Псалтыр 137 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Над рэкамі Бабілона, там сядзелі мы і плакалі, калі ўспаміналі Сіён.
Ля рэк Бабілёнскіх, там сядзелі мы й плакалі, як успаміналі Сыён.
На вербах пасярод яго павесілі мы свае цытры.
На вербах сярод яго павесілі нашыя гарпы;
Бо там тыя, што завялі нас у палон, прасілі песень у нас і тыя, што крыўдзілі нас, — радасці: «Паспявайце нам якую песню Сіёнскую!»
Бо там тыя, што ўзялі нас у палон, вымагалі ў нас словаў песьні; і тыя, што прысілілі нас выць — радасьці: «Сьпяіце нам ізь песьняў Сыёнскіх».
Як жа мы будзем спяваць песню Госпадаву ў чужой зямлі?
Як будзем пяяць песьні СПАДАРОВЫ ў чужой зямлі?
Калі б забыўся я пра цябе, Ерузалім, хай забудуся пра правіцу маю.
Калі я забудуся цябе, Ерузаліме, няхай забудзецца мяне правіца мая;
Хай прысохне язык мой да глоткі маёй, калі я не ўспомню пра цябе, калі я не пастаўлю Ерузалім на чале весялосці маёй.
Няхай язык мой прыліпне да паднябеньня майго, калі я ня ўспомню цябе, калі ня дам перавагі Ерузаліму над найвышшай радасьцяй сваёй.
Нагадай, Госпадзе, сынам Эдомавым дні Ерузаліма; яны гаварылі: «Спусташыце, спусташыце яго аж да падмурка».
Прыпомні, СПАДАРУ, сыном Едомавым дзень Ерузаліму, каторыя казалі: «Бурай, бурай аж да поду яго».
Дачка Бабілона — спусташальніца, шчасны той, хто аддасць табе адплату тваю, якую ты нам заплаціла;
Дачка Бабілёну, нішчыцелка, шчасьлівы, хто адплаце табе за ўчынак, што ты ўчыніла нам;
шчасны, хто схопіць і паб’е дзяцей тваіх аб камень.
Шчасьлівы, хто схопе й разаб’ець дзецяняты твае аб скалу.