Псалтыр 49 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Псальм.
Псалом Асафа. Бог багоў, Госпад прамовіў і паклікаў зямлю ад усходу сонца да захаду.
Паслухайце пра гэта, усе народы, настаўце вушы, усе жыхары свету,
З Сыёну зьзяе пышнасьць красы Яго.
усе простыя людзі, як і вяльможы, разам, як адзін, — багаты і бедны.
Бог бачна прыйдзе, Бог наш, і не змаўчыць: перад Ім агонь разгарыцца, а вакол Яго бура вялікая.
Мае вусны выкажуць мудрасць, а развага сэрца майго — разважнасць.
Ён пакліча неба з вышыні і зямлю судзіць народ свой.
Нахілю я вуха маё на прыпавесць, пры звоне псалтыры адкрыю маю загадку.
Зьбярыце Яму праведнікаў Яго, што прынялі запавет Яго пры ахвярах,
Чаго мне баяцца ў дні ліхія, калі несправядлівасць падступных акружыць мяне?
і нябёсы абвесьцяць справядлівасьць Яго, бо Бог — судзьдзя.
Яны ўпэўнены ў сваім магуцці і мноствам багацця свайго хваляцца.
«Слухай, народзе мой, Я буду гаварыць да цябе, Ізраілю, і засьведчу табе: Я — Бог, твой Бог.
Але ж сам сябе чалавек не адкупіць, не дасць ён Богу ахвяры адкуплення свайго.
Не за ахвяры твае буду дакараць цябе: цэлапаленьні твае заўжды перада Мною.
Збаўленне душы яго вельмі каштоўнае, так што ніколі не хопіць,
Не прыму цялятаў з дому твайго, ні казьлятаў ад статкаў тваіх,
каб хто дажыў да самага канца і не бачыў загубы.
бо Мае ўсе зьвяры лясныя, жывёлы ў горах і валы.
Бо ўбачыць ён, што памруць мудрыя і аднолькава гінуць неразумны і дурань, пакідаючы свае багацці чужым людзям.
Ведаю ўсіх птушак нябесных, і краса палёў Мая.
Магілы іх — дамы іх навечна, калі нават назавуць яны імёнамі сваімі свае землі.
Калі згаладаюся, не скажу табе, бо Мой сусьвет і ўсё, што яго напаўняе.
І чалавек, калі ён у пашане, не век трывае ў ёй; прыпадобнены ён да быдла, якое прападае; і стаўся ён падобны да іх.
Ці ж буду есьці мяса валоў або піць кроў казлоў?
Такая дарога тых, у якіх спадзяванне на саміх сябе, і такі канец тых, якія сваёй гаворкай захапляюцца.
Прынясі Богу ахвяру хвалы, і споўні твае абяцаньні Усявышняму,
Як авечкі, і яны ў пекле кладуцца, смерць пасе іх; а справядлівыя гаспадараць над імі, хутка знікне іх воблік: апраметная — іх жытло.
і пакліч Мяне ў дзень бяды, і Я выбаўлю цябе, а ты ўславіш Мяне».
Ды ўсё ж Бог адкупіць душу маю, з рук апраметнай сапраўды прыме мяне.
А грэшніку сказаў Бог: «Што ты расказваеш пра Мае пастановы і маеш запавет Мой на вуснах тваіх,
Не бойся, калі чалавек зробіцца багатым, калі памножана будзе заможнасць яго дома.
а сам узьненавідзеў навучаньне і адкінуў назад словы Мае?
Бо калі памрэ ён, то нічога з сабой не забярэ, і яго заможнасць разам з ім не пойдзе.
Калі бачыў злодзея, ты бег разам з ім і з чужаложнікамі быў заадно.
Хаця супакойваў ён сам сябе пры жыцці ў душы сваёй: «Будуць хваліць цябе за тое,
Вусны твае былі поўныя злосьці, язык твой сплятаў падман.
што ты добра ўчыніў сабе», аднак пойдзе ён да роду бацькоў сваіх, якія ўжо ніколі не ўбачаць святла.
Ты, седзячы, гаварыў супраць брата твайго і сыну маці тваёй даваў дрэнны прыклад.
Чалавек, які жыве ў пашане і не разумее; прыпадобнены ён да быдла, якое прападае бясследна; і ёсць ён падобны да іх.
Такое ты чыніў, а Я маўчаў: ты меркаваў няправедна, што буду падобны да цябе. Я буду дакараць цябе і пастаўлю грахі твае перад тварам тваім».
