Псалтыр 55 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіраўніку хору: на струнных інструмэнтах. Навучаньне Давіда.
Кіраўніку хору. Пра людзей, аддаленых ад сьвятых, памятная песьня Давіда, калі паланілі яго чужынцы ў Гэфі.
Прыхілі вуха, Божа, да малітвы маёй і не хавайся ад маленьня майго!
Зьмілуйся нада мною, Божа, бо патаптаў мяне чалавек, увесь дзень, нападаючы, прыцясьняў мяне.
Зваж на мяне і адкажы мне; я стогну ў тузе маёй і енчу
Ворагі мае тапталі мяне ўвесь дзень ад сьвітанку, бо многа тых, што нападаюць на мяне.
ад голасу ворага, ад уціску бязбожніка, бо злачынства закідаюць мне і ў гневе змагаюцца са мною.
Яны збаяцца, а я буду спадзявацца на Цябе!
Сэрца маё трапеча ў-ва мне, і жахі сьмерці напалі на мяне;
У Богу ўслаўлю словы мае; на Бога спадзяваўся я ўвесь дзень, не збаюся, што зробіць мне цела.
страх і дрыжаньне прыйшлі на мяне, і трывога ахапіла мяне.
Увесь дзень яны грэбавалі словамі маімі, усе задумы іх былі супраць мяне на зло.
І я сказаў: «Хто дасьць мне крылы, як у голуба! Я паляцеў бы і супачыў!
Яны паселяцца побач і схаваюцца, будуць сачыць за маімі крокамі, рабіць засаду на душу маю.
Вось, уцёк бы далёка і жыў бы ў пустыні». (Сэлях)
Ты ж ні за што не ратуй іх: у гневе выгубі гэтых людзей, Божа!
Я б сьпяшаўся, каб схавацца перад ветра віхурай, перад бурай!
Я распавёў Табе пра жыцьцё маё, Ты паклаў сьлёзы мае перад Табою згодна з абяцаньнем Тваім.
Вынішчы іх, Госпадзе, падзялі мову ім, бо я бачыў крыўды і спрэчкі ў горадзе.
Ворагі мае павернуць назад у дзень, калі я паклічу Цябе: вось я пазнаў, што Ты Бог мой.
Дзень і ноч яны ходзяць па мурах ягоных наўкола, злачынства і ліхоцьце ў сярэдзіне яго.
У Богу ўслаўлю слова, у Госпадзе ўслаўлю сказ.
Загуба ў сярэдзіне яго, і не зыходзяць з плошчаў ягоных ашуканства і здрада.
На Бога спадзяваўся я, не збаюся, што зробіць мне чалавек.
Бо ня вораг мяне зьневажае, я дараваў бы [гэта], ня той, што мяне ненавідзіць, узьвялічваецца супраць мяне, ад яго б я схаваўся,
На мне, Божа, абяцаньні, якія споўню дзеля хвалы Тваёй,
але ты, чалавек, як я, сябра мой і знаёмы мой,
бо Ты выбавіў душу маю ад сьмерці і ногі мае ад спатыкненьня. Буду даспадобы Госпаду ў сьвятле жывых.
з якім мы разам вялі шчырыя гутаркі, з якім у Дом Божы хадзілі ў грамадзе.
Няхай, зьнішчаючы, зьнішчыць іх сьмерць! Няхай зыйдуць жывыя ў пекла, бо ліхота [жыве] ў вандраваньні іхнім, у нутры іхнім.
А Я буду клікаць да Бога, і ГОСПАД збавіць мяне.
Увечары, і раніцаю, і ў белы дзень я буду енчыць і галасіць, і Ён пачуе голас мой.
Ён выбавіць душу маю, каб даць супакой ад [тых, што] варагуюць супраць мяне, бо шмат было тых, якія супраць мяне.
Пачуе Бог, і ўпакорыць іх Той, Які жыве спрадвеку. (Сэлях) Бо няма ў іх паправы, і яны не баяцца Бога,
руку сваю выцягваюць на тых, што з імі ў супакоі жылі, і парушаюць запавет свой;
гладкія, як тое масла, вусны ягоныя, а ў сэрцы — варожасьць; словы ягоныя лагаднейшыя за алей, але яны — мячы аголеныя.
Ускладзі бярэмя тваё на ГОСПАДА, і Ён паклапоціцца пра цябе; ня дасьць Ён ніколі, каб пахіснуўся праведнік.
І Ты, Божа, іх кінеш у ямы парахненьня; людзі крыважэрныя і падступныя не [дажывуць] паловы дзён сваіх. А я на Цябе спадзяюся!
