Псалтыр 77 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. Едутуну. Псальм Асафа.
 
Кіраўніку хору. Паводле Ідытун. Асафа. Псальм.

Голас мой да Бога, і буду крычаць; голас мой да Бога, і Ён пачуў мяне.
 
Голасам маім усклікнуў я да Госпада; голасам маім — да Бога, і схіліўся Ён да мяне.

У дзень трывогі маёй шукаю я Госпада; уначы рука мая працягнутая і не зьнемагаецца; адмаўляецца ад пацяшэньня душа мая.
 
У дзень бяды маёй шукаў я Бога, рукі мае ўначы працягнуты і не стамляюцца. Не захацела суцешыцца душа мая;

Узгадваю пра Бога і стогну; енчу і зьнемагае дух мой. (Сэлях)
 
успамінаю я Бога і ўздыхаю скрушна, хвалююся, і слабее дух мой.

Ты затрымаў павекі вачэй маіх; я ўстрывожаны, і не магу гаварыць.
 
Ты пазбавіў сну павекі вока майго; быў я стурбаваны і не гаварыў нічога.

Разважаю пра дні старадаўнія, пра гады спрадвечныя.
 
Падумаў я пра былыя дні і аднавіў у думках гады спрадвечныя.

Уначы ўзгадваю песьні мае, енчу ў сэрцы маім, і дапытваецца дух мой:
 
Пачаў я разважаць уначы з сэрцам сваім, і практыкаваўся і даследаваў дух мой:

«Няўжо Госпад на вякі адкінуў мяне і ня будзе больш спагадаць?
 
няўжо Бог адкіне навечна, няўжо не вырашыць, каб дагэтуль быць больш спагадным?

Няўжо назаўсёды канец міласэрнасьці Ягонай, і вестка з пакаленьня ў пакаленьне счэзла?
 
Ці ж спыніўся Ён канчаткова ў міласэрнасці Сваёй, перапыніў слова ад пакалення да пакалення?

Няўжо Бог забыўся пра літасьцівасьць Сваю і спыніў у гневе Сваім літасьць Сваю?» (Сэлях)
 
Ці ж Бог забыўся мілаваць, ці ж затрымае ў гневе Сваім міласэрныя справы Свае?

І я сказаў: «Гэта боль мой, што зьмянілася правіца Найвышэйшага.
 
І сказаў я: «Гэта — рана мая, перамяненне правіцы Узвышняга».

Буду ўзгадваць дзеяньні ГОСПАДА; бо хачу ўзгадваць цуды Твае старадаўнія.
 
Буду памятаць я пра справы Госпада, буду памятаць ад пачатку пра дзівосы Твае.

І буду разважаць пра ўсе справы Твае, і пра вялікія ўчынкі Твае буду апавядаць».
 
І буду я разважаць пра ўсе справы Твае і буду практыкавацца ў вынаходніцтвах Тваіх.

У сьвятасьці, Божа, шлях Твой. Які Бог гэтакі вялікі, як Бог?
 
У святасці, Божа, дарога Твая; які бог такі вялікі, як Бог наш?

Ты — Бог, Які цуды робіць. Ты даў спазнаць народам моц Тваю.
 
Ты — Бог, што чыніш цуды, даў спазнаць сярод народаў магуцце Сваё.

Ты бараніў рамяном Тваім народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа. (Сэлях)
 
Адкупіў Ты рукою Тваёй народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа.

Убачылі Цябе воды, Божа, убачылі Цябе воды і задрыжэлі, і затрэсьліся бяздоньні.
 
Пабачылі Цябе воды, Божа, пабачылі Цябе воды і засмуціліся; між тым здрыгануліся і бездані.

Лінулі з хмараў воды; выдалі голас аблокі, і лёталі стрэлы Твае.
 
Хмары палілі ваду, аблокі падалі голас, між тым стрэлы Твае пралятаюць.

Голас грымотаў Тваіх у віхуры; маланкі сусьвет асьвятлялі; зямля трэслася і дрыжэла.
 
Голас грому Твайго наўкола; асвяцілі маланкі Твае ўвесь свет, здрыганулася і затрэслася зямля.

Праз мора ішоў шлях Твой, і сьцяжына Твая — праз воды вялікія, і сьлядоў Тваіх нельга пазнаць.
 
У моры дарога Твая, і сцежкі Твае — па шматлікіх водах; і сляды Твае не пазнаюцца.

Ты вёў народ Твой, як авечкі, рукой Майсея і Аарона.
 
Ты правёў народ Твой, бы авечак, рукою Майсея і Аарона.