Псалтыр 102 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Маленне гаротніка, які, спакутаваны, вылівае тугу сваю перад Богам.
Малітва прыгнечанага, калі ён зьнемагае і перад ГОСПАДАМ вылівае смутак свой.
Госпадзе, выслухай маю малітву, і хай кліч мой дойдзе да Цябе.
ГОСПАДЗЕ, пачуй малітву маю, і лямант мой няхай дойдзе да Цябе!
Не хавай аблічча Твайго ад мяне; у які б дзень ні бедаваў я, нахіні да мяне вуха Тваё. У які б дзень ні прызваў Цябе, хутка выслухай мяне.
Не хавай аблічча Твайго ад мяне ў дзень уціску, прыхілі да мяне вуха Тваё ў дзень, калі клічу; хутчэй адкажы мне.
Бо дні мае зніклі, як дым, і косці мае згарэлі, як вецце.
Бо зьніклі, як дым, дні мае, і косткі мае выпаленыя як у гарне.
Звяла, як сена, і высахла сэрца маё, бо забыўся я спажыць хлеб мой.
Скошанае як трава і высахлае сэрца маё, ажно забываюся я есьці хлеб свой.
Ад голасу стогну майго прысохла шкура мая да касцей.
Ад голасу ўздыханьня майго косткі мае прыляпіліся да цела майго.
Стаўся я падобным да пустыннага пелікана, стаўся я, як сава ў руінах.
Я падобны да пэлікана ў пустыні, стаўся як пугач сярод спусташэньня.
Страціў я сон і стаўся, быццам самотны верабей на страсе.
Я ня сплю і стаўся як птушка самотная на даху.
Цэлы дзень зневажалі мяне мае непрыяцелі, якія, распаляючыся супраць мяне, пракліналі мяне.
Увесь дзень зьневажаюць мяне ворагі мае; тыя, што сьмяюцца з мяне, запрысягнуліся супраць мяне.
Бо еў я попел, як хлеб, а пітво маё мяшаў са слязамі
Бо я ем попел як хлеб, і напой мой са сьлязьмі мяшаю
з прычыны гневу і раздражнёнасці Тваёй, бо, узнёсшы, Ты скінуў мяне.
праз гнеў [Твой] і абурэньне, бо Ты падняў мяне і кінуў.
Дні мае, як цень, сышлі, і я, як трава, высах.
Дні мае, быццам цені, зьнікаюць, і я сохну, быццам трава.
Але Ты, Госпадзе, трываеш век, і памяць Твая — на ўсе пакаленні.
А Ты, ГОСПАДЗЕ, будзеш жыць на вякі, і памяць Твая — з пакаленьня ў пакаленьне.
Ты, паўстаўшы, злітуешся над Сіёнам, бо час злітавацца над ім, бо надышоў час,
Ты паўстанеш, зьлітуешся над Сыёнам, бо час дараваць яму, бо прыйшла пара.
бо спадабаліся слугам Тваім каменні яго, і шкада ім парахна яго.
Бо слугі Твае маюць ласку да камянёў ягоных і літасьць — над пылам ягоным.
І паганы будуць шанаваць імя Тваё, Госпадзе, а ўсе цары зямлі — славу Тваю.
І будуць баяцца народы імя ГОСПАДА, і ўсе валадары зямныя — славы Тваёй,
Бо збудаваў Госпад Сіён і з’явіўся ў славе Сваёй.
бо адбудаваў ГОСПАД Сыён і даў убачыць Сябе ў славе Сваёй.
Звярнуў увагу Ён на малітву ўбогага, і не выказаў пагарды да просьбаў іх.
Ты прыхіліўся да малітвы прыніжанага і не пагардзіў малітвамі іхнімі.
Трэба гэта спісаць для наступнага пакалення, і народ, які будзе сабраны, будзе хваліць Госпада.
Будзе запісана гэта для пакаленьня наступнага, і народ, які будзе створаны, будзе хваліць ГОСПАДА,
Бо паглядзеў з высокага свяцілішча Свайго, Госпад з неба зірнуў на зямлю,
бо Ён глянуў з вышыні сьвятасьці Сваёй, паглядзеў ГОСПАД з нябёсаў на зямлю,
каб пачуць стогны ўвязненых, каб развязаць сыноў смерці,
каб пачуць стогны вязьня, каб вызваліць сыноў, сказаных на сьмерць,
каб абвяшчалі на Сіёне імя Госпада, а хвалу Яго — у Ерузаліме,
каб апавядалі на Сыёне імя ГОСПАДА, і хвалу Ягоную — у Ерусаліме,
калі будуць сабраныя разам народы і каралеўствы, каб служыць Госпаду.
калі разам зьбяруцца народы і валадарствы, каб служыць ГОСПАДУ.
Прынізіў Ён на шляху магуцце маё, скараціў дні мае.
Змардаваў Ён у дарозе сілу маю, скараціў дні мае.
Я скажу: «Божа мой, не прымай мяне ў палавіне дзён маіх; Твае гады трываюць праз усе пакаленні.
Я кажу: «Божа мой, не вазьмі Ты мяне ў палове дзён маіх! З пакаленьня ў пакаленьне гады Твае!
Напачатку заснаваў Ты зямлю; і неба — стварэнне рук Тваіх.
Здаўна Ты заснаваў зямлю, і нябёсы — твор рук Тваіх.
Яны загінуць, а Ты застанешся, і ўсе яны, як вопратка, састарэюць, і Ты скруціш іх, і яны пераменяцца,
Яны згінуць, а Ты застанешся; і ўсе яны, як адзеньне, спарахнеюць, як вопратку іх пераменіш, і яны пераменяцца;
а Ты Той самы, і гады Твае не скончацца.
а Ты — Той самы, і гады Твае ня маюць канца!
Сыны Тваіх слуг будуць жыць, і патомства іх перад абліччам Тваім будзе ўмацоўвацца».
Сыны слугаў Тваіх будуць жыць, і насеньне іхняе будзе ўмацаванае перад абліччам Тваім».
