Псалтыр 44 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Маскіль.
Кіраўніку хору. Сыноў Караха. Навучаньне.
Божа, на свае вушы мы пачулі; нашы бацькі нам расказалі пра справу, якую ўчыніў Ты ў дні іх, у дні даўнейшыя.
Божа! Вушамі нашымі мы чулі, бацькі нашыя нам абвясьцілі пра справы, якія Ты ўчыніў у дні іхнія, у дні старадаўнія.
Ты рукой Тваёю прагнаў паганаў і насадзіў іх, вынішчыў народы і памножыў іх.
Ты рукою Тваёю вырваў паганаў, а іх пасадзіў; вынішчыў народы, а іх разрасьціў.
Бо яны не сваім мячом завалодалі зямлёю і не іх плячо збавіла іх, а Твая правіца, і плячо Тваё, і святло аблічча Твайго, бо Ты іх узлюбіў.
Бо не мячом сваім яны ўзялі на ўласнасьць зямлю, не рамяно іхняе збавіла іх, але правіца Твая і рамяно Тваё, і сьвятло аблічча Твайго, бо Ты меў ласку да іх.
Ты — Валадар мой і Бог мой, Які даруеш збаўленне Якубу.
Ты — Валадар мой, о Божа! Дык загадай, [каб прыйшло] збаўленьне Якубу!
З Табою мы праганялі непрыяцеляў нашых і ў імя Тваё стапталі паўстаючых супраць нас.
Праз Цябе мы паб’ем прыгнятальнікаў нашых, праз імя Тваё стопчам тых, што паўстаюць супраць нас.
Бо не ў сваім луку я ўпэўнены быў, і не меч мой збаўляў мяне.
Бо не на лук спадзяюся я, і меч мой ня збавіць мяне,
Але Ты збавіў нас ад нападнікаў нашых і тых, што ненавідзелі нас, Ты пасарамаціў.
але Ты збавіў нас ад прыгнятальнікаў нашых і асароміў тых, што нас ненавідзяць.
Цэлы дзень мы будзем пахваляцца Богам і будзем вызнаваць імя Тваё вечна.
У Богу мы хвалімся ўсе дні, і імя Тваё навекі будзем славіць! (Сэлях)
Цяпер жа адпіхнуў Ты нас і пасарамаціў нас і не будзеш выступаць, Божа, побач з дабрадзейнасцямі нашымі.
Але Ты нас пакінуў і нас асароміў, і не выходзіш разам з войскамі нашымі.
Павярнуў Ты нас на ўцёкі перад непрыяцелямі нашымі; і тыя, што ўзненавідзелі нас, разрабавалі для сябе.
Ты павярнуў нас наўцёкі перад прыгнятальнікамі нашымі, а ненавісьнікі нашыя нас зрабавалі.
На ўбой выдаў Ты нас, быццам авечак, ды між народаў расцерушыў Ты нас.
Ты нас аддаў, як авечак, каб нас паелі, і расьцярушыў нас між паганаў.
Народ Свой прадаў Ты за марную плату і не шмат здабыў Ты, прадаўшы яго.
Ты прадаў народ Твой за марную плату і не падняў кошту яго.
Ты выставіў нас на ганьбу нашым суседзям, на пагарджанне і на пасмешышча тым, што жывуць навокал нас.
Ты выставіў нас на ганьбаваньне суседзям нашым, на кпіны і насьмешкі тых, што навокал нас.
Ты выставіў нас, як прыказку між паганамі, на пагардлівае ківанне галавою між народамі.
Ты ў прыказку ўвёў нас сярод паганаў, і народы ківаюць галовамі [над намі].
Няслава мая цэлы дзень перада мною, і сорам твару майго агарнуў мяне
Увесь дзень ганьба мая перада мною, і сорам аблічча майго пакрывае мяне
ад голасу таго, хто ўпікае мне і ўзводзіць паклёп на мяне, ад аблічча непрыяцеля і ката.
бо [чую] голас тых, якія зьневажаюць і лаюць мяне, бо [бачу] аблічча ворага і мсьціўцы.
Усё гэта найшло на нас, мы, аднак, не забыліся пра Цябе і не ўчынілі несправядлівасці ў адносінах да запавету Твайго.
Усё гэта прыйшло на нас, хоць мы не забыліся на Цябе і ня здрадзілі запавету з Табою.
Усё ж не адступілася назад сэрца наша і ногі нашыя не збочылі са сцежкі Тваёй;
Не адступілася сэрца нашае і не адхіляліся крокі нашыя ад шляху Твайго,
але Ты ўпакорыў нас у месцы лісіным і прыкрыў нас ценем смерці.
хоць Ты скрышыў нас у месцы цмокаў і накрыў нас ценем сьмерці.
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і калі б працягнулі рукі да боства чужога,
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і цягнулі рукі нашыя да бога чужога,
ці ж бы Бог не спытаў бы з нас за гэта? Ён жа пазведаў таямніцы сэрца.
ці ж бы Бог не дазнаўся пра гэта? Бо Ён ведае таямніцы сэрца!
Бо дзеля Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас авечкамі на зарэз.
Бо за Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас за авечак на зарэз.
Прабудзіся, чаму дрэмлеш, Госпадзе? Прачніся і не пакідай [нас] да канца!
Збудзіся! Чаму сьпіш, Госпадзе? Абудзіся, не пакінь нас навекі!
Чаму адварочваеш аблічча Сваё, забываешся пра гора наша і бяду нашую?
Чаму Ты хаваеш аблічча Тваё, забываешся на пакуты і прыгнечаньне нашае?
Бо ўпакорана ў попеле душа наша, цесна звязана з зямлёю чэрава наша.
Бо ўкінута ў пыл душа нашая, прыляпілася да зямлі нутро нашае.
Паўстань, Госпадзе, падтрымай нас і адкупі нас дзеля міласэрнасці Тваёй.
Паўстань на ўспамогу нам, выбаў нас дзеля міласэрнасьці Тваёй!
