Псалтыр 106 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі

 
 

Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо навек міласэрнасць Яго.
 
Алілуя. Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо навечна літасьць Ягоная!

Хто раскажа пра магутнасці Госпада, хто дасць пачуць усе хвалы Яго?
 
Так хай скажуць уратаваныя Госпадам, як іх збавіў Ён ад рук ворага

Шчасныя тыя, што выконваюць прыказанні, якія чыняць справядлівасць увесь час.
 
і сабраў з краін, ад усходу і захаду, ад поўначы і мора.

Помні пра нас, Госпадзе, у спагаднасці да Твайго народа наведай нас збаўленнем Тваім,
 
Яны блукалі ў пустыні бязьлюднымі шляхамі, і не знаходзілі населенага горада;

каб убачылі мы даброты выбраннікаў Тваіх, каб узвесяліліся мы весялосцю народа Твайго, каб ганарыліся Тваёй спадчынай.
 
цярпелі голад і смагу, душа іхняя тлелася ў іх.

Награшылі мы разам з продкамі нашымі, жылі не па праўдзе, учынілі несправядлівасць.
 
Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён выбавіў іх ад нягодаў іхніх,

Нашы бацькі ў Егіпце не зразумелі Тваіх цудаў, не помнілі вялікай міласэрнасці Тваёй і злосна кпілі, выходзячы ў мора, мора Чырвонае,
 
і павёў іх простай дарогай, каб яны ішлі да населенага горада.

але захаваў Ён іх дзеля Свайго імя, каб даць спазнаць моц Сваю.
 
Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за дзівосныя дзеі Ягоныя для сыноў чалавечых:

Пагразіў Ён Чырвонаму мору, і высахла, і павёў іх між хваль, як па пустыні.
 
бо Ён спатоліў душу спрагненую, і душу сьмяглую напоўніў дабром.

І збавіў іх ад рукі нахабніка; і вызваліў іх ад ворага.
 
Яны сядзелі ў цемры і ў засені сьмяротнай, скаваныя скрухаю і жалезам;

І пакрыла вада іх праціўнікаў, ані адзін з іх не застаўся.
 
бо не ўпакорваліся словам Божым і волю Ўсявышняга занядбалі.

І паверылі словам Яго, і спявалі на хвалу Яго.
 
Ён упакорыў ім сэрца працаю; і яны зьнемаглі, і ня было памочніка.

Але тут жа забыліся пра справы Яго і не прынялі парады Яго.
 
Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён выратаваў іх ад бедстваў іхніх,

І разгарэліся пажаднасцю ў пустыні, і спакушалі Бога на бязводдзі.
 
вывеў іх зь цемры і засені сьмяротнай, і разарваў іхнія путы.

І даў Ён ім паводле просьбы іх, і паслаў насычанасць у душы іх.
 
Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за цудоўныя справы Ягоныя для сыноў чалавечых:

І зайздросцілі Майсею ў лагеры, Аарону, святому Госпада.
 
бо Ён разбурыў браму медную, і жалезныя кайданы паламаў.

Расступілася зямля і праглынула Датана і пакрыла зборышча Абірама.
 
Неразумныя цярпелі за беззаконныя шляхі свае і за няпраўды свае;

І ўспыхнуў агонь у скопішчы іх, полымя спаліла грэшнікаў.
 
усякаю ежаю грэбавала душа іх, і яны набліжаліся да брамы сьмерці.

І зрабілі яны цялё пры Гарэбе і пакланяліся перад ідалам.
 
Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён уратаваў іх у іхняй нягодзе;

І замянілі хвалу сваю падабенствам быка, што паядае сена.
 
паслаў слова Сваё, і ацаліў іх, і выбавіў іх ад магілаў іхніх.

Забыліся пра Бога, Які збавіў іх, Які чыніў нязвыкласці ў Егіпце,
 
Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за цудоўныя дзеі Ягоныя сынам чалавечым!

цуды на зямлі Хама, страшныя дзівосы каля Чырвонога мора.
 
Хай прыносяць Яму ахвяру хвалы, і хай абвяшчаюць пра справы Ягоныя песьняю!

І сказаў Ён, што вынішчыць іх, каб не Майсей, выбраннік Яго: ён стаў перад Ім у расколіне, каб адвёў гнеў Свой, не губіў іх.
 
