Псалтыр 55 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору: на струнных інструмэнтах. Навучаньне Давіда.
 
Кіраўніку хору. На струнах. Маскіль. Давідаў.

Прыхілі вуха, Божа, да малітвы маёй і не хавайся ад маленьня майго!
 
Успрымі вушамі, Божа, малітву маю і не ўхіляйся ад малення майго.

Зваж на мяне і адкажы мне; я стогну ў тузе маёй і енчу
 
Звярні ўвагу на мяне і выслухай мяне! Я стрывожаны ў розуме маім і стурбаваны

ад голасу ворага, ад уціску бязбожніка, бо злачынства закідаюць мне і ў гневе змагаюцца са мною.
 
ад голасу непрыяцеля і ад уціску грэшніка. Бо яны ўзвальваюць на мяне несправядлівасць і ў гневе назалялі мне.

Сэрца маё трапеча ў-ва мне, і жахі сьмерці напалі на мяне;
 
Пакутуе ўва мне маё сэрца, і смяротны жах напаў на мяне.

страх і дрыжаньне прыйшлі на мяне, і трывога ахапіла мяне.
 
Страх і трымценне апанавалі мяне, і ахапіў мяне сполах.

І я сказаў: «Хто дасьць мне крылы, як у голуба! Я паляцеў бы і супачыў!
 
І кажу: «О, каб меў я крылы, як галубка, — і паляцеў бы і спачыў бы?

Вось, уцёк бы далёка і жыў бы ў пустыні». (Сэлях)
 
Вось, кінуся я наўцёкі і застануся ў пустыні.

Я б сьпяшаўся, каб схавацца перад ветра віхурай, перад бурай!
 
Буду шукаць я Таго, Хто збавіць мяне ад подыху буры і навальніцы».

Вынішчы іх, Госпадзе, падзялі мову ім, бо я бачыў крыўды і спрэчкі ў горадзе.
 
Расцерушы, Госпадзе, раздзялі мовы іх, бо ўбачыў я раз’ятранасць і гвалт у горадзе.

Дзень і ноч яны ходзяць па мурах ягоных наўкола, злачынства і ліхоцьце ў сярэдзіне яго.
 
Днём і ноччу ходзяць яны наўкол па мурах яго, несправядлівасць, прыгнёт і злачынства пасярод яго;

Загуба ў сярэдзіне яго, і не зыходзяць з плошчаў ягоных ашуканства і здрада.
 
і не сыходзяць з плошчаў яго круцельства і ашуканства.

Бо ня вораг мяне зьневажае, я дараваў бы [гэта], ня той, што мяне ненавідзіць, узьвялічваецца супраць мяне, ад яго б я схаваўся,
 
Бо калі б вораг зневажаў мяне, то, як бы ні было, я вытрываў бы; ці калі б той, што ненавідзіць мяне, паўстаў супраць мяне, я, магчыма, схаваўся б ад яго.

але ты, чалавек, як я, сябра мой і знаёмы мой,
 
Але ты, чалавеча, аднагодак мой, сваяк і прыяцель мой,

з якім мы разам вялі шчырыя гутаркі, з якім у Дом Божы хадзілі ў грамадзе.
 
з якім мелі мы калісьці мілыя зносіны: у доме Божым хадзілі мы ва ўрачыстай працэсіі.

Няхай, зьнішчаючы, зьнішчыць іх сьмерць! Няхай зыйдуць жывыя ў пекла, бо ліхота [жыве] ў вандраваньні іхнім, у нутры іхнім.
 
Хай сыдзе на іх смерць, хай жывымі сыдуць яны ў пекла, бо злачынства [пануе] у дамах іх, паміж імі.

А Я буду клікаць да Бога, і ГОСПАД збавіць мяне.
 
А я паклічу Бога, і Бог збавіць мяне.

Увечары, і раніцаю, і ў белы дзень я буду енчыць і галасіць, і Ён пачуе голас мой.
 
Вечарам, раніцай і апоўдзень буду я разважаць і ўздыхаць, і Ён пачуе голас мой.

Ён выбавіць душу маю, каб даць супакой ад [тых, што] варагуюць супраць мяне, бо шмат было тых, якія супраць мяне.
 
Адкупіць Ён у супакоі душу маю ў тых, якія нападаюць на мяне, бо яны сярод многіх — супраць мяне.

Пачуе Бог, і ўпакорыць іх Той, Які жыве спрадвеку. (Сэлях) Бо няма ў іх паправы, і яны не баяцца Бога,
 
Пачуе Бог і ўпакорыць іх, бо Ён — спакон вякоў. А яны не мяняюцца і не баяцца Бога.

руку сваю выцягваюць на тых, што з імі ў супакоі жылі, і парушаюць запавет свой;
 
Уздымае ён руку сваю на блізкіх; парушылі яны дамоўленасць сваю.

гладкія, як тое масла, вусны ягоныя, а ў сэрцы — варожасьць; словы ягоныя лагаднейшыя за алей, але яны — мячы аголеныя.
 
Вусны яго лягчэйшыя за масла, а ў сэрцы іх — вайна, прамовы яго пяшчотнейшыя за алей, але яны — голыя мячы.

Ускладзі бярэмя тваё на ГОСПАДА, і Ён паклапоціцца пра цябе; ня дасьць Ён ніколі, каб пахіснуўся праведнік.
 
Ускінь на Госпада клопаты твае, і Ён цябе падтрымае, не дасць Ён ніколі пахіснуцца справядліваму.

І Ты, Божа, іх кінеш у ямы парахненьня; людзі крыважэрныя і падступныя не [дажывуць] паловы дзён сваіх. А я на Цябе спадзяюся!
 
А Ты, Божа, укінеш іх у студню згубы; людзі крыважэрныя і падступныя не дажывуць да палавіны дзён сваіх, а я вось спадзяюся на Цябе, Госпадзе.