Псалтыр 49 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіраўніку хору. Сыноў Караха. Псальм.
Псалом Асафа. Бог багоў, Госпад прамовіў і паклікаў зямлю ад усходу сонца да захаду.
Чуйце гэта, усе народы! Прыхіліце вуха, усе жыхары веку гэтага!
З Сыёну зьзяе пышнасьць красы Яго.
Як сыны паспалітыя, так і сыны знакамітыя, разам багатыя і бедныя.
Бог бачна прыйдзе, Бог наш, і не змаўчыць: перад Ім агонь разгарыцца, а вакол Яго бура вялікая.
Вусны мае кажуць мудрасьць, і думкі сэрца майго разважлівыя.
Ён пакліча неба з вышыні і зямлю судзіць народ свой.
Прыхілю да прыповесьці вуха маё, выяўлю пры [гуках] гусьляў загадку маю.
Зьбярыце Яму праведнікаў Яго, што прынялі запавет Яго пры ахвярах,
Навошта мне баяцца ў дні няшчасьця, калі атачыла мяне беззаконьне тых, якія нападаюць на мяне,
і нябёсы абвесьцяць справядлівасьць Яго, бо Бог — судзьдзя.
якія спадзяюцца на сілу сваю і мноствам багацьця свайго хваляцца?
«Слухай, народзе мой, Я буду гаварыць да цябе, Ізраілю, і засьведчу табе: Я — Бог, твой Бог.
Ніхто выбавіць брата ня можа і даць за яго выкуп Богу,
Не за ахвяры твае буду дакараць цябе: цэлапаленьні твае заўжды перада Мною.
бо вельмі дарагая цана за душу ягоную, і зрачыся гэтага [мусіць] на вякі,
Не прыму цялятаў з дому твайго, ні казьлятаў ад статкаў тваіх,
каб ён жыў заўсёды і ня ўбачыў парахненьня.
бо Мае ўсе зьвяры лясныя, жывёлы ў горах і валы.
Бо [кожны] бачыць: мудрыя паміраюць, дурны і шалёны разам прападаюць, і пакідаюць іншым багацьце сваё.
Ведаю ўсіх птушак нябесных, і краса палёў Мая.
Думкі іхнія пра тое, што дамы іхнія на вякі, сялібы іхнія — з пакаленьня ў пакаленьне, і яны сваім імем назвалі [цэлыя] землі.
Калі згаладаюся, не скажу табе, бо Мой сусьвет і ўсё, што яго напаўняе.
Але чалавек у славе [доўга] трываць ня будзе, ён падобны да скаціны, якая гіне.
Ці ж буду есьці мяса валоў або піць кроў казлоў?
Гэткі шлях іхні, тых, якія спадзяюцца на сябе, і тых, якім [словы] вуснаў іхніх даспадобы. (Сэлях)
Прынясі Богу ахвяру хвалы, і споўні твае абяцаньні Усявышняму,
Як авечкі, у пекла яны зыйдуць, сьмерць пасьвіць іх будзе, і раніцаю правыя будуць мець уладу над імі, сіла іхняя ссохне, пекла — жытло іхняе.
і пакліч Мяне ў дзень бяды, і Я выбаўлю цябе, а ты ўславіш Мяне».
Але Бог выбавіць душу маю з рукі пекла, бо Сам возьме мяне. (Сэлях)
А грэшніку сказаў Бог: «Што ты расказваеш пра Мае пастановы і маеш запавет Мой на вуснах тваіх,
Ня бойся, калі хто багацее, калі множыцца слава дому ягонага,
а сам узьненавідзеў навучаньне і адкінуў назад словы Мае?
бо, калі памрэ, нічога ня возьме з сабою, і слава ягоная ня пойдзе за ім.
Калі бачыў злодзея, ты бег разам з ім і з чужаложнікамі быў заадно.
Хоць бы за жыцьця свайго душу сваю ён дабраслаўляў, і хвалілі яго, калі добра рабіў для сябе,
Вусны твае былі поўныя злосьці, язык твой сплятаў падман.
ён пойдзе за пакаленьнем бацькоў сваіх, што ня ўбачаць ніколі сьвятла.
Ты, седзячы, гаварыў супраць брата твайго і сыну маці тваёй даваў дрэнны прыклад.
Чалавек у славе і без разуменьня падобны да скаціны, якая гіне.
Такое ты чыніў, а Я маўчаў: ты меркаваў няправедна, што буду падобны да цябе. Я буду дакараць цябе і пастаўлю грахі твае перад тварам тваім».
