Псалтыр 16 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Залатая песьня Давіда. Захавай мяне, Божа, бо я ў Табе маю надзею.
 
Міктам Давіда. Захавай мяне, Божа, бо я на Цябе спадзяюся.

Кажу я да ГОСПАДА: «Ты — Госпад мой; добрасьць мая нішто перад Табою».
 
Сказаў я Госпаду: «Ты — Госпад мой, няма для мяне дабра без Цябе».

Да сьвятых, якія на зямлі, і да слаўных [Тваіх], да іх усё імкненьне маё.
 
Да святых, што ёсць на зямлі, да слаўных Тваіх, — да іх усё памкненне маё.

Памножацца прыкрасьці ў тых, якія сьпяшаюцца за [богам] чужым; я ня буду выліваць ахвяры іхняй крывавай, ані імёнаў іхніх ня буду браць у вусны мае.
 
Памнажаюцца смуткі тых, якія спяшаюцца ўслед за чужымі багамі. Не буду складаць ім ахвяры крывавай і не назаву іх імёнаў вуснамі маімі.

ГОСПАД — частка долі маёй і келіху [майго]; Ты трымаеш лёс мой.
 
Госпад — доля спадчыны маёй і келіха майго: Ты той, Хто трымае лёс мой.

[Меральныя] шнуры мае прайшлі ў цудоўных [мясьцінах], і спадчына прыемная для мяне.
 
Межы мае выпалі ў [месцах] прыемных, і спадчына мая — выдатная для мяне.

Буду дабраслаўляць ГОСПАДА, Які радзіць мне, і ўначы ўшчуваюць мяне ныркі мае.
 
Дабраслаўляю я Госпада, Які надае мне разуменне, звыш таго, і па начах навучае мяне нутро маё.

Маю я ГОСПАДА перад сабою заўсёды, бо Ён праваруч мяне, дык не пахіснуся.
 
Ставіў я Госпада перад вачамі маімі заўсёды; калі Ён праваруч мяне, нічога не баюся.

Дзеля гэтага ўзьвесялілася сэрца маё і радуецца слава мая, нават цела маё супачыне бясьпечна,
 
Дзеля таго ўзрадавалася сэрца маё і ўзвесялілася душа мая; звыш таго, і цела маё супакоіцца ў спадзяванні.

бо Ты не пакінеш душу маю ў пекле і не дасі сьвятому Твайму ўбачыць парахненьне.
 
Бо не пакінеш душы маёй у пекле ды не дасі святому Твайму ўбачыць парахненне.

Ты дасі мне ведаць шлях жыцьця; перад абліччам Тваім поўня радасьці, праваруч Цябе — раскоша заўсёды.
 
Ты даў мне пазнаць дарогі жыцця, Ты напоўніш мяне радасцю ад аблічча Твайго, асалода вечная ў правіцы Тваёй.