытамі.
 
І спадабаецца Госпаду [гэта] больш за валоў, больш за цяля, у якога рогі і капыты падрастаюць.

Угледзяць сумныя гэта ды ўцешацца; вы, што шукаеце Бога, хай сэрца вам акрыяе!
 
Хай убачаць пакорлівыя і хай узвесяляцца; шукайце Бога і ажыве сэрца вашае,

Бо Госпад слухае ўбогіх і ня грэбуе тымі, што ў няволю папалі.
 
бо выслухаў бедных Госпад і вязняў Сваіх не адцураўся.

Дык няхай Яго хваляць і неба й зямля, і мора ды ўсё, што варушыцца ў ім.
 
Хай хваляць Яго нябёсы і зямля, моры і ўсе рэптыліі ў іх.

Бо Госпад збавіць Сыон, адбудуе Ён месты Юдэйскія, і тамака будуць сяліцца ды імі ўладаць.
 
Бо Бог збавіць Сіён і пабудуе гарады Юды; і паселяцца яны там і будуць ім валодаць.

І насеньне рабоў Яго ў спадчыну іх атрымае, і той, хто імя Яго любіць, жыць тама будзе.
 
І нашчадкі слуг Яго атрымаюць яго ў спадчыну, і тыя, што любяць імя Яго, будуць жыць у ім.