Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана
Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо навек міласэрнасць Яго.
Алілуя! Дзякуйце Госпаду, бо Ён добры, бо павек міласэрнасьць Яго! —
Хто раскажа пра магутнасці Госпада, хто дасць пачуць усе хвалы Яго?
хай скажуць вызваленыя Госпадам, каго Ён вызваліў з рукі ворага
Шчасныя тыя, што выконваюць прыказанні, якія чыняць справядлівасць увесь час.
і сабраў з усіх краінаў: з усходу і захаду, з поўначы і ад мора.
Помні пра нас, Госпадзе, у спагаднасці да Твайго народа наведай нас збаўленнем Тваім,
Яны блукалі па пустыні, па бязводзьдзі, не знаходзілі дарогі да населенага места.
каб убачылі мы даброты выбраннікаў Тваіх, каб узвесяліліся мы весялосцю народа Твайго, каб ганарыліся Тваёй спадчынай.
Цярпелі яны голад і смагу, душа іх млела ў іх.
Награшылі мы разам з продкамі нашымі, жылі не па праўдзе, учынілі несправядлівасць.
І ў горы сваім яны ўсклікнулі да Бога, і Ён выбавіў іх ад бедаў іх
Нашы бацькі ў Егіпце не зразумелі Тваіх цудаў, не помнілі вялікай міласэрнасці Тваёй і злосна кпілі, выходзячы ў мора, мора Чырвонае,
і вывёў іх на просты шлях, каб ім ісьці да населенага места.
але захаваў Ён іх дзеля Свайго імя, каб даць спазнаць моц Сваю.
Хай дзякуюць Госпаду за міласэрнасьць Яго і за цуды Яго для сыноў людзкіх,
Пагразіў Ён Чырвонаму мору, і высахла, і павёў іх між хваль, як па пустыні.
бо Ён задаволіў спрагнёную — і напоўніў дабротамі згаладалую — душу
І збавіў іх ад рукі нахабніка; і вызваліў іх ад ворага.
тых, што сядзелі ў цемры і цені сьмерці, скаваныя горам і жалезам,
І пакрыла вада іх праціўнікаў, ані адзін з іх не застаўся.
бо яны супрацівіліся словам Божым і радаю Найвышэйшага пагардзілі.
І паверылі словам Яго, і спявалі на хвалу Яго.
І скарылася ў бядзе сэрца іх: яны зьнемагліся, і не было нікога, хто дапамог бы ім.
Але тут жа забыліся пра справы Яго і не прынялі парады Яго.
І ў горы сваім яны ўсклікнулі да Бога, і Ён выбавіў іх ад бедаў іх,
І разгарэліся пажаднасцю ў пустыні, і спакушалі Бога на бязводдзі.
і вывеў іх з цемры і ценю сьмерці, і разьбіў кайданы іх.
І даў Ён ім паводле просьбы іх, і паслаў насычанасць у душы іх.
Хай дзякуюць Госпаду за міласэрнасьць Яго і за цуды Яго для сыноў людзкіх,
І зайздросцілі Майсею ў лагеры, Аарону, святому Госпада.
бо Ён разьбіў медныя брамы і скрышыў жалезныя замкі,
Расступілася зямля і праглынула Датана і пакрыла зборышча Абірама.
забраў іх са шляху беззаконьня, бо з-за беззаконьняў сваіх яны прыйшлі ў заняпад.
І ўспыхнуў агонь у скопішчы іх, полымя спаліла грэшнікаў.
Усякай страваю брыдзілася душа іх, і яны наблізіліся да брамы сьмерці.
І зрабілі яны цялё пры Гарэбе і пакланяліся перад ідалам.
І ў горы сваім яны ўсклікнулі да Бога, і Ён выбавіў іх ад бедаў іх,
І замянілі хвалу сваю падабенствам быка, што паядае сена.
паслаў слова сваё, і ацаліў іх, і ўратаваў іх ад загубы.
Забыліся пра Бога, Які збавіў іх, Які чыніў нязвыкласці ў Егіпце,
Хай дзякуюць Госпаду за міласэрнасьць Яго і за цуды Яго для сыноў людзкіх,
цуды на зямлі Хама, страшныя дзівосы каля Чырвонога мора.
і хай прынясуць Яму ахвяру хвалы, і абвесьцяць з радасьцю ўчынкі Яго.
І сказаў Ён, што вынішчыць іх, каб не Майсей, выбраннік Яго: ён стаў перад Ім у расколіне, каб адвёў гнеў Свой, не губіў іх.
