Псалтыр 122 псалом

 

 

Песня ўзыходжання. Давідава. Узвесяліўся я тым, што сказалі мне: «Пойдзем у дом Госпадаў».

 

Песьня ўзыходжаньняў. Я ўзьняў вочы мае да Цябе, які жывеш у небе.

Ужо стаяць ногі нашы ў тваіх брамах, Ерузалім.

 

Вось, як вочы слугаў узіраюцца на рукі гаспадароў сваіх і як вочы служанкі — на рукі гаспадыні сваёй, так вочы нашыя зьвернутыя да Госпада Бога нашага, аж пакуль Ён паспагадае нам.

Ерузалім, што быў пабудаваны як горад увесь заключаны ў адно цэлае.

 

Зьмілуйся над намі, Госпадзе, зьмілуйся над намі, бо мы перапоўненыя зьнявагай.

Туды прыходзяць пакаленні, пакаленні Госпада, па законе Ізраэля, каб праслаўляць імя Госпада.

 

Душа наша бязьмерна поўная насьмешак багатых і пагарды пыхлівых.

Бо там пастаўлены пасады суду, пасады дому Давідава.

 

Прасіце таго, што [прыносіць] супакой Ерузаліму: «Хай жывуць у супакоі тыя, што любяць Цябе!

 

Хай будзе супакой у Тваіх мурах, бяспека ў палацах Тваіх!»

 

Дзеля братоў маіх і блізкіх маіх прамоўлю: «Супакой Табе!»

 

Дзеля дому Госпада Бога нашага буду прасіць табе дабра.