Хто выпраўляецца на караблях у мора, хто справы ўчыняе на водах вялікіх, —

І за нішто палічылі яны зямлю пажаданую, не паверылі слову Яго,
 
бачыць Гасподнія дзеі і цуды Ягоныя ў бездані:

І марматалі ў сваіх палатках, не слухалі голасу Госпада.
 
Ён маўляе, — і паўстае буйны вецер, і высока падымае хвалі яго:

І ўзняў Ён руку Сваю на іх, каб пакласці іх ніцма ў пустыні
 
узыходзяць да неба, ападаюць у бездань; душа іхняя растае ў нягодах;

і каб раскідаць патомства іх між народамі, і рассыпаць іх па ўсёй зямлі.
 
яны кружацца і хістаюцца, нібы п’яныя, і ўся мудрасьць іхняя зьнікае.

І прыгарнуліся яны да Баал-Пэгора, і з’елі ахвяры мёртвых.
 
Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён вывеў іх зь нягодаў іхніх.

І ўгнявілі Яго сваімі [ліхімі] задумамі, і спала на іх пляга.
 
Ён ператварае буру ў цішыню, і хвалі сунімаюцца.

Тады паўстаў Пінхас і ўчыніў суд, і спынілася пляга.
 
І радуюцца, што яны суцішыліся, і Ён прыводзіць іх да жаданае прыстані.

І залічана яму гэта за справядлівасць на ўсе пакаленні аж на век.
 
Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за дзівосныя дзеі Ягоныя сынам чалавечым!

І ўгнявілі Яго каля водаў Мэрыбы, і праз іх прыйшла бяда на Майсея,
 
Хай славяць Яго на сходзе народным, і хай славяць Яго ў гурце старэйшынаў!

бо яны раз’ятрылі дух яго, і пачаў прамаўляць ён неабдуманае вуснамі сваімі.
 
Ён ператварае рэкі ў пустыню і крыніцы вады — у сушу,

Не вынішчылі паганаў, пра якіх сказаў ім Госпад,
 
зямлю пладавітую — у саланчак, за бязбожнасьць тых, што жывуць на ёй.

а памяшаліся яны з паганамі і навучыліся справам іх.
 
Ён ператварае пустыню ў возера, і зямлю высахлую — у крыніцу вады;

І пачалі служыць іх балванам, і сталася [гэта] пасткай для іх.
 
і пасяляе там спрагненых, і яны будуюць горад, каб жыць у ім;

Ды складалі ў ахвяру сыноў сваіх і дочак сваіх дэманам.
 
засяваюць палеткі, садзяць вінаграднікі, якія родзяць ім багатыя плады.

І пралілі нявінную кроў, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх ахвяравалі балванам ханаанскім, і зямля спаганена была кроўю,
 
Ён дабраслаўляе іх, і яны вельмі памнажаюцца, і ў іх быдла ня менее.

і спракудзіліся сваімі справамі, і сваімі паводзінамі парушылі прымірэнне.
 
Паменшыліся яны, і ўпалі ад прыгнёту, гароты і скрухі;

І ўзгарэўся гнеў Госпадаў на народ Яго, і ўзненавідзеў Ён спадчыну Сваю.
 
Ён вылівае зьнявагу на князёў, і пакідае іх блукаць у пустыні, дзе дарог няма.

І выдаў іх у рукі паганам, і запанавалі над імі тыя, што іх ненавідзелі.
 
А гаротнага выцягвае з гароты, і род ягоны памнажае, як статак авечак.

І прыгняталі іх непрыяцелі іх, і прыніжаны былі іх рукой.
 
Праведнікі бачаць гэта, і радуюцца, а ўсякае няверства засланяе вусны свае.

Часта вызваляў Ён іх, але яны гнявілі Яго сваімі намерамі і гінулі дзеля несправядлівасцей сваіх.
 
Хто мудры, той заўважыць гэта, і зразумее ласку Госпада.

Але глянуў Ён на іх бяду, калі пачуў лямант іх.
 

І ўспомніў на шчасце іх пра запавет Свой і пашкадаваў іх паводле бязмежнай міласэрнасці Сваёй.
 

І будзіў Ён літасць да іх ва ўсіх, якія іх няволілі.
 

Збаў нас, Госпадзе Божа наш, і забяры нас з-паміж народаў, каб мы вызнавалі святое імя Тваё і ўслаўляліся славай Тваёю.
 

Дабраславёны Госпад Бог Ізраэля ад веку і да веку! І скажа ўвесь народ: «Амін, амін!»