Псалтыр 143 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана
Псальм. Давідаў. Госпадзе, выслухай малітву маю, успрымі вушамі просьбу маю ў праўдзе Тваёй, выслухай мяне ў справядлівасці Тваёй.
Псалом Давіда пра Галіята. Блаславёны Госпад Бог мой, які прывучае рукі мае да бою, а пальцы мае да вайны.
І не ўступай у суд са слугою Тваім, бо не апраўдаецца аніякае цела перад Табою.
Ён — мая міласьць і мой прытулак, мой заступнік і Збаўца мой, мой абаронца, і на Яго я ўсклаў надзею. Ён той, хто аддае мой народ мне пад уладу.
Бо непрыяцель пераследуе душу маю, паваліў на зямлю жыццё маё, зачыніў мяне ў цемры, як даўно памёршага.
Госпадзе, што ёсьць чалавек, што Ты даў яму пазнаць Цябе, або сын чалавечы, што Ты думаеш пра яго?
І ўстрывожыўся ўва мне дух мой, здранцвела ўнутры мяне сэрца маё.
Чалавек да марнасьці падобны: дні яго, як цень, прамінаюць.
Успамінаў я мінулыя дні, разважаў пра ўсе Твае справы, разбіраў усе творы рук Тваіх.
Госпадзе, нахілі нябёсы і зыдзі, дакраніся да гораў, і яны задымяць.
Прасцёр я рукі мае да Цябе; душа мая — як зямля без вады ў Цябе.
Блісьнеш маланкаю — і разгоніш іх; пусьціш стрэлы Твае — і ўстрывожыш іх.
Хутчэй выслухай мяне, Госпадзе; змарнеў дух мой. Не хавай аблічча Твайго ад мяне, каб не стаў я падобным да сыходзячых у магілу.
Працягні руку Тваю з вышыні, збаў мяне і выратуй мяне ад водаў вялікіх, ад рукі сыноў чужынцаў,
Дай мне пачуць на світанні міласэрнасць Тваю, бо ўсклаў я надзею на Цябе. Дай мне спазнаць дарогу, па якой я пайду, бо да Цябе ўзвысіў я душу маю.
вусны якіх гаварылі пустое, а правая рука якіх — рука няправеднасьці.
Вырві мяне ад непрыяцеляў маіх, Госпадзе, на Цябе ўсклаў я спадзяванне.
Песьню новую засьпяваю Табе, Божа, на дзесяціструнным псалтыры зайграю Табе,
Навучы мяне спаўняць волю Тваю, бо Ты мой Бог. Дух Твой хай вядзе мяне па роўнай зямлі;
які даеш уладарам перамогу і ратуеш Давіда, слугу Твайго, ад лютага мяча.
дзеля імя Твайго, Госпадзе, захавай мяне жывым. У справядлівасці Тваёй выведзі з бед душу маю
Вызвалі мяне і выратуй мяне ад рукі сыноў чужынцаў, вусны якіх гаварылі марнае, а правая рука якіх — рука няправеднасьці.
і ў міласэрнасці Тваёй расцярушы Ты непрыяцеляў маіх; і выгубі ўсіх, што прыгнятаюць душу маю, бо я слуга Твой.
Сыны іх быццам саджанцы, што іх насадзілі маладымі; дочкі іх прыбраныя, падобна як храм упрыгожаныя;
