Псалтыр 45 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіраўніку хору із сыноў Карэявых навука: на ліры шасьціструннан. Песьня вясельная.
Кіраўніку хору. На мелодыю “Лілія”. Сыноў Корэ. Маскіль, вясельная. Песня кахання.
Сэрца маё пераліваецца ад словаў прыемных. Я кажу: песьня мая — пра цара. Язык мой, як пёрка лоўкага пісара.
Вымавіла сэрца маё добрае слова, распавядаю я пра творы мае цару; язык мой — пяро пісара, які спрытна піша.
Ты харашэй за ўсіх сыноў чалавечых! Ласкавасьць ліецца із вуснаў тваіх! Дык багаславіў цябе Бог за гэта навекі.
Прыгажэйшы ты выглядам між сыноў людскіх, разлілася ласка на тваіх вуснах, таму дабраславіў цябе Бог павечна.
Аперажы, волаце, паясьніцу тваю мячом і сілай тваёй і красой!
Прыперажы меч твой да паясніцы тваёй, о наймагутнейшы, — гонар твой і красу!
Ідзі, змагайся за праўду й лагоднасьць, і правіца твая навуча цябе дзівачынаў.
У красе тваёй выйдзі наперад, узыдзі на калясніцу дзеля праўды, літасцівасці і справядлівасці, і хай кіруе табою мужная твая правіца,
Вострыя стрэлы твае, ад іх палягуць народы, і праткнуць яны сэрцы ворагам царавым.
народы падаюць перад табою. Стрэлы твае вострыя — у сэрцы ворагаў цара.
Пасад Твой, о Божа, навекі! Кій справядлівасьці — бэрла царства Твайго.
Пасад Твой, Божа, на векі вечныя, і жазло справядлівасці — жазло валадарства Твайго.
Ты праўду любіш, ненавідзіш бяспраўе; за гэта-ж і Бог, Твой Бог, алеем радасьці памазаў цябе панад сябрамі Тваімі.
Узлюбіў Ты справядлівасць і ўзненавідзеў беззаконне, таму намасціў цябе, Божа, Бог твой алеем радасці больш за супольнікаў тваіх.
Усе шаты Твае — быццам міра, алёэ і касья; у хорамах з косьці сланёвае ігра струнная цябе пацяшае.
Міра, алой і касія — на ўсёй адзежы тваёй, з дамоў слановай косці лютні весяляць цябе.
Дочкі царавы між улюбёнымі Тваімі; малжонка стаіць праваруч Цябе ў золаце із Офіру.
Царскія дочкі — сярод скарбаў тваіх; стаіць царыца праваруч цябе, прыбраная ў золата з Афіра.
Пачуй, дочка, і глянь ды прыхіль тваё вуха, і забудзь ты народ твой і дом бацькі твайго.
Слухай, дачка, глянь і нахілі вуха тваё, і забудзься пра народ твой і пра дом бацькоў тваіх,
І калі Цар красы тваёй зажадае, ты сукланіся яму, бо ён — пан твой.
цар прагне прыгажосці тваёй. Паколькі ён — валадар твой, пакланіся яму.
І, дочка Тыру, з дарамі найбагацейшы з народу будзе аб тое рупіцца, каб здабыць прыхільнасьць тваю.
Дачка Тыру — з падарункамі, багацеі з народа шукаюць у цябе ласкавасці.
Найпрыгажэйша цароўна ў сабе, з золата тканы шаты яе.
Надзвычайна славутая дачка цара — унутры, агорнутая залатымі тканінамі.
У вопратках пышных вядуць яе да Цара; за ёй дружак-дзяўчатак вядуць да Цябе.
У шматколернай вопратцы прыводзяць яе да цара; дзевы, яе сяброўкі, следам за ёй ідуць да цябе.
Іх вядуць у радасьці, вясёлых, і ўваходзяць яны ў хорам Царавы.
Ідуць яны ў весялосці і радасці, прыводзяць іх у дом цара.
Заміж айцоў Тваіх будуць сыны Твае; іх князямі па ўсенькай паставіш зямлі.
Месца тваіх бацькоў зоймуць твае сыны, установіш ты іх князямі над усёй зямлёй.
Імя Тваё Я зроблю памятным з роду ў род; і будуць народы славіць навекі Цябе.
Я зраблю памятным імя Тваё з роду ў род, і дзеля таго вызнаваць Цябе будуць народы вечна і на векі вечныя.