Псалтыр 16 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
Залатая песьня Давіда. Захавай мяне, Божа, бо я ў Табе маю надзею.
Міхтам Давідаў. Крый мяне, Божа, бо я баранюся Табою.
Кажу я да ГОСПАДА: «Ты — Госпад мой; добрасьць мая нішто перад Табою».
Ты, душа мая сказала СПАДАРУ: «Ты Спадар мой; мае дабро ня надабе Табе».
Да сьвятых, якія на зямлі, і да слаўных [Тваіх], да іх усё імкненьне маё.
Да сьвятых жа, што на зямлі, і да дабрародных — да іх усе жаданьне мае!
Памножацца прыкрасьці ў тых, якія сьпяшаюцца за [богам] чужым; я ня буду выліваць ахвяры іхняй крывавай, ані імёнаў іхніх ня буду браць у вусны мае.
Хай памножацца немарасьці тых, што барзьдзяць да другога; я не ўзальлю ўзьліваньняў іхных крывяных і ня буду насіць імёнаў іхных на вуснах сваіх.
ГОСПАД — частка долі маёй і келіху [майго]; Ты трымаеш лёс мой.
СПАДАР дзель спадку майго а чары мае; Ты падпіраеш долю маю.
[Меральныя] шнуры мае прайшлі ў цудоўных [мясьцінах], і спадчына прыемная для мяне.
Паварозы імне выпалі ў прыемных месцах, запраўды я маю харошы спадак.
Буду дабраслаўляць ГОСПАДА, Які радзіць мне, і ўначы ўшчуваюць мяне ныркі мае.
Дабраслаўлю СПАДАРА, што радзе імне; запраўды начамі вучаць мяне ныркі мае.
Маю я ГОСПАДА перад сабою заўсёды, бо Ён праваруч мяне, дык не пахіснуся.
Станаўлю СПАДАРА перад сабою штачасна, бо Ён з правага боку майго, — не пахіснуся.
Дзеля гэтага ўзьвесялілася сэрца маё і радуецца слава мая, нават цела маё супачыне бясьпечна,
Затым вяселіцца сэрца мае, цешыцца чэсьць мая, запраўды цела мае таксама жыхара бясьпечна;
бо Ты не пакінеш душу маю ў пекле і не дасі сьвятому Твайму ўбачыць парахненьне.
Бо Ты не пакінеш душы мае ў шэолю, не дасі дабрачэсьліваму Свайму бачыць раскладу.
Ты дасі мне ведаць шлях жыцьця; перад абліччам Тваім поўня радасьці, праваруч Цябе — раскоша заўсёды.
Ты пакажаш імне сьцежку жыцьця; перад відам Тваім паўніня радасьці, прыемнасьці праваруч Цябе заўсёды.
