Псалтыр 22 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. На лані ранічнай. Псальма Давідава.
 
Кіраўніку хору. На спосаб песні «Ласіца на досвітку». Псальм Давідаў.

Божа Мой, Божа Мой! чаму Ты пакінуў мяне? Далёка ад спасеньня майго словы якатаньня майго.
 
Божа, Божа мой, чаму Ты мяне пакінуў? Далёка ад збавення майго словы клічу майго.

Божа Мой! я гукаю ўдзень, але Ты не адказуеш, — і ночы, і не знаходжу супакою.
 
Божа мой — клічу ўдзень, і не чуеш, і ноччу, і няма мне супакою.

І Ты сьвяты перабываеш на хвалах Ізраеля.
 
Але ж Ты — святы, Ты жывеш у славе Ізраэля.

На Цябе спадзяваліся айцове нашыя; яны спадзяваліся, і Ты вывальніў іх.
 
На Цябе ўсклалі надзею бацькі нашыя, усклалі надзею — і Ты вызваліў іх;

Да Цябе яны гукалі й былі выбаўляныя; на Цябе спадзяваліся і ня былі засаромленыя.
 
і сталіся ўратаванымі; на Цябе ўсклалі надзею — і не пасаромеліся.

Але я чарвяк, а не людзіна, зьняважаны чалавекам й грэбаваны людам.
 
Але ж я — чарвяк, а не чалавек, зняважаны людзьмі і адрынуты народам.

Усі, што бачаць мяне, сьмяюцца зь мяне, яны зяваюць на мяне, яны ківаюць галавою, кажучы:
 
Усе, якія бачылі мяне, блюзнілі на мяне, крывячы вусны, ківалі галавою.

«Ён здаўся на СПАДАРА; няхай выбаве яго, няхай спасець яго, калі прыяе яму».
 
«Спадзяваўся ён на Бога, хай жа вызваліць яго, няхай яго ўратуе, калі Ён спагадны да яго».

Гэтаж Ты вывеў мяне із жывата; Ты супакоіў мяне ля пелькаў маці мае.
 
Бо Ты — Той, Які вывеў мяне з улоння, маё спадзяванне на грудзі маці маёй.

На Цябе я пакінены ад дзетніцы, ад жывата маці мае Ты Бог мой.
 
На Цябе быў я пакінуты ад самага пачацця, ад улоння маці маёй Бог мой — гэта Ты.

Не здаляйся ад мяне, бо немарасьць блізка, і няма памачніка.
 
Не аддаляйся ад мяне, бо пакута ўжо блізка, бо няма таго, хто падтрымае.

Шмат быкоў акружыла мяне, дужыя Вашанскія абступілі мяне;
 
Абступіла мяне мноства цялят, быкі басанскія акружылі мяне.

Шырака рашчынілі на мяне пыскі свае, як ірвучы а равучы леў.
 
Разяўляюць яны на мяне свае пашчы, быццам леў драпежны і рыклівы.

Як вада, я разьліўся, разлучыліся ўсі косьці мае; сталася сэрца мае, як воск, растаіла сярод нутра майго.
 
Нібы вада, я ўвесь выліўся, і рассыпаліся косці мае. Зрабілася сэрца маё, быццам воск, расплаўляючыся ў сярэдзіне ўлоння майго.

Высахла, як чэрап, сіла мая, і язык мой прыліп да паднябеньня, і ў пыл сьмяротны Ты зьвёў мяне.
 
Ссохлася, як цагліна, горла маё, і язык мой прыстаў да гартані маёй, у парахно смерці звёў Ты мяне.

Бо сабакі апанавалі мяне, чарада ліхадзеяў абступаюць мяне, прабалі рукі а ногі мае.
 
Бо абступіла мяне мноства сабак, банда ненавіснікаў абступіла мяне.

Я магу палічыць усі косьці свае. Яны ўглядаюцца й бачаць мукі мае.
 
Прабілі рукі мае і ногі мае, і палічыў я ўсе косці мае. Яны ж заўважылі і пачалі ўглядацца ў мяне.

Дзеляць адзецьці мае мяжсобку і праз убор мой кідаюць на жэрабя.
 
Адзенне маё падзялілі між сабою і на вопратку маю кінулі жэрабя.

Але Ты, СПАДАРУ, не аддаляйся; сіла мая! на помач імне пабарзьдзі;
 
Але Ты, Госпадзе, не аддаляйся, цвярдыня мая, паспяшайся мне на дапамогу.

Выбаві ад мяча душу маю, ад лапы сабакі адзіную маю.
 
Ухавай ад меча душу маю і ад кіпцяў сабачых — адзіную маю.

Выбаві мяне ад ляпы лява, ад рог тура. Адкажы імне.
 
Абарані мяне ад пашчы льва, а пакорлівасць маю — ад рагоў адзінарога.

Азнаймлю імя Твае братом сваім, сярод грамады выхвалю Цябе.
 
Абвяшчу імя Тваё Маім братам, пасярод святыні буду славіць Цябе.

Каторыя баіцеся СПАДАРА, хваліце Яго. Усе насеньне Якавава, усьціце Яго! і бойцеся Яго, усе насеньне Ізраелява!
 
Хваліце Яго, якія жывяце ў страху Госпада, усялякае семя Якубава ўслаўляйце Яго! Хай трымціць перад Ім кожнае семя Ізраэлева.

Бо Ён не пагрэбаваў а ня збрыдзіў мукаў беднага, і не схаваў віду Свайго ад яго; і гуканьне ягонае да Яго пачуў.
 
Бо Ён не пагарджаў і не брыдзіўся жальбаю ўбогага і не адвярнуў аблічча Свайго ад яго, а калі той звяртаўся да Яго, выслухаў яго.

Ад Цябе хвала мая ў грамадзе вялікай; зьдзею абраканьні свае перад тымі, што баяцца Яго.
 
Дзеля Цябе пахвала мая ў вялікай святыні. Выпаўню абяцанні свае перад тымі, што баяцца Яго.

Ядуць лагодныя й сыцяцца, выхваляюць СПАДАРА шукаючыя Яго; хай сэрцы вашыя жывуць на векі;
 
Убогія будуць есці і наядуцца і будуць славіць Госпада тыя, што шукаюць Яго: «Хай жывуць сэрцы іх на векі вечныя!»

Успомняць і навернуцца да СПАДАРА ўсі канцы зямлі, і паклоняцца перад Табою ўсі радзімы народаў;
 
Апомняцца і навернуцца да Бога ўсе ўскрайкі зямлі, і паклоняцца перад абліччам Яго ўсе плямёны паганскія.

Бо ў СПАДАРА гаспадарства, і Ён пануе над народамі.
 
Бо царства — Госпадава, і Ён будзе валадарыць над паганамі.

Елі й кланяліся ўсі сытыя зямлі; перад Ім сьхінуцца зыходзячыя ў пыл, а душы свае не захаваюць пры жыцьцю.
 
Толькі Яму аднаму паклоняцца ўсе тыя, што спачываюць у зямлі. Перад Ім упадуць усе, якія сыдуць у прах. А душа ж мая будзе жыць для Яго,

Насеньне будзе служыць Яму, наказаваць праз СПАДАРА пакаленьню.
 
і нашчадкі мае будуць служыць толькі Яму. Будзе расказана пра Госпада пакаленню, якое прыйдзе,

Прыйдуць і паведаюць народжанаму люду, бо Ён учыніў гэта.
 
і абвесцяць яны справядлівасць Яго народу, які народзіцца: «Гэта ўчыніў Госпад».