Псалтыр 55 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. На струнных снадзях. Навука Давідава.
 
Кіраўніку хору. На струнах. Маскіль. Давідаў.

Нахіні вуха да малітвы мае, Божа, і не хавайся ад маленьня майго.
 
Успрымі вушамі, Божа, малітву маю і не ўхіляйся ад малення майго.

Зваж на мяне й адкажы імне; я ўзрушыўся ў гутарцы сваёй і ўздыхаю,
 
Звярні ўвагу на мяне і выслухай мяне! Я стрывожаны ў розуме маім і стурбаваны

Ад голасу злосьнікаў, ад відзеньня ўціску нягодных, бо яны сьхінаюць на мяне бяспраўе і ў гневе чуюць непрыязьньства да мяне.
 
ад голасу непрыяцеля і ад уціску грэшніка. Бо яны ўзвальваюць на мяне несправядлівасць і ў гневе назалялі мне.

Сэрца мае дрыжыць у нутру маім, сьмяротныя жахі напалі на мяне;
 
Пакутуе ўва мне маё сэрца, і смяротны жах напаў на мяне.

Боязнь а дрыгота прышлі на мяне,
 
Страх і трымценне апанавалі мяне, і ахапіў мяне сполах.

І сказаў я: «Хто даў бы імне крылы, як у галуба? я паляцеў бы й супачыў бы;
 
І кажу: «О, каб меў я крылы, як галубка, — і паляцеў бы і спачыў бы?

Вось, я павалачыўся б далёка і жыў бы на пустыні (Сэля),
 
Вось, кінуся я наўцёкі і застануся ў пустыні.

Пабарзьдзіў бы знайсьці схоў сабе ад буйнога ветру а віхру.
 
Буду шукаць я Таго, Хто збавіць мяне ад подыху буры і навальніцы».

Зьнішч, Спадару, падзялі мовы іхныя, бо я бачыў усілствы а звады ў месьце;
 
Расцерушы, Госпадзе, раздзялі мовы іх, бо ўбачыў я раз’ятранасць і гвалт у горадзе.

Дзень і ноч яны абходзяць па сьценах яго; і цяжкая праца, і бяда ў ім;
 
Днём і ноччу ходзяць яны наўкол па мурах яго, несправядлівасць, прыгнёт і злачынства пасярод яго;

Нягоднасьць сярод яго, ня сходзе з вуліцы яго ўціск а ашука.
 
і не сыходзяць з плошчаў яго круцельства і ашуканства.

Гэтаж ня злосьнік наругаецца імне, — гэта я сьцерпіў бы; не праціўнік мой вяльмуецца над імною, — ад яго я схаваўся б;
 
Бо калі б вораг зневажаў мяне, то, як бы ні было, я вытрываў бы; ці калі б той, што ненавідзіць мяне, паўстаў супраць мяне, я, магчыма, схаваўся б ад яго.

Але гэта ты, — людзіна, раўня імне, блізкі прыяцель мой, знаёмы імне,
 
Але ты, чалавеча, аднагодак мой, сваяк і прыяцель мой,

Што разам мы прыемна радзіліся, да дому Божага хадзілі грудам.
 
з якім мелі мы калісьці мілыя зносіны: у доме Божым хадзілі мы ва ўрачыстай працэсіі.

Няхай сьмерць спустоша іх, няхай зыйдуць да шэолю жывыя; бо ліха ў гасподзе іхнай, у сярэдзіне ў іх.
 
Хай сыдзе на іх смерць, хай жывымі сыдуць яны ў пекла, бо злачынства [пануе] у дамах іх, паміж імі.

Я да Бога гукаю, і СПАДАР вывальняе мяне.
 
А я паклічу Бога, і Бог збавіць мяне.

Увечары, і нараніцы, і паўднём я буду жаліцца а ўздыхаць, і Ён чуе голас мой;
 
Вечарам, раніцай і апоўдзень буду я разважаць і ўздыхаць, і Ён пачуе голас мой.

Ён выбаве душу маю бясьпечна зь бітвы, што я маю, бо шмат было іх на мяне.
 
Адкупіць Ён у супакоі душу маю ў тых, якія нападаюць на мяне, бо яны сярод многіх — супраць мяне.

Выслухае Бог, і адкажа ім Тый, што сядзіць спрадвеку (Сэля); бо няма зьмены ў іх, і не баяцца Бога.
 
Пачуе Бог і ўпакорыць іх, бо Ён — спакон вякоў. А яны не мяняюцца і не баяцца Бога.

Ён выцягнуў руку сваю на тых, што ў супакою зь ім, ён узрушыў змову сваю.
 
Уздымае ён руку сваю на блізкіх; парушылі яны дамоўленасць сваю.

Лагаднейшыя за масла вусны ягоныя, вайна, адылі, была ў сэрцу ягоным; словы ягоныя былі мякшыя за аліву, яны, адылі, аголеныя мячы.
 
Вусны яго лягчэйшыя за масла, а ў сэрцы іх — вайна, прамовы яго пяшчотнейшыя за алей, але яны — голыя мячы.

Узвалі цяжар свой на СПАДАРА, і Ён будзе жывіць цябе. Ня дасьць Ён ніколі справядліваму пахіснуцца.
 
Ускінь на Госпада клопаты твае, і Ён цябе падтрымае, не дасць Ён ніколі пахіснуцца справядліваму.

Але, Ты, Божа, спусьціш іх да ямы загубы, і крывапіўцы, і ізраднікі не дажывуць палавіцы дзён сваіх. Але я спадзяюся на Цябе.
 
А Ты, Божа, укінеш іх у студню згубы; людзі крыважэрныя і падступныя не дажывуць да палавіны дзён сваіх, а я вось спадзяюся на Цябе, Госпадзе.