Псалтыр 137 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
Каля рэк Бабілонскіх сядзелі мы там і плакалі, Сыён успамінаючы.
Ля рэк Бабілёнскіх, там сядзелі мы й плакалі, як успаміналі Сыён.
На вербах сярод яго мы павесілі гусьлі нашыя.
На вербах сярод яго павесілі нашыя гарпы;
Бо там тыя, што нас паланілі, жадалі ад нас словаў песьні, і нішчыцелі нашыя — радасьці: «Засьпявайце нам нешта з песьняў Сыёнскіх!»
Бо там тыя, што ўзялі нас у палон, вымагалі ў нас словаў песьні; і тыя, што прысілілі нас выць — радасьці: «Сьпяіце нам ізь песьняў Сыёнскіх».
Як жа сьпяваць нам сьпеў ГОСПАДА ў зямлі чужой?
Як будзем пяяць песьні СПАДАРОВЫ ў чужой зямлі?
Калі я забудуся пра цябе, Ерусаліме, няхай забудзецца пра мяне правіца мая!
Калі я забудуся цябе, Ерузаліме, няхай забудзецца мяне правіца мая;
Няхай язык мой прыліпне да паднябеньня майго, калі я ня буду памятаць пра цябе, калі не ўзьніму Ерусалім па-над найвышэйшую радасьць маю!
Няхай язык мой прыліпне да паднябеньня майго, калі я ня ўспомню цябе, калі ня дам перавагі Ерузаліму над найвышшай радасьцяй сваёй.
Прыгадай, ГОСПАДЗЕ, сынам Эдому дзень Ерусаліму, калі яны казалі: «Руйнуйце яго, руйнуйце аж да падвалінаў!»
Прыпомні, СПАДАРУ, сыном Едомавым дзень Ерузаліму, каторыя казалі: «Бурай, бурай аж да поду яго».
Дачка Бабілону, ты будзеш зруйнаваная! Шчасьлівы той, хто адплаціць табе за тое, што ты нам зрабіла!
Дачка Бабілёну, нішчыцелка, шчасьлівы, хто адплаце табе за ўчынак, што ты ўчыніла нам;
Шчасьлівы той, хто немаўлятаў тваіх схопіць і паб’е аб скалу.
Шчасьлівы, хто схопе й разаб’ець дзецяняты твае аб скалу.
