Псалтыр 55 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
Кіраўніку хору. На струнных снадзях. Навука Давідава.
Кіраўніку хору: на струнных інструмэнтах. Навучаньне Давіда.
Нахіні вуха да малітвы мае, Божа, і не хавайся ад маленьня майго.
Прыхілі вуха, Божа, да малітвы маёй і не хавайся ад маленьня майго!
Зваж на мяне й адкажы імне; я ўзрушыўся ў гутарцы сваёй і ўздыхаю,
Зваж на мяне і адкажы мне; я стогну ў тузе маёй і енчу
Ад голасу злосьнікаў, ад відзеньня ўціску нягодных, бо яны сьхінаюць на мяне бяспраўе і ў гневе чуюць непрыязьньства да мяне.
ад голасу ворага, ад уціску бязбожніка, бо злачынства закідаюць мне і ў гневе змагаюцца са мною.
Сэрца мае дрыжыць у нутру маім, сьмяротныя жахі напалі на мяне;
Сэрца маё трапеча ў-ва мне, і жахі сьмерці напалі на мяне;
Боязнь а дрыгота прышлі на мяне,
страх і дрыжаньне прыйшлі на мяне, і трывога ахапіла мяне.
І сказаў я: «Хто даў бы імне крылы, як у галуба? я паляцеў бы й супачыў бы;
І я сказаў: «Хто дасьць мне крылы, як у голуба! Я паляцеў бы і супачыў!
Вось, я павалачыўся б далёка і жыў бы на пустыні (Сэля),
Вось, уцёк бы далёка і жыў бы ў пустыні». (Сэлях)
Пабарзьдзіў бы знайсьці схоў сабе ад буйнога ветру а віхру.
Я б сьпяшаўся, каб схавацца перад ветра віхурай, перад бурай!
Зьнішч, Спадару, падзялі мовы іхныя, бо я бачыў усілствы а звады ў месьце;
Вынішчы іх, Госпадзе, падзялі мову ім, бо я бачыў крыўды і спрэчкі ў горадзе.
Дзень і ноч яны абходзяць па сьценах яго; і цяжкая праца, і бяда ў ім;
Дзень і ноч яны ходзяць па мурах ягоных наўкола, злачынства і ліхоцьце ў сярэдзіне яго.
Нягоднасьць сярод яго, ня сходзе з вуліцы яго ўціск а ашука.
Загуба ў сярэдзіне яго, і не зыходзяць з плошчаў ягоных ашуканства і здрада.
Гэтаж ня злосьнік наругаецца імне, — гэта я сьцерпіў бы; не праціўнік мой вяльмуецца над імною, — ад яго я схаваўся б;
Бо ня вораг мяне зьневажае, я дараваў бы [гэта], ня той, што мяне ненавідзіць, узьвялічваецца супраць мяне, ад яго б я схаваўся,
Але гэта ты, — людзіна, раўня імне, блізкі прыяцель мой, знаёмы імне,
але ты, чалавек, як я, сябра мой і знаёмы мой,
Што разам мы прыемна радзіліся, да дому Божага хадзілі грудам.
з якім мы разам вялі шчырыя гутаркі, з якім у Дом Божы хадзілі ў грамадзе.
Няхай сьмерць спустоша іх, няхай зыйдуць да шэолю жывыя; бо ліха ў гасподзе іхнай, у сярэдзіне ў іх.
Няхай, зьнішчаючы, зьнішчыць іх сьмерць! Няхай зыйдуць жывыя ў пекла, бо ліхота [жыве] ў вандраваньні іхнім, у нутры іхнім.
Я да Бога гукаю, і СПАДАР вывальняе мяне.
А Я буду клікаць да Бога, і ГОСПАД збавіць мяне.
Увечары, і нараніцы, і паўднём я буду жаліцца а ўздыхаць, і Ён чуе голас мой;
Увечары, і раніцаю, і ў белы дзень я буду енчыць і галасіць, і Ён пачуе голас мой.
Ён выбаве душу маю бясьпечна зь бітвы, што я маю, бо шмат было іх на мяне.
Ён выбавіць душу маю, каб даць супакой ад [тых, што] варагуюць супраць мяне, бо шмат было тых, якія супраць мяне.
Выслухае Бог, і адкажа ім Тый, што сядзіць спрадвеку (Сэля); бо няма зьмены ў іх, і не баяцца Бога.
Пачуе Бог, і ўпакорыць іх Той, Які жыве спрадвеку. (Сэлях) Бо няма ў іх паправы, і яны не баяцца Бога,
Ён выцягнуў руку сваю на тых, што ў супакою зь ім, ён узрушыў змову сваю.
руку сваю выцягваюць на тых, што з імі ў супакоі жылі, і парушаюць запавет свой;
Лагаднейшыя за масла вусны ягоныя, вайна, адылі, была ў сэрцу ягоным; словы ягоныя былі мякшыя за аліву, яны, адылі, аголеныя мячы.
гладкія, як тое масла, вусны ягоныя, а ў сэрцы — варожасьць; словы ягоныя лагаднейшыя за алей, але яны — мячы аголеныя.
Узвалі цяжар свой на СПАДАРА, і Ён будзе жывіць цябе. Ня дасьць Ён ніколі справядліваму пахіснуцца.
Ускладзі бярэмя тваё на ГОСПАДА, і Ён паклапоціцца пра цябе; ня дасьць Ён ніколі, каб пахіснуўся праведнік.
Але, Ты, Божа, спусьціш іх да ямы загубы, і крывапіўцы, і ізраднікі не дажывуць палавіцы дзён сваіх. Але я спадзяюся на Цябе.
І Ты, Божа, іх кінеш у ямы парахненьня; людзі крыважэрныя і падступныя не [дажывуць] паловы дзён сваіх. А я на Цябе спадзяюся!
