Псалтыр 102 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Маленне гаротніка, які, спакутаваны, вылівае тугу сваю перад Богам.
Малітва ўбогага, калі ён высілены і перад відам СПАДАРОВЫМ вылівае жальбу сваю.
Госпадзе, выслухай маю малітву, і хай кліч мой дойдзе да Цябе.
СПАДАРУ, пачуй малітву маю, і галашэньне мае няхай да Цябе прыйдзе.
Не хавай аблічча Твайго ад мяне; у які б дзень ні бедаваў я, нахіні да мяне вуха Тваё. У які б дзень ні прызваў Цябе, хутка выслухай мяне.
Не хавай віду Свайго ад мяне таго дня, калі я ў бядзе; нахіні вуха Свае да мяне; у дзень, калі я гукаю, борзда адкажы імне;
Бо дні мае зніклі, як дым, і косці мае згарэлі, як вецце.
Бо шчэзьлі ў дыме дні мае, і косьці мае спалены, як на вогнішчу.
Звяла, як сена, і высахла сэрца маё, бо забыўся я спажыць хлеб мой.
Пабіта, як трава, і ссохла сэрца мае, так што я забыўся есьці хлеб свой.
Ад голасу стогну майго прысохла шкура мая да касцей.
З прычыны ёкату майго прыліпла косьць мая да цела майго.
Стаўся я падобным да пустыннага пелікана, стаўся я, як сава ў руінах.
Стаў я падобны да пэлікана пустыні і стаўся, як сава на разьвярненьнях.
Страціў я сон і стаўся, быццам самотны верабей на страсе.
Я чукавы і я, як птушка адзінотная на страсе.
Цэлы дзень зневажалі мяне мае непрыяцелі, якія, распаляючыся супраць мяне, пракліналі мяне.
Увесь дзень злосьнікі мае вернуць на мяне, злыя на мяне клінуць мяне.
Бо еў я попел, як хлеб, а пітво маё мяшаў са слязамі
Гэта ж я еў попел, як хлеб, і напітак свой з плачам мяшаў,
з прычыны гневу і раздражнёнасці Тваёй, бо, узнёсшы, Ты скінуў мяне.
З прычыны абурэньня Твайго а гневу Твайго; бо Ты падняў мяне й кінуў мяне.
Дні мае, як цень, сышлі, і я, як трава, высах.
Дні мае, як сьцень, што чэзьне; і я, як трава, сохну.
Але Ты, Госпадзе, трываеш век, і памяць Твая — на ўсе пакаленні.
Але Ты, СПАДАРУ, жывеш на векі, і памятка Твая ад пакаленьня да пакаленьня.
Ты, паўстаўшы, злітуешся над Сіёнам, бо час злітавацца над ім, бо надышоў час,
Ты паўстанеш, паспагадаеш Сыёну; бо пара зьмілавацца над ім; бо прышоў рок;
бо спадабаліся слугам Тваім каменні яго, і шкада ім парахна яго.
Бо зычаць слугі Твае камянёў яго, і яны зычлівыя да пылу яго.
І паганы будуць шанаваць імя Тваё, Госпадзе, а ўсе цары зямлі — славу Тваю.
І будуць баяцца народы імені СПАДАРОВАГА, і ўсі каралі зямлі — славы Твае;
Бо збудаваў Госпад Сіён і з’явіўся ў славе Сваёй.
Бо СПАДАР збудуе Сыён, зьявіцца ў славе Сваёй.
Звярнуў увагу Ён на малітву ўбогага, і не выказаў пагарды да просьбаў іх.
Прыхінецца да малітвы галечы й не пагрэбуе маленьням іхным.
Трэба гэта спісаць для наступнага пакалення, і народ, які будзе сабраны, будзе хваліць Госпада.
Запішуць гэта прыйдучаму пакаленьню, і люд новаствораны будзе хваліць ЯГА,
Бо паглядзеў з высокага свяцілішча Свайго, Госпад з неба зірнуў на зямлю,
Бо Ён глянуў далоў з вышыні сьвятыні Свае, СПАДАР ізь нябёс на зямлю глядзеў,
каб пачуць стогны ўвязненых, каб развязаць сыноў смерці,
Каб пачуць ёкат вязьня, аслабаніць прызначаных на сьмерць,
каб абвяшчалі на Сіёне імя Госпада, а хвалу Яго — у Ерузаліме,
Каб абяшчалі імя СПАДАРОВА на Сыёне й хвалу Ягоную ў Ерузаліме,
калі будуць сабраныя разам народы і каралеўствы, каб служыць Госпаду.
Як зьбяруцца ўсі люды й каралеўствы служыць СПАДАРУ.
Прынізіў Ён на шляху магуцце маё, скараціў дні мае.
Высіліў на дарозе сілу маю, скараціў дні мае.
Я скажу: «Божа мой, не прымай мяне ў палавіне дзён маіх; Твае гады трываюць праз усе пакаленні.
Я сказаў: «Божа мой! не вазьмі мяне ў палавіцы дзён маіх. Гады Твае з пакаленьня да пакаленьня.
Напачатку заснаваў Ты зямлю; і неба — стварэнне рук Тваіх.
Здаўна Ты залажыў землі, і работа рук Тваіх нябёсы.
Яны загінуць, а Ты застанешся, і ўсе яны, як вопратка, састарэюць, і Ты скруціш іх, і яны пераменяцца,
Яны загінуць, але Ты будзеш трываць; усі яны, як адзецьце, згніюць, як уборы, Ты адменіш іх, і адменяцца;
а Ты Той самы, і гады Твае не скончацца.
Але Ты тый самы, і гады Твае ня скончацца.
Сыны Тваіх слуг будуць жыць, і патомства іх перад абліччам Тваім будзе ўмацоўвацца».
Сынове слугаў Тваіх будуць перабываць, і насеньне іхнае перад Табою ўмацуецца».