Псалтыр 44 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Маскіль.
Кіроўцу хору. На музычным інструмэньце Шошан. Вучэньне. Сыноў Карэевых. Песьня каханьня.
Божа, на свае вушы мы пачулі; нашы бацькі нам расказалі пра справу, якую ўчыніў Ты ў дні іх, у дні даўнейшыя.
Маё сэрца вылілася добрым словам; я кажу: песьня мая пра Цара; язык мой — пяро хуткага пісьма.
Ты рукой Тваёю прагнаў паганаў і насадзіў іх, вынішчыў народы і памножыў іх.
Ты прыгажэйшы за сыноў чалавечых; мілата з Тваіх вуснаў вылілася; таму дабраславіў Цябе Бог навечна.
Бо яны не сваім мячом завалодалі зямлёю і не іх плячо збавіла іх, а Твая правіца, і плячо Тваё, і святло аблічча Твайго, бо Ты іх узлюбіў.
Аперажыся мечам па паясьніцы Тваёй, Магутны, славаю Тваёю і хараством Тваім,
Ты — Валадар мой і Бог мой, Які даруеш збаўленне Якубу.
і ў гэтым уборы Тваім пасьпяшайся, сядзь на калясьніцу дзеля праўды і лагоды і справядлівасьці, і правіца Твая пакажа Табе дзівосныя дзеі.
З Табою мы праганялі непрыяцеляў нашых і ў імя Тваё стапталі паўстаючых супраць нас.
Вострыя стрэлы Твае — народы ўпадуць прад Табою, — яны — у сэрцы ворагаў Царовых.
Бо не ў сваім луку я ўпэўнены быў, і не меч мой збаўляў мяне.
Трон Твой, Божа, навечна; жазло праўды — жазло царства Твайго.
Але Ты збавіў нас ад нападнікаў нашых і тых, што ненавідзелі нас, Ты пасарамаціў.
Ты палюбіў праўду і зьненавідзеў бяспраўе, таму памазаў Цябе, Божа, Бог Твой алеем радасьці больш, чым саўдзельцаў Тваіх.
Цэлы дзень мы будзем пахваляцца Богам і будзем вызнаваць імя Тваё вечна.
Усё адзеньне Тваё — як сьмірна і альяс і касія; з харомаў слановай косьці Цябе зьвесяляюць.
Цяпер жа адпіхнуў Ты нас і пасарамаціў нас і не будзеш выступаць, Божа, побач з дабрадзейнасцямі нашымі.
Дочкі царскія ў Цябе сярод ганаровых; стала царыца праваруч Цябе ў Афірскім золаце.
Павярнуў Ты нас на ўцёкі перад непрыяцелямі нашымі; і тыя, што ўзненавідзелі нас, разрабавалі для сябе.
Слухай, дачка, і глядзі, і прыхілі тваё вуха, і забудзь народ твой і дом бацькі твайго.
На ўбой выдаў Ты нас, быццам авечак, ды між народаў расцерушыў Ты нас.
І запрагне Цар прыгажосьці тваёй; бо Ён Гасподзь твой, і ты пакланіся Яму.
Народ Свой прадаў Ты за марную плату і не шмат здабыў Ты, прадаўшы яго.
І дачка Тырская прыйдзе з дарункамі, і будуць прасіць цябе найбагацейшыя людзі.
Ты выставіў нас на ганьбу нашым суседзям, на пагарджанне і на пасмешышча тым, што жывуць навокал нас.
Уся слава Царовай дачкі ўсярэдзіне; адзежа яе шытая золатам;
Ты выставіў нас, як прыказку між паганамі, на пагардлівае ківанне галавою між народамі.
ва ўзорыстай адзежы вядуць яе да Цара; за ёю вядуць да Цябе дзяўчат, сябровак яе.
Няслава мая цэлы дзень перада мною, і сорам твару майго агарнуў мяне
Прыводзяць іх з радасьцю і пацяшэньнем, уваходзяць у харомы Царовыя.
ад голасу таго, хто ўпікае мне і ўзводзіць паклёп на мяне, ад аблічча непрыяцеля і ката.
Замест бацькоў Тваіх будуць сыны Твае; Ты паставіш іх валадарамі на ўсёй зямлі.
Усё гэта найшло на нас, мы, аднак, не забыліся пра Цябе і не ўчынілі несправядлівасці ў адносінах да запавету Твайго.
Зраблю імя Тваё памятным ва ўсіх пакаленьнях; таму народы будуць славіць Цябе векавечна.
Усё ж не адступілася назад сэрца наша і ногі нашыя не збочылі са сцежкі Тваёй;
але Ты ўпакорыў нас у месцы лісіным і прыкрыў нас ценем смерці.
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і калі б працягнулі рукі да боства чужога,
ці ж бы Бог не спытаў бы з нас за гэта? Ён жа пазведаў таямніцы сэрца.
Бо дзеля Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас авечкамі на зарэз.
Прабудзіся, чаму дрэмлеш, Госпадзе? Прачніся і не пакідай [нас] да канца!
Чаму адварочваеш аблічча Сваё, забываешся пра гора наша і бяду нашую?
Бо ўпакорана ў попеле душа наша, цесна звязана з зямлёю чэрава наша.
Паўстань, Госпадзе, падтрымай нас і адкупі нас дзеля міласэрнасці Тваёй.
