Псалтыр 56 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. Праз галубу далёкага тарпатыновага дзерва. Міхтам Давідаў, як Пілішчане захапілі яго ў Ґафе.
 
Кіраўніку хору. Паводле «Галубка далёкіх тэрэбінітаў». Давідаў. Міктам. Калі яго філістынцы затрымалі ў Геце.

Зьмілуйся над імною, Божа, бо людзіна хоча глынуць мяне; увесь дзень ваююць а ўціскаюць мяне.
 
Пашкадуй мяне, Божа, бо растаптаў мяне чалавек, цэлы дзень нападаючы, апанаваў мяне.

Увесь дзень варагі мае глытаюць мяне, бо шмат хто ваюе з імною, о Навышні!
 
Тапталі мяне непрыяцелі мае цэлы дзень, бо шмат іх ваюе проці мяне, о Найвышэйшы!

Таго дня, як я баюся, я спадзяюся на Цябе.
 
У які дзень нападзе на мяне страх, я ў Табе, Усемагутны, маю надзею.

У Богу ўслаўлю слова Ягонае, на Бога я спадзяюся, не збаюся, — што можа цела зрабіць імне?
 
У Богу, слова Якога я слаўлю, у Богу паклаў я надзею: не баюся: што можа зрабіць мне чалавек?

Увесь дзень перакручуюць словы мае; усі думкі іхныя супроці мяне на благое;
 
Цэлы дзень перашкаджалі яны маім справам, усе задумы іх адносна мяне — на ліха.

Зьбіраюцца, хаваюцца, назіраюць за маімі сігнямі, быццам цікуюць на душу маю.
 
Усчынялі яны лаянку, строілі падкопы, самі сачылі за крокамі маімі. Так, як шукалі яны душу маю,

Дык адплаці ім за іхны выступ, у гневу ськінь люды, Божа!
 
так аддай ім за несправядлівасць, выгубі ў гневе народы, Божа.

Ты палічыў туляньне мае; палажы сьлёзы мае ў бутлю Сваю, — ці ня ё яны ў кнізе Тваёй?
 
Ты палічыў вандраванні мае: пакладзі слёзы мае ў бурдзюку Тваім; ці не палічаны яны Табою?

Тады адступяць варагі мае назад у дзень, калі я гукаю. Гэта я ведаю, што Бог із імною.
 
Тады павернуцца непрыяцелі мае назад, у які б дзень ні паклікаў я Цябе: вось, спазнаў, што Ты — мой Бог.

У Богу ўслаўлю слова, у СПАДАРУ ўслаўлю слова.
 
У Богу, слова Якога буду хваліць, у Госпадзе, слова Якога буду хваліць,

На Бога я спадзяюся, не збаюся, — што можа чалавек зрабіць імне?
 
у Богу маю я надзею, не буду баяцца: што зробіць мне чалавек?

На імне, Божа, абятніцы Твае; выпаўню падзякі Табе, бо Ты вывальніў душу маю ад сьмерці, ці не захаваеш ногі мае ад спатыкненьня, каб я мог хадзіць перад відзеньням Божым у сьвятліні жыцьця.
 
На мне, Божа, абяцанні Твае; аддам я ўхваленні Табе,