Псалтыр 62 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. Подле Ідуфуна. Псальма Давідава.
 
Кіраўніку хору. Паводле Ідытун. Псальм. Давідаў.

Адно ў Богу сьцішаецца душа мая, ад Яго спасеньне мае;
 
Толькі ў Богу спачні, душа мая, бо ад Яго — збаўленне маё.

Адно Ён скала мая а спасеньне мае, высокі горад мой: не пахіснуся шмат.
 
Сапраўды, Ён — прыстанішча маё і збаўленне маё, абарона мая — не пахіснуся больш.

Пакуль вы будзеце нападаць на людзіну і забіваць яе? Усі вы, як сьцяна, што нахінулася, як плот павалены.
 
Што вы кідаецеся на чалавека, быццам на сцяну пахілую або плот павалены, што вы ўсе руйнуеце [яго]?

Яны зраджаюцца ськінуць яго з вышыні; упадабалі ману; вуснамі дабраславяць, а ў нутру сваім клінуць. Сэля.
 
Вось, задумваюць яны спіхнуць мяне з вышыні маёй, захапляюцца маной. Вуснамі сваімі дабраслаўляюць, а сэрцам праклінаюць.

Адно ў Богу сьцішайся, душа мая, бо ад Яго надзея мая;
 
Толькі ў Богу спачывае душа мая, бо ад Яго — цярплівасць мая.

Адно Ён горад мой а спасеньне мае, высокая вежа мая: не пахіснуся.
 
Сапраўды, Ён — Бог мой і збаўленне маё, абарона мая — не пахіснуся.

У Богу спасеньне мае а чэсьць мая; моцная скала мая, прытулішча мае ў Богу.
 
У Богу — збаўленне маё і слава мая; Бог моцы маёй, і прыстанішча маё — ў Богу.

Людзе! спадзявайцеся на Яго ў кажным часе; вылівайце перад Ім сэрца свае: Бог уцёк нам. Сэля.
 
Майце надзею ў Ім, уся грамада людская, адчыніце перад Ім сэрцы вашыя; Бог — прыстанішча для нас.

Адно дзьмухненьне сынове людзкія, адно брахня сынове мужоў; на вазе, калі палажыць іх, яны разам дзьмухненьне.
 
Сапраўды, марнасць — сыны Адамавы, мана — сыны чалавечыя. Калі на шалях яны ўздымаюцца, то ўсе — лягчэйшыя за дым.

Не спадзявайцеся на ўсілства, ня майце пустое спадзевы на глабаньне; ях багацьце павялічаецца, не прыкладайце сэрца.
 
Не спадзявайцеся на гвалт і не падманвайце сябе крадзяжом, хоць бы багацце і павялічвалася — не прыкладайце [да яго] сэрца.

Аднойчы Бог казаў, двойчы я чуў гэта, што сіла ў Богу,
 
Раз прамовіў Бог, гэтыя дзве рэчы пачуў я: бо сіла — у Бога,

І што ў Цябе, Спадару, міласэрдзе; бо Ты адплачуеш чалавеку подле ўчынку ягонага.
 
і ў Цябе, Госпадзе, — міласэрнасць; бо Ты аддаеш кожнаму па справах яго.