Псалтыр 137 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Над рэкамі Бабілона, там сядзелі мы і плакалі, калі ўспаміналі Сіён.
 
Ля рэк Бабілёнскіх, там сядзелі мы й плакалі, як успаміналі Сыён.

На вербах пасярод яго павесілі мы свае цытры.
 
На вербах сярод яго павесілі нашыя гарпы;

Бо там тыя, што завялі нас у палон, прасілі песень у нас і тыя, што крыўдзілі нас, — радасці: «Паспявайце нам якую песню Сіёнскую!»
 
Бо там тыя, што ўзялі нас у палон, вымагалі ў нас словаў песьні; і тыя, што прысілілі нас выць — радасьці: «Сьпяіце нам ізь песьняў Сыёнскіх».

Як жа мы будзем спяваць песню Госпадаву ў чужой зямлі?
 
Як будзем пяяць песьні СПАДАРОВЫ ў чужой зямлі?

Калі б забыўся я пра цябе, Ерузалім, хай забудуся пра правіцу маю.
 
Калі я забудуся цябе, Ерузаліме, няхай забудзецца мяне правіца мая;

Хай прысохне язык мой да глоткі маёй, калі я не ўспомню пра цябе, калі я не пастаўлю Ерузалім на чале весялосці маёй.
 
Няхай язык мой прыліпне да паднябеньня майго, калі я ня ўспомню цябе, калі ня дам перавагі Ерузаліму над найвышшай радасьцяй сваёй.

Нагадай, Госпадзе, сынам Эдомавым дні Ерузаліма; яны гаварылі: «Спусташыце, спусташыце яго аж да падмурка».
 
Прыпомні, СПАДАРУ, сыном Едомавым дзень Ерузаліму, каторыя казалі: «Бурай, бурай аж да поду яго».

Дачка Бабілона — спусташальніца, шчасны той, хто аддасць табе адплату тваю, якую ты нам заплаціла;
 
Дачка Бабілёну, нішчыцелка, шчасьлівы, хто адплаце табе за ўчынак, што ты ўчыніла нам;

шчасны, хто схопіць і паб’е дзяцей тваіх аб камень.
 
Шчасьлівы, хто схопе й разаб’ець дзецяняты твае аб скалу.