Псалтыр 77 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіраўніку хору: паводле Ядутуна. Псальм Асапавы.
Кіраўніку хору. Паводле Ідытун. Асафа. Псальм.
Голас мой да Бога, і буду галасіці; голас мой да Бога, каб пачуў мяне.
Голасам маім усклікнуў я да Госпада; голасам маім — да Бога, і схіліўся Ён да мяне.
У дзень тугі маёй шукаю я Госпада; уначы рука мая працягнулася і ня спускаецца; душа не дала пацешыць сябе.
У дзень бяды маёй шукаў я Бога, рукі мае ўначы працягнуты і не стамляюцца. Не захацела суцешыцца душа мая;
Бога ўспамінаю і стогну; разважаю, а душа ўстрывожана. (Зэля)
успамінаю я Бога і ўздыхаю скрушна, хвалююся, і слабее дух мой.
Ты не даеш мне заплюшчыць павекі мае; трывога прыйшла на мяне, і не магу гаварыць.
Ты пазбавіў сну павекі вока майго; быў я стурбаваны і не гаварыў нічога.
Разважаю аб днях даўных, аб гадох вякоў мінулых.
Падумаў я пра былыя дні і аднавіў у думках гады спрадвечныя.
Уначы ўспамінаю песьні мае, разважаю ў сэрцы маім, і дух мой дапытываецца:
Пачаў я разважаць уначы з сэрцам сваім, і практыкаваўся і даследаваў дух мой:
Няўжо-ж адцураўся Госпад навекі і ня будзе больш спагадаць?
няўжо Бог адкіне навечна, няўжо не вырашыць, каб дагэтуль быць больш спагадным?
Няўжо-ж назаўсёды канец ласцы Ягонай, і вернасьць з роду ды ў род прыпынілася?
Ці ж спыніўся Ён канчаткова ў міласэрнасці Сваёй, перапыніў слова ад пакалення да пакалення?
Няўжо-ж Бог забыў міласэрнасьць Сваю і ў гневе Сваім літасьць Сваю?
Ці ж Бог забыўся мілаваць, ці ж затрымае ў гневе Сваім міласэрныя справы Свае?
І сказаў я: Гэта-ж мука мая, што правіца Ўсявышняга зьмянілася.
І сказаў я: «Гэта — рана мая, перамяненне правіцы Узвышняга».
Успамяну я дзеяньні Госпада; але, успамінаці буду дзіўныя дзеяньні Твае спрад вякоў.
Буду памятаць я пра справы Госпада, буду памятаць ад пачатку пра дзівосы Твае.
Буду разважаці аб усіх учынках Тваіх і аб вялікіх дзеяньнях Тваіх апавядаціму.
І буду я разважаць пра ўсе справы Твае і буду практыкавацца ў вынаходніцтвах Тваіх.
У сьвятасьці, Божа, Твой шлях; хто-ж гэткі вялікі, як наш Госпад Бог?
У святасці, Божа, дарога Твая; які бог такі вялікі, як Бог наш?
Ты Бог, што цуды робіць. Ты выявіў магутнасьць Тваю пасярод народаў.
Ты — Бог, што чыніш цуды, даў спазнаць сярод народаў магуцце Сваё.
Рукой Тваёй Ты народ Твой вызваліў, сыноў Якуба й Язэпа. (Зэля)
Адкупіў Ты рукою Тваёй народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа.
Убачыўшы Цябе, о Божа, убачыўшы Цябе, воды задрыжэлі, і глыбіні бяздонныя зварухнуліся.
Пабачылі Цябе воды, Божа, пабачылі Цябе воды і засмуціліся; між тым здрыгануліся і бездані.
Патокамі воднымі люнулі хмары густыя; грымелі аблокі, і лёталі стрэлы Твае.
Хмары палілі ваду, аблокі падалі голас, між тым стрэлы Твае пралятаюць.
У віхры голас грымоту Твайго разнасіўся; маланкі ўвесь сьвет асьвятлялі; зямля дрыжэла й гудзела.
Голас грому Твайго наўкола; асвяцілі маланкі Твае ўвесь свет, здрыганулася і затрэслася зямля.
Праз мора йшоў шлях Твой, і праз воды вялікія сьцежка Твая, і сьлядоў Тваіх нельга пазнаці.
У моры дарога Твая, і сцежкі Твае — па шматлікіх водах; і сляды Твае не пазнаюцца.
Ты вёў Твой народ, як авечкі, рукой Маісея й Аарона.
Ты правёў народ Твой, бы авечак, рукою Майсея і Аарона.