Псалтыр 62 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіраўніку хору. Подле Ідуфуна. Псальма Давідава.
Кіраўніку хору. Паводле Ідытун. Псальм. Давідаў.
Адно ў Богу сьцішаецца душа мая, ад Яго спасеньне мае;
Толькі ў Богу спачні, душа мая, бо ад Яго — збаўленне маё.
Адно Ён скала мая а спасеньне мае, высокі горад мой: не пахіснуся шмат.
Сапраўды, Ён — прыстанішча маё і збаўленне маё, абарона мая — не пахіснуся больш.
Пакуль вы будзеце нападаць на людзіну і забіваць яе? Усі вы, як сьцяна, што нахінулася, як плот павалены.
Што вы кідаецеся на чалавека, быццам на сцяну пахілую або плот павалены, што вы ўсе руйнуеце [яго]?
Яны зраджаюцца ськінуць яго з вышыні; упадабалі ману; вуснамі дабраславяць, а ў нутру сваім клінуць. Сэля.
Вось, задумваюць яны спіхнуць мяне з вышыні маёй, захапляюцца маной. Вуснамі сваімі дабраслаўляюць, а сэрцам праклінаюць.
Адно ў Богу сьцішайся, душа мая, бо ад Яго надзея мая;
Толькі ў Богу спачывае душа мая, бо ад Яго — цярплівасць мая.
Адно Ён горад мой а спасеньне мае, высокая вежа мая: не пахіснуся.
Сапраўды, Ён — Бог мой і збаўленне маё, абарона мая — не пахіснуся.
У Богу спасеньне мае а чэсьць мая; моцная скала мая, прытулішча мае ў Богу.
У Богу — збаўленне маё і слава мая; Бог моцы маёй, і прыстанішча маё — ў Богу.
Людзе! спадзявайцеся на Яго ў кажным часе; вылівайце перад Ім сэрца свае: Бог уцёк нам. Сэля.
Майце надзею ў Ім, уся грамада людская, адчыніце перад Ім сэрцы вашыя; Бог — прыстанішча для нас.
Адно дзьмухненьне сынове людзкія, адно брахня сынове мужоў; на вазе, калі палажыць іх, яны разам дзьмухненьне.
Сапраўды, марнасць — сыны Адамавы, мана — сыны чалавечыя. Калі на шалях яны ўздымаюцца, то ўсе — лягчэйшыя за дым.
Не спадзявайцеся на ўсілства, ня майце пустое спадзевы на глабаньне; ях багацьце павялічаецца, не прыкладайце сэрца.
Не спадзявайцеся на гвалт і не падманвайце сябе крадзяжом, хоць бы багацце і павялічвалася — не прыкладайце [да яго] сэрца.
Аднойчы Бог казаў, двойчы я чуў гэта, што сіла ў Богу,
Раз прамовіў Бог, гэтыя дзве рэчы пачуў я: бо сіла — у Бога,
І што ў Цябе, Спадару, міласэрдзе; бо Ты адплачуеш чалавеку подле ўчынку ягонага.
і ў Цябе, Госпадзе, — міласэрнасць; бо Ты аддаеш кожнаму па справах яго.