Псалтыр 44 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
Кіраўніку хору. Сыноў Корыных навука.
Кіраўніку хору. Сыноў Караха. Навучаньне.
Божа, мы чулі вушамі сваімі, айцове нашы маўлялі нам, што за ўчынкі Ты зьдзеяў за дзён іхных, за дзён старавечных;
Божа! Вушамі нашымі мы чулі, бацькі нашыя нам абвясьцілі пра справы, якія Ты ўчыніў у дні іхнія, у дні старадаўнія.
Ты рукою Сваёю выгнаў народы, але іх Ты насадзіў; патрышчыў люды і адаслаў іх;
Ты рукою Тваёю вырваў паганаў, а іх пасадзіў; вынішчыў народы, а іх разрасьціў.
Бо не мячом іхным спала ім зямля, ані плячо іхнае ўратавала іх, але правіца Твая а плячо Твае а сьвятліня віду Твайго; бо Ты прыяў ім.
Бо не мячом сваім яны ўзялі на ўласнасьць зямлю, не рамяно іхняе збавіла іх, але правіца Твая і рамяно Тваё, і сьвятло аблічча Твайго, бо Ты меў ласку да іх.
Ты тый, Каторы кароль мой, Божа! раскажы спасеньне Якаву.
Ты — Валадар мой, о Божа! Дык загадай, [каб прыйшло] збаўленьне Якубу!
Табою мы збадзем варагоў сваіх, зь імям Тваім патопчам паўстаючых на нас;
Праз Цябе мы паб’ем прыгнятальнікаў нашых, праз імя Тваё стопчам тых, што паўстаюць супраць нас.
Бо не на лук свой я спадзяюся, і меч мой не ўратуе мяне;
Бо не на лук спадзяюся я, і меч мой ня збавіць мяне,
Але Ты вывальніў нас ад варагоў нашых і ненавідзячых нас Ты засароміў.
але Ты збавіў нас ад прыгнятальнікаў нашых і асароміў тых, што нас ненавідзяць.
Богам мы хвалімся цэлы дзень, і імені Твайму на векі будзем дзякаваць. Сэля.
У Богу мы хвалімся ўсе дні, і імя Тваё навекі будзем славіць! (Сэлях)
Ты, адылі, пакінуў, засарамаціў нас, і ня выходзіш у войсках нашых;
Але Ты нас пакінуў і нас асароміў, і не выходзіш разам з войскамі нашымі.
Ты павярнуў нас назад ад непрыяцеля, і ненавідзячыя глабаюць нас сабе;
Ты павярнуў нас наўцёкі перад прыгнятальнікамі нашымі, а ненавісьнікі нашыя нас зрабавалі.
Ты аддаў нас, як авечкі, на емя, і меж народаў рассыпаў нас;
Ты нас аддаў, як авечак, каб нас паелі, і расьцярушыў нас між паганаў.
Прадаў люд Свой задарма, не павялічыў цаны іх;
Ты прадаў народ Твой за марную плату і не падняў кошту яго.
Ты зрабіў нас зьдзекам у суседзяў нашых, пасьмехам а грэбаваньням тых, што навокал нас;
Ты выставіў нас на ганьбаваньне суседзям нашым, на кпіны і насьмешкі тых, што навокал нас.
Зрабіў нас прыказяй у народаў, ківам у людаў.
Ты ў прыказку ўвёў нас сярод паганаў, і народы ківаюць галовамі [над намі].
Цэлы дзень ганьба мая перад імною, і сорам віду майго пакрывае мяне,
Увесь дзень ганьба мая перада мною, і сорам аблічча майго пакрывае мяне
Ад голасу лаючага а вернучага, ад паглядаў непрыяцеля а помсьніка.
бо [чую] голас тых, якія зьневажаюць і лаюць мяне, бо [бачу] аблічча ворага і мсьціўцы.
Усе гэта прышло на нас; а мы не забыліся Цябе ані схвальшавалі змовы Твае;
Усё гэта прыйшло на нас, хоць мы не забыліся на Цябе і ня здрадзілі запавету з Табою.
Сэрца нашае не адступіла назад, не адхінуліся й сігі нашыя ад сьцежкі Твае,
Не адступілася сэрца нашае і не адхіляліся крокі нашыя ад шляху Твайго,
Як Ты паражаў нас на месцу шакалоў і пакрыў нас сьмяротным сьценям;
хоць Ты скрышыў нас у месцы цмокаў і накрыў нас ценем сьмерці.
Калі б мы забыліся імя Бога нашага альбо выцягнулі рукі нашы да чужога бога,
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і цягнулі рукі нашыя да бога чужога,
Ці не прасачыў бы Бог гэтага? бо Ён ведае тайны сэрца.
ці ж бы Бог не дазнаўся пра гэта? Бо Ён ведае таямніцы сэрца!
За Цябе забіваюць нас кажны дзень, уважаюць нас за авечкі на зарэз.
Бо за Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас за авечак на зарэз.
Прачхніся, чаму сьпіш, Спадару? Устань, не пакінь нас назаўсёды.
Збудзіся! Чаму сьпіш, Госпадзе? Абудзіся, не пакінь нас навекі!
Нашто хаваеш Ты від Свой? нашто забываешся гароту нашу а ўціск наш?
Чаму Ты хаваеш аблічча Тваё, забываешся на пакуты і прыгнечаньне нашае?
Бо душа наша ўгнулася да пылу, прыліп да зямлі жывот наш.
Бо ўкінута ў пыл душа нашая, прыляпілася да зямлі нутро нашае.
Устань, памажы нам, выкупі нас дзеля ласкі Свае.
Паўстань на ўспамогу нам, выбаў нас дзеля міласэрнасьці Тваёй!
