Псалтыр 89 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Навука Ефана Езрагіта.
Паэма. Этана Эзрахіта.
Ласкі СПАДАРОВЫ буду апяваць на векі, ад пакаленьня да пакаленьня буду агалашаць вернасьць СПАДАРОВУ вуснамі сваімі;
Міласэрнасць Госпада вечна буду апяваць, з пакалення ў пакаленне абвяшчаць буду праўду Тваю вуснамі маімі.
Бо я сказаў: «Навекі будзе збудавана ласка Твая, нябёсы — Ты ўстановіш вернасьць Сваю ў іх»;
Бо Ты сказаў: навечна збудавана міласэрнасць, у нябёсах зацвярдзіў Ты вернасць Тваю.
«Я ўчыніў змову з абраным Сваім, прысягнуў Давіду, слузе свайму:
Пастанавіў Ты запавет выбранніку Твайму, прысягнуў Давіду, слузе Твайму:
Навекі ўстанаўлю насеньне твае і збудую з роду да роду пасад твой». Сэля.
«Навечна зацверджу Я патомства Тваё і збудую сталец Твой з пакалення ў пакаленне».
І выхваляць нябёсы чуда Твае, СПАДАРУ; таксама вернасьць Тваю ў грамадзе сьвятых;
Нябёсы будуць вызнаваць цуды Твае, Госпадзе, і праўду Тваю на сходзе святых.
Бо хто на небе можа раўнавацца да Цябе, СПАДАРУ? хто памеж сыноў дужасілаў можа быць падобны да СПАДАРА?
Бо хто на воблаках зраўняецца з Госпадам, хто стане падобны Госпаду паміж сыноў Божых?
Бог вельма страшны ў тайнай радзе сьвятых і грозны над усімі, што абступаюць Яго.
Бог, годны ўшанавання на нарадзе святых, вялікі і жахлівы Ён над усімі, хто навокал Яго.
СПАДАРУ, Божа войскаў! хто падобны да Цябе, магучы ЯГ? І вернасьць Твая новокал Цябе.
Госпадзе, Божа магуццяў, хто падобны да Цябе? Магутны Ты, Госпадзе, і праўда Твая — навокал Цябе.
Ты радзіш шал мора; як хвалі яго ўзьнімаюцца, Ты сьцішаеш іх.
Ты валодаеш гордым морам, Ты суцішваеш узбураныя хвалі яго.
Ты паламіў Рагава, як забітага; магутным плячом Сваім Ты расьцярушыў непрыяцеляў Сваіх.
Ты стаптаў прабітага Рагаба, рукою магутнай Тваёю разагнаў непрыяцеляў Тваіх.
Нябёсы Твае, зямля таксама Твая; сьвет а паўніня яго, Ты заклаў іх;
Твае нябёсы і Твая зямля, Ты заснаваў сусвет і ўсё, што яго напаўняе.
Поўнач і паўдня Ты стварыў; Табор а Гэрмон пяюць праз імя Твае.
Ты стварыў поўнач і поўдзень, Табор і Гэрмон радуюцца з Твайго імя.
У Цябе дужое плячо, дужая рука Твая, высокая правіца Твая.
Ты маеш моцнае плячо, моцная Твая правіца ўзнята.
Справядлівасьць а суд подам пасаду Твайго; ласка а праўда пярэймуць відзеньне Твае.
Падмурак пасада Твайго — справядлівасць і закон. Міласэрнасць і праўда крочаць перад абліччам Тваім.
Дабраславёны люд, каторы знае гук; СПАДАРУ! у сьвятліні віду Твайго яны ходзяць;
Шчасны той народ, што ведае кліч радасці. Ходзяць яны, Госпадзе, у святле аблічча Твайго.
Зь імені Твайго будуць цешыцца ўвесь дзень і справядлівасьцяй Тваёй вывышацца;
І з імя Твайго будуць радавацца цэлы дзень, і справядлівасцю Тваёй будуць узвышаны.
Бо харашыня сілы іхнае Ты, і зычлівасьцяй Тваёй узьнімаецца рог наш;
Бо Ты — аздоба магуцця іх; і ў спагаднасці Тваёй узвысіцца рог наш.
Бо да СПАДАРА належа шчыт наш, і сьвяты Ізраеля — Кароль наш.
Бо Госпад — шчыт наш, і ад святога Ізраэля — Валадар наш.
Тады Ты гукаў у відзені да дабрачэсьлівага Свайго і сказаў: «Я даў памогу дужасілу, Я ўзьняў абранага зь люду.
Калісьці ў бачанні гаварыў Ты сваім святым і сказаў: «Паклаў Я ўспамогу на моцным і ўзвысіў выбранніка з народа.
Я знашоў Давіда, слугу Свайго; сьвятым алеям Сваім Я памазаў яго,
Выбраў Я Давіда, слугу Свайго, намасціў Я яго святым алейкам Маім,
З каторым рука Мая будзе ўмацавана, і плячо Мае будзе мацніць яго.
і рука Мая моцная з ім, і плячо Маё ўмацоўвае яго.
Непрыяцель ня будзе абдзіраць яго, ані сын нягоднасьці ўціскаць яго.
Нічога не дасягне на ім непрыяцель, і сын несправядлівасці не прыцісне яго.
І Я скрышу перад відам ягоным уцісканьнікаў яго і ненавідзячых яго паражу.
І знішчу перад абліччам яго непрыяцеляў яго, і тых, што ненавідзяць яго, змяту.
І вернасьць Мая, і ласка Мая зь ім, імям Маім узьнімаецца рог ягоны.
І праўда Мая, і міласэрнасць Мая — з ім, і ў імя Маё ўзрасце сіла яго.
