Псалтыр 36 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Кіраўніку хору. Слугі ГОСПАДА Давіда.
 
Кіраўніку хору. Слугі СПАДАРОВАГА Давіда.

Правіна бязбожніка засьведчана ў сэрцы маім: няма страху Божага перад вачыма ягонымі,
 
Унутры сэрца майго ё слова праз выступ бязбожнага: «Няма боязьні Божае перад ачыма ягонымі».

бо ён ашуквае сябе ў вачах сваіх, нібы шукае беззаконьня свайго, каб узьненавідзець яго.
 
Бо ён падлыгуе сабе ў ваччу сваім, каб зьдзеяць бяспраўе свае аж да зьненавіджаньня яго.

Словы вуснаў ягоных — злачынства і падступнасьць, ён не захацеў разумець, каб рабіць добрае.
 
Словы вуснаў ягоных — крыўда а ашука; ён перастаў быць мудрым і рабіць дабро;

Ён злачынства надумляе на ложку сваім, ён стаіць на шляху нядобрым і ня грэбуе злом.
 
Крыўду ён задумляе на ложку сваім; станавіцца на дарогу благую; ліхам ня брыдзіцца.

ГОСПАДЗЕ! Да нябёсаў міласэрнасьць Твая, а вернасьць Твая — аж да аблокаў!
 
СПАДАРУ, у нябёсах ласка Твая, вернасьць Твая да булакоў.

Праведнасьць Твая — быццам Божыя горы, суды Твае — як вялізнае бяздоньне! Людзей і скаціну Ты збаўляеш, ГОСПАДЗЕ.
 
Справядлівасьць Твая, як горы Божыя; суды Твае, як вялікая глыбіня. Чалавека а жывёлу Ты ратуеш, СПАДАРУ.

Якая каштоўная, Божа, міласэрнасьць Твая! Сыны чалавечыя ў ценю крылаў Тваіх маюць надзею.
 
Якая дарагая ласка Твая, Божа! і сынове людзкія ў сьценю крылаў Тваіх хаваюцца;

Яны насычаюцца ад тлустасьці Дому Твайго, і са струмяня асалодаў Тваіх Ты іх поіш,
 
Яны поўняцца тукам дому Твайго, і з цур’я раскошаў Сваіх Ты даеш ім піць;

бо крыніца жыцьця — у Табе, у сьвятле Тваім мы бачым сьвятло.
 
Бо ў Цябе жарало жыцьця; у сьвятліні Тваёй мы бачым сьвятліню.

Расьцягні міласэрнасьць Тваю над тымі, што ведаюць Цябе, і праведнасьць Тваю — над [людзьмі] са шчырым сэрцам.
 
Прасьцягні ласку Сваю тым, што знаюць Цябе, і справядлівасьць Сваю пасьцівым сэрцам!

Няхай не наступіць на мяне нага пыхлівых, і рука бязбожніка няхай ня зрушыць мяне.
 
Не прывядзі мяне пад нагу пыхатага, і рука нягоднага хай ня прысіле мяне да туляньня.

Там упадуць злачынцы, паваляцца і ня здолеюць паўстаць.
 
Там паваленыя ліхадзеі, яны кіненыя, ня могуць устаць.