Псалтыр 73 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017
Псальм Асапавы. Які добры Бог для Ізраіля, для тых, што чыстыя сэрцам!
Псальм Асафа. Які ж добры Бог для прастадушных! Ён Госпад тым, хто чысты сэрцам.
Мае-ж ногі чуць незахісталіся, чуць не пакаўзнуліся стопы мае.
А мае ногі ледзь не спаткнуліся, ледзь не абарваліся крокі мае,
Бо распаляўся я супраць гордых, бачучы шчасьлівы лёс бязбожнікаў,
бо пазайздросціў я бязбожным, гледзячы на спакойнае жыццё грэшнікаў.
што не зазнаюць гора ніякага, цёла-ж крэпкае ў іх і добра ускормлена,
Бо няма для іх ніякіх перашкод, здаровае і сытае чэрава іх.
і ў бяду яны не пападуцца як іншыя людзі, і туга невядома для іх, што ў іншых людзей.
На працы чалавечай няма іх і не церпяць яны бічаванняў разам з людзьмі.
Дзеля гэтага пыха — нашыйнік іх, гвалт замест вопраткі іх атуляе.
Таму пыха ў іх — як каралі, і імкненне да гвалту, як адзенне, пакрыла іх.
З перасычэньня паходзяць грахі іх, цераз край пераліваюцца думкі іх сэрца.
Выступае, быццам з тлустай глебы, несправядлівасць іх, вырываюцца вонкі задумы сэрца.
Над усім яны зьдзекуюцца й зласьліва абмаўляюць; звысака гавараць аб нядолі.
Здзекуюцца яны і прамаўляюць благое, з высокай пасады несправядліва прамаўляюць.
Да неба ўзьнімаюцца вуснамі сваімі, язык жа іхні па зямлі гуляе.
Размясцілі яны на небе вусны свае, а язык іх прайшоў па зямлі.
Дык туды-ж і народ Яго зварачаецца і п’е ваду поўнаю чарай.
Таму і сядзяць яны на вышыні, і поўныя воды не дойдуць да іх.
Яны кажуць: Як Богу аб гэтым даведацца? Ці меў-бы веданьне аб тым Найвышэйшы?
І сказалі яны: «Адкуль ведае Бог, і ці ёсць веданне ва Узвышняга?
Вось гэткія ёсьць бязбожнікі, ды ў поўным спакоі зьбіраюць яны свае скарбы.
Вось, тыя самыя грэшнікі і тыя, што жывуць багата ў свеце, атрымалі яшчэ большае багацце».
А ці-ж гэта зусім дарэмна, што я захаваў сваё сэрца ў чыстасьці дый у нявіннасьці рукі мае абмываў,
І сказаў я: «Значыць не дарэмна ачысціў я сэрца сваё і ў беззаганнасці вымыў рукі мае;
мяне-ж усьцяж мучылі, й кожную раніцу цярпеў я кару маю?
і цярпеў я бічаванні цэлы дзень, і пакаранне маё — раніцаю».
Калі-б я падумаў: Гэта я буду расказваць!, я-б гэтым адрокся ад роду сыноў Тваіх!
Калі б сказаў я: «Я буду гаварыць, як тыя», то здрадзіў бы роду Тваіх сыноў.
І пачаў разважаці я, каб сьцяміць гэта, і нядоляй здавалася гэта ў маіх у вачох,
І я разважаў, як жа зразумець гэта; напружанне было ў вачах маіх,
ажно пакуль не ўвайшоў я да Божай Сьвятыні ды не пазнаў іх канца.
пакуль не паглыбіўся ў святую справу Божую і не асэнсаваў іхняга канца.
Але, на коўзкім стаўляеш іх груньце і на пагібель скідаеш!
Памясціў Ты іх сапраўды на коўзкай дарозе, скінуў іх у бездань.
Вось яны мігам зьніштожаны, згінулі, счэзьлі ад страху!
Якімі ж спустошанымі засталіся яны! Нечакана збяднелі яны, загінулі ад жаху.
Як сном пасьля прабуджэньня, так Ты грэбуеш, Госпадзс, устаўшы, вобразам іхнім.
Быццам сну пасля абуджэння, Ты адцураешся іх, узняўшыся.
Калі сэрца маё занямела і нутро маё калацілася,
Паколькі раздражнялася сэрца маё і нутро маё кіпела,
дык я розум утраціў і ня ведаў нічога, ды быў прад Табой, як жывёла.
і я быў неразумны і нічога не ведаў: як жывёла, быў я перад Табою.
Але астаўся я пры Табе назаўсёды! Ты трымаеш мяне за правую руку маю.
Але я заўсёды з Табою, Ты трымаеш правую маю руку.
І вядзеш Ты мяне паводле Тваёй пастановы, і посьле сустрэнеш мяне ды ў пашане.
Вядзеш мяне сваёю парадаю і ў канцы прымеш мяне ў хвалу.
Каго-ж маю на небе? І на зямлі — кром Цябе — не жадаю нічога.
Каго, апроч Цябе, маю я ў небе? І калі я з Табою, зямля мяне не захапляе.
Хаця-б зьнямагалі мае цела і сэрца, Бог скала майго сэрца й удзел мой навекі.
Знемаглося цела маё і сэрца маё. Скалой-апорай сэрца майго і доляй маёй вечнай — Бог.
Бо, запраўды, гінуць тыя, што ад Цябе адыходзяць; Ты нішчыш кожнага, хто ад Цябе адступіўся.
Бо вось, тыя, што адступаюць ад Цябе, пагінуць. Выгубіш усіх, што адкінуліся ад Цябе на распусту.
Для мяне-ж блізкасьць Бога ёсьць шчасьце; надзею маю паклаў я ў Госпадзе, каб паведаць усе Твае ўчынкі.
Мне ж добра быць блізка да Бога, мець у Госпадзе Богу прытулак сабе. Абвяшчу пра ўсе справы Твае ў брамах Сіёна.