Палажу руку ягоную таксама на мора і на рэкі правіцу ягоную.
І выцягну Я руку яго над морам, і над рэкамі — правіцу яго».
Ён будзе гукаць да Мяне: "Ты айцец мой, Бог мой а скала спасеньня майго".
Ён пакліча мяне: «Ты — Бацька мой, Бог мой і прыстанішча збаўлення майго».
Таксама Я ўчыню яго першаком, вышшым за каралёў зямлі.
І Я яго ўстанаўляю першародным, найвышэйшым за каралёў зямлі.
Заўсёды буду заховаваць ласку Сваю да яго, змова Мая будзе верная яму.
Навечна захаваю ласку Сваю для яго, і запавет Мой верны для яго.
І пастанаўлю на векі насеньне ягонае і пасад ягоны, як дні неба.
І ўстанаўлю на векі вечныя патомства яго, і пасад яго, як дні неба.
Калі сынове ягоныя пакінуць права Мае і ў судох Маіх ня будуць хадзіць;
Калі б сыны яго занядбалі закон Мой і не жылі паводле Маіх прыказанняў,
Калі яны збудзеняць уставы Мае й расказаньняў Маіх ня будуць дзяржаць,
калі б зневажалі пастановы Мае і не трымаліся загадаў Маіх, —
Тады даведаюся з розкаю да выступу іхнага і з вытнямі да бяспраўя іхнага;
наведаю Я з палкай злачынства іх, і з бічамі — несправядлівасць іх,
Але ласкі Свае да яго ня ўзрушу ані буду хвальшаваць узглядам вернасьці Свае;
але міласэрнасці Маёй не адвярну ад яго і не падману ў праўдзе Маёй.
Ня збудзеню змовы Свае і таго, што вышла з вуснаў Маіх, не зьмяню.
Не парушу запавету Майго і таго, што выходзіць з вуснаў Маіх, — не змарную.
Аднойчы Я прысягнуў у сьвятасьці Сваёй, што Давіду не зманю.
Аднойчы прысягнуў Я святасцю Маёй: не падману Давіда.
Насеньне ягонае на векі будзе, і пасад ягоны, як сонца, перад Імною;
Патомства яго будзе трываць вечна, а пасад яго на віду ў Мяне, як сонца
Як месяц, ён устаноўлены на векі, і верны сьветка на небе». Сэля.
і як месяц моцны, стаяць будзе вечна; і сведка верны на небе.
Але Ты пакінуў а брыдзіўся, быў гнеўны на памазанца Свайго;
Ты, аднак, адпіхнуў яго і адкінуў, вельмі разгневаўся на Свайго намашчэнца;
Адкінуў змову із слугою Сваім, збудзеніў карону ягоную, кідаючы яе на зямлю;
парушыў запавет слугі Твайго, на знявагу аддаў яго вянец.
Паламіў усі агарожы ягоныя, разьвярнуў гарады ягоныя.
Зруйнаваў Ты ўсе муры яго, у разваліны абярнуў усе яго ўмацаванні.
Глабаюць яго ўсі праходзячыя дарогаю, ён стаўся на зьдзек у суседзяў сваіх.
Абрабавалі яго ўсе, што праходзілі дарогай, стаўся ён пасмешышчам для сваіх суседзяў.
Ты ўзвышыў правіцу ўцісканьнікаў ягоных, пацешыў усіх непрыяцеляў ягоных;
Узвысіў Ты правіцу прыгнятальнікаў яго, напоўніў радасцю ўсіх яго ворагаў.
Ты таксама абярнуў лязо мяча ягонага й не дзяржаў яго ў бітве;
Ты адвёў назад лязо меча яго і не падтрымаў яго на вайне.
Ты суняў бліск ягоны й пасад ягоны на зямлю ськінуў;
Ты паклаў канец ззянню яго, і сталец яго паваліў на зямлю.
Скараціў дні маладосьці ягонае, пахрыў яго няславаю. Сэля.
Скараціў Ты дні яго маладосці, пакрыў яго няславай.
Пакуль, СПАДАРУ, ці будзеш хавацца назаўсёды, будзе гарэць, бы цяпло, гнеў твой?
Як доўга, Госпадзе, ці вечна будзеш хавацца? [Як доўга,] быццам агонь, будзе палымнець Твой гнеў?
Успомні, што я, які век, нашто ўчыніў дарма ўсіх сыноў людзкіх?
Памятай, якое кароткае маё жыццё. Дзеля якой марнасці стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых?
Якая людзіна жывець і не абача сьмерці, выбаве душу сваю ад рукі шэолю? Сэля.
Ці ёсць хто такі, хто будзе жыць і не ўбачыць смерці, хто вырве душу сваю з рукі апраметнай?
Ідзе ласкі Твае першыя, Спадару, каторымі Ты прысягаў Давіду ў вернасьці Сваёй?
Дзе ж былая міласэрнасць Твая, Госпадзе, як прысягнуў Ты Давіду ў праўдзе Тваёй?
Успомні, Спадару, зьдзек із слугаў Сваіх, каторы я нашу ў грудзёх сваіх ад усіх дужых людаў,
Успомні, Госпадзе, знявагі Тваіх паслугачоў; я захаваў гэта ў сэрцы маім, ад усіх паганаў,
Каторым зьдзекаваліся непрыяцелі Твае, СПАДАРУ, каторым яны зьдзекаваліся ізь сьлядоў памазанца Твайго.
гэтым наракалі непрыяцелі Твае, Госпадзе, гэтым наракалі яны на сляды намашчэнца, якою паганяць сляды Твайго намашчэнца.
Дабраславёны СПАДАР на векі. Амін а амін.
Дабраславёны Госпад навечна. Хай будзе [так], хай будзе!
