Псалтыр 16 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Міхтам Давідаў. Крый мяне, Божа, бо я баранюся Табою.
 
Міктам Давіда. Захавай мяне, Божа, бо я на Цябе спадзяюся.

Ты, душа мая сказала СПАДАРУ: «Ты Спадар мой; мае дабро ня надабе Табе».
 
Сказаў я Госпаду: «Ты — Госпад мой, няма для мяне дабра без Цябе».

Да сьвятых жа, што на зямлі, і да дабрародных — да іх усе жаданьне мае!
 
Да святых, што ёсць на зямлі, да слаўных Тваіх, — да іх усё памкненне маё.

Хай памножацца немарасьці тых, што барзьдзяць да другога; я не ўзальлю ўзьліваньняў іхных крывяных і ня буду насіць імёнаў іхных на вуснах сваіх.
 
Памнажаюцца смуткі тых, якія спяшаюцца ўслед за чужымі багамі. Не буду складаць ім ахвяры крывавай і не назаву іх імёнаў вуснамі маімі.

СПАДАР дзель спадку майго а чары мае; Ты падпіраеш долю маю.
 
Госпад — доля спадчыны маёй і келіха майго: Ты той, Хто трымае лёс мой.

Паварозы імне выпалі ў прыемных месцах, запраўды я маю харошы спадак.
 
Межы мае выпалі ў [месцах] прыемных, і спадчына мая — выдатная для мяне.

Дабраслаўлю СПАДАРА, што радзе імне; запраўды начамі вучаць мяне ныркі мае.
 
Дабраслаўляю я Госпада, Які надае мне разуменне, звыш таго, і па начах навучае мяне нутро маё.

Станаўлю СПАДАРА перад сабою штачасна, бо Ён з правага боку майго, — не пахіснуся.
 
Ставіў я Госпада перад вачамі маімі заўсёды; калі Ён праваруч мяне, нічога не баюся.

Затым вяселіцца сэрца мае, цешыцца чэсьць мая, запраўды цела мае таксама жыхара бясьпечна;
 
Дзеля таго ўзрадавалася сэрца маё і ўзвесялілася душа мая; звыш таго, і цела маё супакоіцца ў спадзяванні.

Бо Ты не пакінеш душы мае ў шэолю, не дасі дабрачэсьліваму Свайму бачыць раскладу.
 
Бо не пакінеш душы маёй у пекле ды не дасі святому Твайму ўбачыць парахненне.

Ты пакажаш імне сьцежку жыцьця; перад відам Тваім паўніня радасьці, прыемнасьці праваруч Цябе заўсёды.
 
Ты даў мне пазнаць дарогі жыцця, Ты напоўніш мяне радасцю ад аблічча Твайго, асалода вечная ў правіцы Тваёй.