Псалтыр 62 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

Кіраўніку хору. Паводле Ідытун. Псальм. Давідаў.
 
Кіраўніку хору: на лад Едутуна. Псальм Давіда.

Толькі ў Богу спачні, душа мая, бо ад Яго — збаўленне маё.
 
Толькі ў Богу супакойваецца душа мая, ад Яго збаўленьне маё.

Сапраўды, Ён — прыстанішча маё і збаўленне маё, абарона мая — не пахіснуся больш.
 
Толькі Ён — скала мая і збаўленьне маё, умацаваны замак мой, дык я не пахіснуся.

Што вы кідаецеся на чалавека, быццам на сцяну пахілую або плот павалены, што вы ўсе руйнуеце [яго]?
 
Як доўга будзеце насядаць на чалавека? Вы ўсе [хочаце] забіць [яго], як тая сьцяна, што скранулася, як агароджа, што валіцца.

Вось, задумваюць яны спіхнуць мяне з вышыні маёй, захапляюцца маной. Вуснамі сваімі дабраслаўляюць, а сэрцам праклінаюць.
 
Яны толькі і радзяцца, як скінуць [яго] з высачыні; ім даспадобы няпраўда; яны вуснамі дабраслаўляюць, але ў нутры сваім праклінаюць! (Сэлях)

Толькі ў Богу спачывае душа мая, бо ад Яго — цярплівасць мая.
 
Толькі ў Богу супачынеш, душа мая, бо на Яго спадзяваньне маё.

Сапраўды, Ён — Бог мой і збаўленне маё, абарона мая — не пахіснуся.
 
Толькі Ён — скала мая і збаўленьне маё, умацаваны замак мой, дык не пахіснуся.

У Богу — збаўленне маё і слава мая; Бог моцы маёй, і прыстанішча маё — ў Богу.
 
У Богу збаўленьне маё і слава мая; скала моцы маёй, прыстанішча маё ў Богу.

Майце надзею ў Ім, уся грамада людская, адчыніце перад Ім сэрцы вашыя; Бог — прыстанішча для нас.
 
На Яго спадзявайся ў кожны час, народзе! Вылівайце перад абліччам Ягоным сэрцы вашыя, бо Бог — прыстанішча нашае. (Сэлях)

Сапраўды, марнасць — сыны Адамавы, мана — сыны чалавечыя. Калі на шалях яны ўздымаюцца, то ўсе — лягчэйшыя за дым.
 
Сыны чалавечыя — толькі марнасьць, сыны людзкія — хлусьня; калі пакладзеш іх на шалі, яны разам лягчэй за марнасьць!

Не спадзявайцеся на гвалт і не падманвайце сябе крадзяжом, хоць бы багацце і павялічвалася — не прыкладайце [да яго] сэрца.
 
Не спадзявайцеся на крыўду, не марнейце ў зрабаваным, калі вам памножыцца багацьце, сэрца свайго да яго не прыкладайце!

Раз прамовіў Бог, гэтыя дзве рэчы пачуў я: бо сіла — у Бога,
 
Раз сказаў Бог, а я двойчы пачуў гэта, што сіла — у Бога.

і ў Цябе, Госпадзе, — міласэрнасць; бо Ты аддаеш кожнаму па справах яго.
 
І ў Цябе міласэрнасьць, Госпадзе, бо Ты даеш чалавеку паводле ўчынкаў ягоных.