Псалтыр 38 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Псальма Давідава. На ўспамін.
Псальм Давідаў. На ўспамін.
СПАДАРУ! ня ў гневе Сваім гань мяне, у шпаркосьці Сваёй не казьнер мяне;
Госпадзе, не ўшчувай мяне ў абурэнні Тваім і не карай мяне ў гневе Тваім.
Бо стрэлы Твае пранізалі мяне, і лягла на мяне рука Твая.
Бо стрэлы Твае працялі мяне і апусцілася на мяне рука Твая,
Няма цэлага месца ў целе маім ад абурэньня Твайго, няма супакою ў касьцёх маіх ад грэху майго;
няма нічога здаровага ў маім целе праз гнеў Твой, няма супакою касцям маім праз грахі мае,
Бо бяспраўі мае перайшлі галаву маю; як цяжар цяжкі, яны цяжшыя за мяне.
бо правіннасці мае вышэй галавы маёй узняліся, прыгнятаюць яны мяне вельмі, быццам вялікі цяжар.
Сьмярдзяць і цякуць раны мае ад дурноты мае.
Сасмярдзелі і нагнаіліся раны мае праз дурноту маю.
Я сусім чыста загбаўшыся а згорбіўшыся, увесь дзень хаджу хмарны;
Сагнуты і прыгнечаны я надзвычайна, цэлы дзень хадзіў засмучаны.
Бо лядзьве мае напоўнены запаленьням, і няма цэлага месца ў целе маім.
Бо крыжавіна мая напоўнілася ліхаманкай, і няма нічога здаровага ў маім целе.
Я сусім чыста высілены а разьбіты, я крычэў ад парушэньня сэрца свайго.
Прыгнечаны і прыніжаны я надзвычайна, роў я ад трымцення сэрца майго.
Спадару! перад Табою ўсі зычэньні мае, і ўздых мой ад цябе не схаваны.
Госпадзе, перад Табою ўся жальба мая, і ўздыханне маё не ўтоена ад Цябе.
Сэрца мае вельма б’ецца; пакінула мяне сіла мая, і сьвятліні аччу маіх і тае няма ў мяне.
Затрапяталася сэрца маё, пакінула мяне сіла мая; святло вачэй маіх — і таго няма са мною.
Любовыя мае а прыяцелі мае сьцерагуцца болькі мае, і сваякі мае стаяць здалеку.
Прыяцелі мае і блізкія мае сталі наводдаль ад пакутаў маіх, а сваякі мае сталі здалёк.
І пастанавілі сеці шукаючыя душы мае, шукаючыя ліха імне гукаюць крывое і ізрадлівае думаюць цэлы дзень.
І расставілі пасткі тыя, што шукалі душу маю, а тыя, што вельмі жадалі мне ліха, прамаўлялі падступнае і цэлы дзень планавалі хітрасці.
Але я, як глухі, ня чую, як немы, што не адчыняе роту свайго.
А я, быццам глухі, не чую і, як нямы, не адкрываю вуснаў сваіх.
І стаўся я, як муж, што ня чуе, і няма ў вуснах ягоных ганеньня.
І зрабіўся я, быццам чалавек, які не чуе і не мае ў вуснах сваіх апраўданняў.
Бо на Цябе, СПАДАРУ, спадзяюся; Ты адкажаш, Спадару, Божа мой.
У Табе бо, Госпадзе, надзею маю, Ты выслухаеш, Госпадзе, Божа мой.
Бо сказаў я: «Каб не весяліліся зь мяне, як пахісьнецца нага мая; яны вяльмуюцца над імною»;
Дык вось я кажу: «Хай не пацяшаюцца з мяне, калі хістаюцца ногі мае, хай не ўзвышаюць сябе перада мной».
Бо я гатоў кульгаць, і боль мой перад імною кажначасна.
Я ўжо магу хутка зваліцца, і боль мой заўжды перада мной.
Бяспраўе свае я прызнаю, я ў клопаце з прычыны грэху свайго.
Дык і прызнаюся ў сваёй правіннасці і з прычыны граху майго я ўстрывожыўся.
Непрыяцелі мае жывы й дужэюць, і чысьленыя тыя, што невавідзяць мяне крыўдна.
Але непрыяцелі мае жывуць, і яны сталі дужэйшымі, і памножыліся тыя, што ненавідзяць мяне несправядліва.
Тыя, што адплачуюць імне благім за добрае, ненавідзяць мяне з тае прычыны, што я імкнуўся да дабра.
І тыя, што ліхам адплачваюць за дабро, нападаюць на мяне, бо іду я следам за дабром.
Не пакідай мяне, СПАДАРУ, Божа, не здаляйся ад мяне.
Не пакідай мяне, Госпадзе, Божа мой, не адступайся ад мяне,
Пабарзьдзі на помач імне, СПАДАРУ, спасеньне мае!
спяшайся мне на дапамогу, Госпадзе, Збаўца мой.