Тыя, што на караблях плаваюць па моры, занятыя працаю на вялікіх водах,
І за нішто палічылі яны зямлю пажаданую, не паверылі слову Яго,
бачылі ўчынкі Госпада і цуды Яго ў глыбіні.
І марматалі ў сваіх палатках, не слухалі голасу Госпада.
Ён сказаў, і ўзьняўся буйны вецер, і падняліся хвалі яго.
І ўзняў Ён руку Сваю на іх, каб пакласці іх ніцма ў пустыні
Узьнімаюцца яны да небёсаў, спускаюцца ў бездані. Душа іх млела ў злой прыгодзе.
і каб раскідаць патомства іх між народамі, і рассыпаць іх па ўсёй зямлі.
Устрывожыліся яны, захісталіся, быццам п’яныя, і счэзла ўся мудрасьць іх.
І прыгарнуліся яны да Баал-Пэгора, і з’елі ахвяры мёртвых.
І ў горы сваім яны ўсклікнулі да Бога, і Ён выбавіў іх ад бедаў іх.
І ўгнявілі Яго сваімі [ліхімі] задумамі, і спала на іх пляга.
І загадаў буры, і настаў лёгкі ветрык, і змоўклі хвалі яе.
Тады паўстаў Пінхас і ўчыніў суд, і спынілася пляга.
І ўсьцешыліся, што суцішыліся хвалі, і Ён прывёў іх да жаданай ім прыстані.
І залічана яму гэта за справядлівасць на ўсе пакаленні аж на век.
Хай дзякуюць Госпаду за міласэрнасьць Яго і за цуды Яго для сыноў людзкіх;
І ўгнявілі Яго каля водаў Мэрыбы, і праз іх прыйшла бяда на Майсея,
хай узьвялічваюць Яго на народным сходзе і на пасяджэньні старэйшых хай праслаўляюць Яго.
бо яны раз’ятрылі дух яго, і пачаў прамаўляць ён неабдуманае вуснамі сваімі.
Ён перамяніў рэкі ў пустыню і струмені водныя ў сушу,
Не вынішчылі паганаў, пра якіх сказаў ім Госпад,
зямлю ўраджайную ў салоную з-за злосьці тых, што жывуць у ёй.
а памяшаліся яны з паганамі і навучыліся справам іх.
Пустыню перамяніў Ён у водныя азярыны, а бязводную зямлю ў водныя вытокі.
І пачалі служыць іх балванам, і сталася [гэта] пасткай для іх.
І пасяліў там згаладалых, і заснавалі яны месты, каб жыць у іх.
Ды складалі ў ахвяру сыноў сваіх і дочак сваіх дэманам.
І засеялі нівы, і насадзілі вінаграднікі, і зьбіралі багаты ўраджай.
І пралілі нявінную кроў, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх ахвяравалі балванам ханаанскім, і зямля спаганена была кроўю,
І блаславіў іх, і яны вельмі размножыліся; і жывёлаў іх Ён ня зьменшыў.
і спракудзіліся сваімі справамі, і сваімі паводзінамі парушылі прымірэнне.
І зноў стала іх мала, і яны заняпалі ад націску злыбедаў і цярпеньняў.
І ўзгарэўся гнеў Госпадаў на народ Яго, і ўзненавідзеў Ён спадчыну Сваю.
Паніжэньне вылілася на князёў іх, і Ён пакінуў іх блукаць па месцы непраходным і па бездарожжы.
І выдаў іх у рукі паганам, і запанавалі над імі тыя, што іх ненавідзелі.
І дапамог гаротнаму ў бядзе, і размножыў род яго, як авечак.
І прыгняталі іх непрыяцелі іх, і прыніжаны былі іх рукой.
Убачаць гэта праведныя і ўзрадуюцца, і ўсякае беззаконьне затуліць вусны свае.
Часта вызваляў Ён іх, але яны гнявілі Яго сваімі намерамі і гінулі дзеля несправядлівасцей сваіх.
Хто той мудры, які захавае гэта і зразумее міласьці Гасподнія?
Але глянуў Ён на іх бяду, калі пачуў лямант іх.
І ўспомніў на шчасце іх пра запавет Свой і пашкадаваў іх паводле бязмежнай міласэрнасці Сваёй.
І будзіў Ён літасць да іх ва ўсіх, якія іх няволілі.
Збаў нас, Госпадзе Божа наш, і забяры нас з-паміж народаў, каб мы вызнавалі святое імя Тваё і ўслаўляліся славай Тваёю.
Дабраславёны Госпад Бог Ізраэля ад веку і да веку! І скажа ўвесь народ: «Амін, амін!»
