Псалтыр 90 псалом

Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Малітва Майсея, мужа Божага.Госпадзе, Ты нам прыпынак з роду ды ў род!
 
Маленне Майсея, чалавека Божага. Госпадзе, Ты стаўся нам прыстанішчам з пакалення ў пакаленне.

Перш, чымся горы паўсталі, і Ты даў кшталт зямлі і сусьвету, ад веку й да веку ёсьць Ты, о Божа!
 
Перш чым паўсталі горы і нарадзілася зямля і сусвет, і спакон вякоў, і на век Ты — Бог.

Ты йзноў вяртаеш у пыл чалавека ды кажаш: вярнецеся, сыны чалавечыя!
 
Ты вяртаеш чалавека ў парахно і Ты сказаў: «Сыны чалавечыя, вярніцеся».

Бо тысяча лет прад вачыма Тваімі — як учорашні дзень, што мінуў, і варта начная.
 
Бо тысяча гадоў перад вачамі Тваімі, як учарашні дзень, які прамінуў, і начная варта.

Ты іх зносіш разводзьдзем; яны — як сон зраньня, як трава, што гібее.
 
Ты аддаляеш іх, і стануць яны сном:

Наранку красуе яна й зелянее, а ўвечары вяне ды сохне.
 
зранку — як трава, што прабіваецца, зранку цвіце і вырастае, вечарам вяне і ссыхае.

Вось гэтак праз гнеў Твоій мы нікнем, ад ярасьці Тваёй мы ўстрывожаны.
 
Бо мы марнеем ад гневу Твайго і ў абурэнні Тваім стурбаваліся.

Ты праступкі нашы прад Табою паклаў, грахі нашы ўкрытыя прад сьветласьцяй аблічча Твайго.
 
Ты паставіў несправядлівасці нашыя перад вачамі Тваімі, цёмныя справы нашыя — у святле аблічча Твайго.

Бо ўсе дні нашы зьніклі ад гневу Твайго, гады нашы мінулі, быццам той уздох.
 
Бо ўсе нашы дні прамінаюць у гневе Тваім, спыняюцца гады нашыя, быццам дыханне.

Дзён веку нашага гадоў семдзесят, а як пры сіле — гадоў восемдзесят; а пара ў іх найлепшая — толькі праца ды марнасьць, бо плывуць яны шыбка, і мы адлятаем.
 
Колькасць нашых гадоў — семдзесят або, у здароўі, восемдзесят, а большая частка іх — праца і марнасць, бо хутка праходзяць, а мы адлятаем.

Каму ведама сіла гневу Твайго ды ярасьць Твая, што да страху прад Табой адпаведная?
 
Хто зразумеў вялікасць Твайго гневу і сілу абурэння Твайго?

Лічыць нашы дні — навучы Ты нас гэтага, каб прыдбаці нам мудрае сэрца.
 
Навучы нас лічыць дні нашы так, каб прывялі мы сэрца да мудрасці.

Абярніся, о Госпадзе! Дакуль Ты? Над рабамі Тваімі зьлітуйся!
 
Павярніся, Госпадзе, дакуль жа яшчэ? І будзь жа спагадны для сваіх паслугачоў.

Зраньня нас ласкай Тваёй насычай, каб мы радаваліся й весяліліся ў-ва ўсе нашы дні.
 
Напоўні нас уранку міласэрнасцю Тваёй, і мы ўзрадуемся і пацешымся праз усе дні нашы.

Пацеш Ты нас на гэтулькі дзён, колькі Ты гнуў нас, ды на столькі гадоў, колькі жылі ў нядолі.
 
Павесялі нас за тыя дні, у якія прыніжаў нас, за гады, калі мы бачылі ліха.

Хай над рабамі Тваімі зьявіцца дзела Тваё, і над сынамі іх — слава Твая.
 
Хай адкрыецца слугам Тваім учынак Твой, а аздоба Твая — сынам іх.

Няхай ласка Госпада, Бога нашага, будзе над намі і ўмацуе дзела рук нашых. Замацуй Ты дзела рук нашых!
 
Хай будзе велічнасць Госпада Бога нашага над намі, і справы рук нашых умацуй над намі, і справу рук нашых умацуй.