Псалтыр 9 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. З прыгоды сьмерці Лабена. Псальма Давідава.
 
Кіраўніку хору. На мелодыю «Мут лабэн». Псальм Давідаў.

Выхваляю СПАДАРА ўсім сэрцам сваім, вылічу ўсі чудосы Твае.
 
АЛЕФ. Буду славіць Цябе, Госпадзе, усім сэрцам маім, распавядаць пра ўсе цуды Твае.

Радавацца а весяліцца буду ў Табе, буду апяваць імя Твае, Навышні.
 
Буду цешыцца і радавацца ў Табе, буду спяваць псальмы імю Твайму, Найвышэйшы!

Як абернуцца непрыяцелі мае назад, яны спаткнуцца а загінуць ад віду Твайго;
 
БЭТ. Калі ворагі мае паварочваюць назад, знясільваюцца яны і гінуць перад абліччам Тваім.

Бо Ты спраўляў Мой суд а Мой рассудак; Ты сядзеў на пасадзе, судзьдзя справядлівы.
 
Бо ўчыніў Ты суд мой і справу маю; сеў Ты на пасадзе, Суддзя справядлівы.

Ты зганіў народы, зьнішчыў нягоднага, выцер імя іхнае на векі а векі.
 
ГІМЭЛЬ. Ты ўгнявіўся на паганаў, знішчыў бязбожнага; імя іх зруйнаваў назаўсёды і на векі вечныя.

О непрыяцелю! скончыліся спустошаньні на векі, ты месты выкараніў, памятка іхная зьгінула зь імі.
 
Ворагі знішчаны, сталася спусташэнне вечнае, і гарады зруйнаваў Ты: згінула памяць пра іх з імі разам.

Але СПАДАР на векі сядзіць, Ён устанавіў да суду пасад Свой,
 
ГЭ. Госпад жа вечна трывае, прыгатаваў Ён на суд пасад Свой.

І Ён судзе сьвет у справядлівасьці, судзе люды ў шчырасьці.
 
І Сам будзе судзіць увесь свет па праўдзе, судзіць будзе народы паводле справядлівасці.

І будзе СПАДАР уцёкам уцісьненаму, у поры ўціску.
 
ВАЎ. І будзе Госпад прыстанішчам для прыгнеценага, прыстанішчам у час тугі, у трывозе.

І будуць спадзявацца на Цябе знаючыя імя Твае, бо Ты не пакідаеш шукаючых Цябе, СПАДАРУ.
 
І будуць спадзявацца на Цябе тыя, што спазналі імя Тваё, бо Ты не пакінуў тых, што шукаюць Цябе, Госпадзе.

Пейце СПАДАРУ, на Сыёне жывучаму, азнаймляйце меж людаў учынкі Ягоныя;
 
ДЗАЙН. Спявайце псальмы Госпаду, Які жыве на Сіёне, абвяшчайце пра дзейнасць Яго між паганаў.

Бо Ён імсьціць за кроў, помны, не забываецца галашэньня ўцісьненых.
 
Бо Той, Хто спаганяе за кроў, успомніў пра іх, не забыўся на плач убогіх.

Зьмілуйся над імною. СПАДАРУ! глянь на цярпеньні мае ад ненавідзячых мяне, Ты, Каторы ўзьнімаеш мяне ад брамаў сьмерці,
 
ГЭТ. Злітуйся нада мной, Госпадзе, паглядзі на прыгнёт мой ад ворагаў маіх, — Ты ўзносіш мяне ад брамы смерці,

Каб я вылічыў усі хвалы Твае ў брамах дачкі Сыёну; буду цешыцца ў спасеньню Тваім.
 
ТЭТ. каб абвясціў я ўсю хвалу Тваю пры браме дачкі Сіёна, каб радаваўся з дапамогі Тваёй.

Занурыліся народы ў яму, каторую выкапалі; у сець тую, што схавалі яны, лучыла нага іхная.
 
Уваліліся пагане ў яму, якую зрабілі, у пастцы, што схавалі, заблыталася нага іх саміх.

СПАДАР пазнаны. Ён учыніў суд; у работу рук сваіх заблытаўся нягодны. Размышленьне. Сэля.
 
Госпад даў спазнаць Сябе, учыніўшы суд; у справах рук сваіх заблытаўся грэшнік.

Зьвернуцца нягодныя да шэолю, усі народы, што забываюцца Бога;
 
ЁД. Няхай сыдуць грэшнікі ў пекла, усе пагане, што на Бога забываюцца.

Бо не назаўсёды забыты будзе ўбогі, і надзея бедных не загіне на векі.
 
КАФ. Бо не да канца будзе забыты ўбогі; спадзяванне ўбогага не згіне ў вечнасці.

Паўстань, СПАДАРУ! няхай ня дужэе людзіна, няхай народы правуюцца перад відам Тваім.
 
Уздыміся, Госпадзе, хай не ўзвышаецца чалавек; хай будуць суджаны пагане перад абліччам Тваім.

Напусьці, СПАДАРУ, страх на іх; хай знаюць народы, што яны людзі. Сэля.
 
Пастаў, Госпадзе, жах над імі, хай ведаюць пагане, што яны — людзі.