Псалтыр 56 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіраўніку хору: на лад “Галубка бязмоўная ў мясьцінах далёкіх”. Залатая песьня Давіда, калі яго ў Гаце схапілі Філістынцы.
Кіраўніку хору. «Не загубі». Песьня Давіда, калі ён уцёк ад Саўла ў пячору.
Зьлітуйся нада мною, Божа, бо прагне праглынуць мяне чалавек; усякі дзень нападаючы, уціскае мяне.
Зьмілуйся нада мною, Божа, зьмілуйся нада мною, бо Табе даверылася душа мая, і на цень крылаў Тваіх спадзявацца буду, пакуль не міне беззаконьне.
Прагнуць праглынуць мяне ворагі мае ўвесь дзень, бо шмат іх ваюе супраць мяне, Найвышэйшы!
Буду клікаць Бога Усявышняга, Бога, які дабро мне чыніў.
У дзень, калі я баюся, я спадзяюся на Цябе.
Ён паслаў з неба дапамогу і выратаваў мяне, аддаў на ганьбу тых, што тапталі мяне. Бог паслаў міласьць сваю і праўду сваю
У Богу буду хваліцца словам Ягоным. На Бога я спадзяюся, ня буду баяцца. Што цела можа зрабіць мне?
і выратаваў душу маю спасярод ільвянятаў. Я лёг спаць устрывожаны. Сыны людзкія: зубы іх — дзіды і стрэлы, а язык — востры меч.
Штодзень яны перакручваюць словы мае; супраць мяне ўсе думкі іхнія, [каб учыніць мне] зло.
Узьнясіся над нябёсамі, Божа, і над усёй зямлёй — слава Твая!
Яны зьбіраюцца і хаваюцца, яны высочваюць сьляды мае, бо цікуюць на душу маю.
Яны нарыхтавалі сеці для ног маіх і прыціснулі душу маю; выкапалі дол перада мною і самі ўпалі ў яго.
Дзеля злачынства [іхняга будзь] выратаваньнем для мяне, у гневе [Тваім] адкінь народы, Божа!
Гатовае сэрца маё, Божа, гатовае сэрца маё: буду сьпяваць і граць у славе маёй.
Туляньне маё Ты мне залічыў. Зьбяры сьлёзы мае ў мяхі Твае, бо яны [запісаныя] ў кнізе Тваёй!
Устань, слава мая, устаньце, ліра і гусьлі! Я ўстану рана.
Тады павернуць наўцёкі ворагі мае ў дзень, калі паклічу. Я ведаю, што Бог са мною!
Буду дзякаваць Табе, Госпадзе, сярод людзей; буду апяваць Цябе сярод народаў,
У Богу буду хваліцца словам, у ГОСПАДЗЕ буду хваліцца словам [Ягоным].
бо ўзьвялічылася міласьць Твая да нябёсаў і праўда Твая — да хмараў.
На Бога я спадзяюся, ня буду баяцца. Што можа зрабіць мне чалавек?
Узьнясіся над нябёсамі, Божа, і над усёй зямлёй — слава Твая!
На мне, Божа, абяцаньні Твае, дык прынясу падзяку Табе,
бо Ты вызваліў душу маю ад сьмерці і стопы мае ад падзеньня, каб хадзіў я перад абліччам Бога ў сьвятле жывых.
