Псалтыр 51 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіраўніку хору. Псальм. Давідаў.
Кіраўніку хору. Навука Давіда
Калі прыбыў да яго прарок Натан, пасля таго як учыніў ён грэх з Бэтсэбай.
пасьля таго, як прыйшоў Дойк Ідумэйскі і данёс Саўлу, сказаўшы, што Давід прыйшоў у дом Абімэлеха.
Злітуйся нада мною, Божа, паводле міласэрнасці Тваёй; і паводле мноства літасцівасці Тваёй зруйнуй правіннасць маю.
Чаго ты, дужы, хвалісься ў злосьці беззаконьнем?
Яшчэ больш абмый мяне ад правіннасці маёй і ад граху майго ачысці мяне.
Увесь дзень язык твой прыдумваў няправеднае: быццам вострай брытвай, ты чыніў падман.
Бо я прызнаю правіннасць маю, і грэх мой заўсёды перада мною.
Ты палюбіў зло больш за дабро, няправеднасьць больш, як казаць праўду.
Перад Табой, перад Табой адзіным зграшыў я і тое, што ліхім ёсць перад Табою, дапусціў я. Ты справядлівы у прысудзе Тваім і пераможаш на судзе Тваім.
Палюбіў ты ўсе згубныя словы, мову няшчырую.
Вось жа нарадзіўся я ў правіннасці, і ў граху пачала мяне маці мая.
Таму Бог зьнішчыць цябе да канца, вырве і выселіць цябе з твайго жыльля і корань твой — з зямлі жывых.
Вось жа палюбіў Ты праўду ў сэрцы і патаемна адкрыў Ты мне мудрасць.
Праведнікі ўбачаць, і збаяцца, і пасьмяюцца з яго, і скажуць:
Пакрапі мяне гізопам — і стану чыстым, памый мяне — і стану бялейшы за снег.
«Вось чалавек, які ня ўзяў Бога сабе памочнікам, а спадзяваўся на мноства багацьця свайго і ўмацоўваўся ў марнасьці сваёй».
Дай мне пачуць пацеху і весялосць, і ўзрадуюцца косці, якія Ты паламаў.
А я, быццам пладавітае дрэўца аліўнае ў доме Божым, спадзяваўся на Божую міласьць на век і на век вякоў.
Адвярні аблічча Тваё ад грахоў маіх, і зруйнуй усе мае правіннасці.
Буду дзякаваць Табе давеку за тое, што Ты ўчыніў, і спадзявацца на імя Тваё, бо яно добрае ў вачах сьвятых Тваіх.
Сэрца чыстае ствары ўва мне, Божа, і моцны дух аднаві ва ўлонні маім.
Не адганяй мяне ад Твайго аблічча і Духа Святога Твайго не адбірай у мяне.
Вярні мне пацеху збаўлення Твайго і самым руплівым духам узмацуй мяне.
Буду вучыць я збачэнцаў з Тваіх дарог, і тады бязбожнікі вернуцца да Цябе.
Вызваль мяне ад [віны пралітай] крыві, Божа, Божа збаўлення майго. Хай славіць радасна язык мой справядлівасць Тваю.
Госпадзе, адчыні вусны мае, і вусны мае стануць апавяшчаць Тваю хвалу.
Але ж не пацяшае Цябе ахвяра, цэласпаленне, калі прынясу яго, Табе не спадабаецца.
Ахвяра Богу — дух спакутаваны; сэрца стурбаванага і пакорлівага, Божа, Ты не адцураешся.
Будзь спагадлівым, Госпадзе, у Сваёй добразычлівасці да Сіёна, каб збудаваліся муры Ерузаліма.
Тады прымеш Ты ахвяру справядлівасці, прынашэнні і цэласпаленні; тады буду складаць на ахвяру Табе цялят.
